🍸 ലെമനേഡ് 🍸

ദിയയുടെ ഉത്കണ്ഠ വർധിപ്പിച്ചു.

ബാലുവിന് ദിയയെ കണ്ടതും നല്ല സന്തോഷമായി.

“ബാലു. നിന്റെ പിണക്കമൊന്നു മാറാനായി ഞങ്ങൾ എല്ലാം കാത്തിരിക്കയാണ്, സന്തോഷമായി !!
നീ ഒറ്റയ്ക്ക് നിക്കാതെ ഞങ്ങളോടൊപ്പം Mingle ആവാൻ പഠിക്ക്”
അവളവനോട് സ്നേഹത്തിൽ പറഞ്ഞു.

“അതെ അത് തന്നെയാണ് ഞാനും പറയണേ, വിക്രം ചേട്ടനോട് നിനക്കുവേണ്ടിയാണ് ദിയ കുറച്ചൂടെ സമയം ചോദിച്ചത്, വിക്രം ചേട്ടന് നിന്റെ കാശു കിട്ടിയില്ലെലുമിപ്പോ ഒന്നൂല്ല!
ദിയയും ഞങ്ങളും നല്ല കൂട്ടായതിൽ പിന്നെ ശെരിക്കും ഗുണം നിനക്കാണ് ബാലു…” മെർലിൻ പറഞ്ഞു നിർത്തി

ബാലു അതുകേട്ടു ചിരിച്ചെന്നു വരുത്തി.

“അതുകൊണ്ട് ബാലു നീ വെറുതെ സംശയത്തിന്റെ നിഴലിൽ പോലും ദിയയെ നോക്കരുത്, അന്ന് വിക്രം ചേട്ടന്റെ വീട്ടിൽ വന്നപ്പോൾ പുള്ളി ദിയയുടെ ഒപ്പം നടക്കുമ്പോ നിനക്ക് ദിയയെ വിശ്വാസം ഇല്ലാതായല്ലേ പിറകെ പോയത്, അതൊക്കെ ദിയയെ അത്രയും വിഷമിപ്പിക്കുന്നതാണ്. അവളെ പക്ഷെ നിന്നോട് പറയുന്നില്ലെന്നേയുള്ളൂ” നീനയും അവളുടെ വാദം നിരത്തി.

ബാലു എല്ലാം കേട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവന്റെ തെറ്റ് മനസിലായി എന്ന് ദിയയോട് പറഞ്ഞുകൊണ്ട്, ദിയയെ ഇനി സംശയിക്കില്ലയെന്നു ഉറപ്പു നൽകി, അത് വിക്രമിനും തനിക്കും കുറഞ്ഞപക്ഷമൊരു ലൈസൻസ് തന്നെയാണെന്ന് ദിയ ആലോചിച്ചു, കാരണം വിക്രമിന്റെ തോളിൽ ചാഞ്ഞിരിക്കാനും കൈകോർത്തു നടക്കാനും എപ്പോ വേണമെങ്കിലും ഒന്ന് പുണരാനും ബാലു അടുത്തുള്ളപ്പോൾ നടക്കില്ലെന്നു അവൾക്ക് നന്നായിട്ടറിയാം.!

കഴിഞ്ഞ 5 ദിവസങ്ങളിൽ എത്രവട്ടം ഇരുവരും മൊഹിച്ചുകൊണ്ടു പരസ്പരം കിടക്കയിലും പുല്ലിലും തടാകത്തിലും മദിച്ചത്. ഇത്രയും സന്തോഷിച്ച നാളുകൾ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടായിട്ടില്ല. അതെല്ലാം ബാലുവിന് വേണ്ടി നഷ്ടപ്പെടാനും തനിക്കിപ്പോ വയ്യ!!
ഓരോ ശ്വാസത്തിലും വിക്രം മാത്രമാണ്!!

ക്ലാസ്സിലിരിക്കുമ്പോ ദിയയുടെ ഫോണിലേക്ക് വിക്രത്തിന്റെ മെസ്സേജ്!!!
“അമ്മിഞ്ഞ വെണം!! മോനു വിശക്കുന്നു….”

ദിയ ക്ലാസ്സെടുക്കന്നതിനിടയിൽ റിപ്ലൈ ചെയ്തു.

“ഇന്ട്രെസ്റ്റിംഗ് ക്‌ളാസ് ആണ് വിക്രം!!
ഇപ്പൊ തന്നെവേണോ?!!”

“വെണം!!!”

“ശെരി ശെരി, വിശന്നിരിക്കണ്ട അമ്മയിപ്പോ വരാം!!”

ദിയ ക്ലാസ് എടുക്കുന്നതിനിടയിൽ ഇൻട്രപ്ട് ചെയ്തു. വാഷ്‌റൂം പോണമെന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ ടീച്ചർ allow ചെയ്തു.

ദിയ കോറിഡോറിലൂടെ വേഗം നടന്നുകൊണ്ട് ലൈബ്രറിയിലേക്ക് എത്തി, ബാലു ഇറങ്ങുമ്പോ ദിയയെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, ഇപ്പൊ സമയം 12:30 ആയി, ഇനിയിപ്പോ ക്‌ളാസിൽ തിരിച്ചു കേറണോ?!! വിക്രമിന്റെ കൂടെ ലഞ്ച് കഴിച്ചിട്ട് വരാം എന്ന് ദിയയ്ക്ക് തോന്നി.