“പോന്നൂ…ഏടത്തിയ്ക്ക് എന്തോ പോലെ..ഇവിടെ വച്ച് ഒന്നും വേണ്ട.. നമുക്ക് അകത്തേയ്ക്ക് പോവാടാ വാവേ..!”
ആ സ്വരം ഒരു കരച്ചിലിന്റെ വക്കോളമെത്തിയ ഒരു ഞെരക്കം പോലെയാണ് പുറത്തു വന്നത്. സുഖത്തിന്റെ പാരമ്യതയിലായിരുന്നു അവരപ്പോള്‍.
“ഏടത്തീ…!” ഞാന്‍ പതിയെ വിളിച്ചു.
“ഓ…!!” ചിലമ്പിച്ച ഒരു മറുവിളി
“നല്ല തണുപ്പുള്ള കാറ്റ്…. തുള്ളി മുറിയാതെ കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴ…. ഒരു തരിമ്പ്‌ വെളിച്ചം മാത്രം വിട്ടു തരുന്ന ഇരുട്ട്…. നമ്മുടെ വീടിന്റെ ബാല്‍ക്കണി….നട്ടപ്പാതിര നേരം…ഞാനും എന്‍റെ ഏട്ടത്തിയമ്മയും…. ഹോ..എന്തൊരു കൊമ്പിനെഷനാണെന്‍റെ പൊന്നേ.. ഈ ഫീല്‍ ഇനി നമുക്ക് ഇതുപോലെ എന്നെങ്കിലും കിട്ടുമോ..!”
എന്‍റെ ചുണ്ടുകള്‍ അവരുടെ കഴുത്തില്‍ ഉരസിക്കൊണ്ടാണ് ഞാന്‍ ആ ഫീല്‍ അവരിലേക്ക് പകര്‍ന്നു നല്‍കിയത്.
ഏട്ടത്തിയമ്മ ഒരു നിമിഷം നിശ്ശബ്ദയായി നിന്നു. അവരത് മനസ്സിലേക്ക് ആവാഹിക്കുകയായിരുന്നു.ഒരു ദീര്‍ഘ നിശ്വാസം ഉയര്‍ന്നത് അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞു. പൊടുന്നനെ വെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു കൊണ്ട് അവരെന്‍റെ മാറിലേക്ക് വീണ് എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് തേങ്ങി. മുഖമെല്ലാം തെരുതെരാ ഉമ്മകള്‍ കൊണ്ട് മൂടി.
“ന്‍റെ പോന്നൂ…സഹിക്കണില്ലെടാ വാവേ…എന്തിനാ ഇത്രേം വൈകിയേ…ഏഹ്…എന്തിനാ ഈ സ്നേഹം കാണിക്കാന്‍ ഇത്രേം വൈകിയേ…ഏടത്തി എങ്ങന്യാ ഈ വീട്ടില്‍ ജീവിക്കണേന്നറിയോ ന്‍റെ പൊന്നൂന്….ന്നിട്ടും എന്തിനാ ഒളിച്ച് വച്ചേ…എത്ര കാലം ഈ സ്നേഹം ഏടത്തിയ്ക്ക് നഷ്ടപ്പെടുത്തി…!”
ആ പല്ലുകള്‍ എന്‍റെ കവിളിലും മുദ്ര വെക്കുമോയെന്ന്‍ ഞാനൊന്ന് പേടിച്ചു.നാളെ പുറത്തിറങ്ങേണ്ടതാണ്.
“ഏടത്തീ..”
മുഖമാകെ ഓടി നടന്നിരുന്ന ആ ചുണ്ടുകള്‍ പയ്യെ ഒരു കിതപ്പോടെ താഴ്ന്നു കഴുത്തിലൊന്നു മുത്തിയ ശേഷം എന്‍റെ തോളിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു.
“…ഉള്ളിലുള്ള ഇഷ്ടം എന്ത് താരമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാന്‍ പറ്റീല്ല ഏടത്തീ..! ജീവനേക്കാള്‍ ഇഷ്ടമായിരുന്നു എന്ന് മാത്രേ അറിയുമായിരുന്നുള്ളൂ…രണ്ടു മൂന്നു ദിവസം മുമ്പ് വരെ..!”
ഏട്ടത്തിയമ്മയുടെ കെട്ടിപ്പിടിത്തം അല്പമൊന്നയഞ്ഞു. തോളില്‍ നിന്ന് മുഖമുയര്‍ത്തി അവരെന്നെ ചോദ്യഭാവത്തില്‍ നോക്കി.
“ഏത്..ആ പുസ്തകം വായിച്ച് വന്ന്‍ കെട്ടിപ്പിടിച്ചന്നോ..?”
ആ ചുണ്ടിലൊരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞ് ഈറനായ കണ്ണുകളിലേക്ക് വ്യാപിച്ചു. അതെയെന്ന ഭാവത്തില്‍ ഞാന്‍ ചുണ്ടുകള്‍ കടിച്ചു പിടിച്ച് ചമ്മിയ ചിരി പാസാക്കി.
“അമ്പടാ കള്ളാ…” ആ മുഖത്തൊരു അവിശ്വസനീയത നിറഞ്ഞ ചിരി നിറഞ്ഞു.
