തായെ കിടന്നു വേദന കൊണ്ട് പുളയുന്ന മഹേഷിനെ നോക്കി രമണി പറഞ്ഞു…
വേദന കൊണ്ട് ശ്വാസം കിട്ടാത്ത പോലെ മഹേഷ്‌ പതിയെ എഴുന്നേറ്റു ചുമരിന് ചാരി പിടിച്ചു അകത്തേക്ക് പോകുന്നത് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് രഘുവും രമണിയും നോക്കി നിന്നു…
“ഹഹഹ കലക്കിയെടാ രഘുവെ അവനിട്ടു ഒന്ന് കൊടുക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചത നീ ചെയ്തത് നന്നായി”
രമണി രഘുവിനെ അഭിനന്ദിച്ചു…
“അവനോടു പോകാൻ പറ അവന്റെ പെണ്ണിനെ ഇ രഘു അവന്റെ മുന്നിൽ ഇട്ടു പണ്ണും നിസ്സഹായനായി അവനു നോക്കി നിൽക്കേണ്ടി വരും ചേച്ചി കണ്ടോ ഇ രഘുവിന്റെ മനസ്സിൽ കുറെ പദ്ധതികൾ ഉണ്ട്”
രഘു ദേഷ്യം മനസ്സിൽ വെച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…
“വാടാ ചെക്കാ നമ്മുക്ക് അതങ്ങു തീർക്കാം”
രമണി കുപ്പിയും എടുത്തു പിന്നെയും കുടിക്കാൻ ആരംഭിച്ചു…
ഉച്ചയ്ക്ക് ആ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കിടന്നു ഉറങ്ങിയ ഭവ്യ എന്തോ ഒരു സ്വപ്നം കണ്ടു ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റു…
പേടിച്ചു ഒന്ന് കിതച്ചു തന്റെ ദേഹം ഒന്ന് തപ്പി കൊണ്ട് ചുറ്റും നോക്കി..
ഓ സ്വപ്നം ആയിരുന്നോ ദൈവമേ അങ്ങനെ ഒന്നും നടക്കല്ലേ എന്റെ എബി ശരിയാ ഞാൻ കാണിച്ചതും ചെയ്തതും ഓക്കേ തെറ്റാ അതിനു എന്റെ എബിയെ ശിക്ഷിക്കല്ലേ ഈശ്വരാ ഇതൊക്കെ അറിഞ്ഞ അവൻ എങ്ങനെ എന്നോട് പ്രതികരിക്കും അവന്റെ സ്വഭാവം വെച്ചു അവൻ എന്തേലും കടുംകൈ ചെയ്യും അത് ഉറപ്പാ ശേ വേണ്ടായിരുന്നു ഒന്നും ഞാൻ എന്തൊക്കെയാ കാണിച്ചേ എന്റെ പാവം എബി അവനു മാത്രം അവകാശപ്പെട്ടതല്ലേ എന്റെ എല്ലാം ആ ഞാൻ എല്ലാം വേറെ ഒരാൾക്ക് കൊടുത്തില്ലേ വെറും ഒരു വേശ്യയെ പോലെ ഛെ എല്ലാത്തിനും കാരണം ആ സരസ്വതി ചേച്ചിയാ ആ സ്ത്രീ ഒന്ന് എതിർത്തിരുന്നെങ്കിൽ ഇങ്ങനെ ഒന്നും ആവില്ലായിരുന്നു സ്വന്തം മോളെ പോലെ കാണേണ്ട എന്നെ അയാൾക്കു എറിഞ്ഞു കൊടുത്തിട്ടു എന്തൊക്കെയാ ചേച്ചി കാണിച്ചേ ദൈവമേ ഇനി അയാളുടെ കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിക്കേണ്ടി വരുമോ ഈശ്വര ഞാൻ അങ്ങനെ വന്ന ഇ ഭവ്യ ജീവിച്ചിരിക്കില്ല ദൈവത്തിനാണെ ജീവിച്ചിരിക്കില്ല…
