🍸 ലെമനേഡ് 🍸

കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴ. അതിനിടക്ക് കഷ്ട കാലത്തിനു ബൈക്ക് ഹോസ്റ്റലിന്റെ അടുത്തെത്തും മുൻപ് ബൈക്ക് പഞ്ചർ ആവുകയും ചെയ്തു.
പക്ഷെ ദിയയെ വിക്രം കൈയിൽ കോരിയെടുത്തുകൊണ്ട് ആ രാത്രി അവൻ കുറച്ചേറെ ദൂരം നടക്കാൻ ആരംഭിച്ചു.

ദിയ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ മാസിൽമാന്റെ കയ്യില് സുഭദ്രമായി സഞ്ചരിച്ചു. ഹോസ്റ്റലിന്റെ മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ വിക്രം തന്റെ തങ്കകുടത്തിനെ നിലത്തിറക്കി. മഴ അപ്പോഴും ചോർന്നിരുന്നില്ല….

വിക്രം മഴയത് തിരിഞ്ഞു നടന്നപ്പോൾ
ദിയ അവനെ ഒരു നിമിഷം തിരികെ വിളിച്ചു.

“എന്താ ദിയ…”

“എന്തോ മറന്നപോലെ….”

“എന്താ…”

ദിയ വിക്രമിന്റെ മുഖം കയ്യില് കോരിയെടുത്തുകൊണ്ട് അവന്റെ ചുണ്ടിൽ അവളുടെ അല്ലിപ്പൂ ചുണ്ടുകളെ ചേർത്ത് വിക്രമിന്റെ കീഴ്ച്ചുണ്ട് കടിച്ചു വലിച്ചു വയിലെക്കിട്ടു. വിക്രം അതൊട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. ദിയയിലെ കാമിനി മഴയത്തു ഉണരുമ്പോ അവന്റെ കൈകൾ ദിയയുടെ നനഞ്ഞ മുടിയിഴകൾക്കിടയിലൂടെ കോർത്ത് പിടിച്ചു. മഴയിൽ നനഞ്ഞുകൊണ്ട് ദിയയുടെ മിലകുടങ്ങൾ ആ മസിൽമാന്റെ നെഞ്ചിൽ ചേർന്നുടഞ്ഞു. ഒരുപാടു നേരമാവർ അതുപോലെ നിന്നപ്പോൾ ഹോസ്റ്റലിലെ കുട്ടികളാരോ ജനലിലൂടെ കണ്ടനേരം അവർ നീട്ടി കൂകി.

ദിയ നാണിച്ചുകൊണ്ട് ചുണ്ടും വിക്രമിന്റെ നാവും അവനു തിരികെ കൊടുത്തുകൊണ്ട് അവളോടി.

മുറിയിൽ നനവോടെ കയറിയപ്പോൾ നീനയും മെർലിനും ഒന്നിച്ചു പറഞ്ഞു.

“എന്താണ് മോളെ..ഫുൾ പ്രേമം മൂഡിൽ ആണല്ലോ..”

“സത്യം…!!
എനിക്ക് എനിക്ക് വിക്രമില്ലാതെ പറ്റുന്നില്ലെടി….!!!!!!”
തലതോർത്തികൊണ്ട് ദിയ കുണുങ്ങി ചിരിച്ചു.

കമിഴ്ന്നു കിടന്നുകൊണ്ട് ദിയ വിക്രമിന്റെ കൂടെ എടുത്ത സെൽഫിയെല്ലാം മെർലിനും നീനയ്ക്കും കാണിച്ചുകൊടുത്തു. “നീയിങ്ങനെ സന്തോഷിക്കുന്നത് കാണാൻ ആയിരുന്നു പെണ്ണെ ഇത്രേം നാളും ഞങ്ങൾ നിന്നെ നിര്ബന്ധിച്ചത്.”

“സോറി ഡീ…” ഉം സാരമില്ല. ഈ സൺ‌ഡേ ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു ട്രീറ്റ് വെണം കേട്ടോ… നീന പറഞ്ഞു.

“അയ്യോ ഈ സൺഡേ വിക്രമിന്റെ വില്ലയിൽ പോണമെന്നു പറഞ്ഞു വെച്ചിരിക്ക്യ.. സാറ്റർഡേ പോരെ!!”

“എപ്പോഴായാലും മതി പെണ്ണെ!!” മെർലിനും ദിയയുടെ കവിളിൽ പിച്ചി.

“പിന്നെ എത്രവട്ടമൊക്കെ വിക്രം ചേട്ടൻ നിന്നെ കളിക്കുമെടി….” നീന