🍸 ലെമനേഡ് 🍸

“വിനീത മോളെ…”

നിശ്ചലമായി നനവുള്ള കണ്ണുകളോടെ ആ പെൺകുട്ടി വിക്രമിനെ നോക്കി ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. വിക്രം മുട്ട് കുത്തിയിരുന്നു കൊണ്ട് വിനീതയുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് മുത്തമിട്ടു.

“കഴിച്ചോ..”

പിറകിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന സിസ്റ്റർ ആണ് അതിനു മറുപടി പറഞ്ഞത്.
വിക്രമിന്റെ മുഖം കണ്ണീരിൽ കുതിർന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ദിയ അവനെ നെഞ്ചോടു ചേർത്തു.

“പ്ലീസ് വിക്രം….”
യാത്ര പറഞ്ഞുകൊണ്ട് മുംബൈ നരിമാൻ പോയിന്റിലേക്ക് ഇരുവരും ചെന്നു നിന്നു. ബൈക്കിൽ സഞ്ചരിക്കുമ്പോ ദിയ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല. വിക്രമിന്റെ മനസ് വേദനിക്കണ്ട എന്ന് കരുതിയവൾ അവൻ പറയുമെന്ന് വിശസിച്ചുകൊണ്ട് മിണ്ടാതെയിരുന്നു. പക്ഷെ വിക്രം ഒന്നും മിണ്ടാതെ വിദൂരതയിലേക്ക് നോക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ വിക്രമിന്റെ കൈയിൽ കൈകോർത്തുകൊണ്ട് ദിയ വിനീതയെ പറ്റി ചോദിച്ചു.

വിക്രം പറഞ്ഞു തുടങ്ങി…..

“വിനീത നാട്ടിൽ പ്ലസ് റ്റു നു പഠിക്കുമ്പോ സ്‌കൂളിൽ വെച്ച് ഇഷ്യൂ ഉണ്ടായി. അന്ന് അവൾക്കൊരു അഫയർ ഉണ്ടായിരുന്നു ക്‌ളാസ്സിലെ ഒരു പയ്യനുമായിട്ട്. സ്ട്രിക്റ്റ് ആയിരുന്ന ആ സ്‌കൂളിൽ അവർ തമ്മിൽ സംസാരിക്കാൻ വേണ്ടി രാവിലെ നേരത്തെ ക്‌ളാസിലേക്ക് ഇരുവരും എത്തുമായിരുന്നു. ഒരേ ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്നു സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യും. ഒരിക്കൽ ക്‌ളാസ്സിലെ ഒരു പയ്യൻ ഇരുവരെയും കണ്ടത് വിനീതയും അവളുടെ ബോയ്‌ഫ്രണ്ടും കൂടെ ക്‌ളാസിൽ വെച്ച് ചുംബിക്കുന്നതാണ്. ആ പയ്യൻ അത് ഹെഡ്മിസ്റ്റർസിനോട് പറയുകയും ചെയ്തു, അടുത്ത പരെന്റ്സ് മീറ്റിംഗ് നു അമ്മ സ്‌കൂളിലേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ വിനീതയെയും അമ്മയെയും ആ പയ്യന്റെ അമ്മയെയും അച്ഛനും ചേർത്തി നാണം കെടുത്തുന്നപോലെ സംസാരിച്ചു. സ്‌കൂളിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ അങ്ങനെയുണ്ടായിട്ടില്ലെന്നും. വിനീതയെ വളർത്തിയതിന്റെ ദോഷമാണെന്നും എല്ലാം അവർ പറഞ്ഞു. ഒപ്പം അവളെ വൈകാതെ കെട്ടിക്കാനും അവളുടെ മോഹം അതാണെന്നും. അവരുടെ ഹ്യൂമിലിയേഷൻ നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അമ്മയും വിനീതയും കരഞ്ഞു കൊണ്ട് തല കുനിച്ചു നിന്നു.
അമ്മയ്ക്ക് തല ചുറ്റുന്ന പോലെ തോന്നി, ആ പാവം കുഴഞ്ഞു നിലത്തു വീണു. ആശുപത്രിയിൽ കൃത്യ സമയത്തു എത്തിക്കാനായി. പക്ഷെ പെട്ടന്നുള്ള ഷോക്കിൽ അമ്മയ്ക്കത് രണ്ടാമത്തെ അറ്റാക്ക് ആയിരുന്നു. ആർക്കും ഒന്നും ചെയ്യാനായില്ല. താൻ കാരണമാണ് അമ്മ മരിച്ചതെന്നുള്ള തീവ്രമായ കുറ്റബോധം കൊണ്ട് ക്ലാസിലും പോകാതെ വിനീത എന്റെയൊപ്പമിരുന്നു. പക്ഷെ ഞാനൊരിക്കൽ പുറത്തു പോയി വന്നപ്പോൾ കണ്ടത് ആത്മഹത്യ ചെയ്യാനായി സ്വയം വിഷം കഴിച്ചു മരിക്കാനായി കിടക്കുന്ന വിനീതയെ ആണ്. എനിക്കാകെയുള്ള കൂടെപ്പിറപ്പാണവൾ. അവളെയും കോരിയെടുത്തുകൊണ്ട് ഞാൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിച്ചെങ്കിലും അവളുടെ ജീവൻ മാത്രമേ ഡോക്ടർ