“ഇങ്ങനെ കൊതിപ്പിക്കല്ലേടാ ചെക്കാ നീ.”
“എങ്കിൽ പിന്നെ കൊതി തീർക്കാൻ എപ്പോ വരണം എന്ന് പറ.”
“അതൂടെ പറയാനാ ഞാൻ നിന്നെ വിളിച്ചത്…നിനക്ക് ഇന്ന് രാത്രി വരാൻ ധൈര്യം ഉണ്ടോ?”
“ഹാ ആര്യൻ പോയില്ലായിരുന്നോ?” പെട്ടെന്ന് അവിടേക്ക് വന്ന കുട്ടച്ചൻ്റെ ചോദ്യം കേട്ട് അവർ രണ്ടുപേരും ഒന്ന് പതറി. എന്നാൽ അതിൻ്റെ ഒരു ഭാവ വത്യാസവും മുഖത്ത് കാണിക്കാതെ ചന്ദ്രിക അതിന് മറുപടി പറഞ്ഞു.
“അവൻ പോകുന്നത് കണ്ട് ഞാൻ വിളിച്ചതാണന്നേ ഇന്നത്തെ വിവരങ്ങൾ ഒന്ന് തിരക്കാൻ.”
“ആഹാ…കടയിൽ നല്ല തിരക്കായത് കൊണ്ടാ കേട്ടോ ആര്യാ ഞാൻ ഒന്നും ചോദിക്കാഞ്ഞത്.”
“അതെനിക്ക് മനസ്സിലായി കുട്ടച്ചാ ശ്ശേ എന്തായിത്.”
“ഹഹഹ…അല്ലാ ഞാൻ പറഞ്ഞൂന്നെ ഉള്ളൂ…എന്നാ കേറി ഇരിക്ക് ഇങ്ങോട്ട്…ഞാൻ ആ തിരക്കൊക്കെ ഒന്ന് ഒഴിഞ്ഞിട്ട് വരാം.”
“അയ്യോ ഇല്ല കുട്ടച്ചാ പണി നടക്കട്ടെ ഞാൻ അങ്ങോട്ട് പോവാ നാളെ വരാം.”
“എന്നാ ശരി ആയിക്കോട്ടെ…ഞാൻ അങ്ങോട്ട് ചെല്ലട്ടെ കാണാം.” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കുട്ടച്ചൻ രണ്ട് ഗ്ലാസ്സ് ചായ കൂടി എടുത്തുകൊണ്ട് പോയി.
“ഹോ ഞാൻ അങ്ങ് പേടിച്ച് പോയി…നമ്മള് പറഞ്ഞത് വല്ലോം കേട്ട് കാണുമോ ചേച്ചി?”
“ഏയ് ഇല്ലടാ അതോർത്ത് നീ പേടിക്കണ്ടാ.”
“ഹാ…ഇന്ന് രാത്രിയോ ഇവിടെ വരാനോ?…ചേച്ചി എന്താ പറഞ്ഞത്.”
“അതേടാ ചെക്കാ ഇങ്ങോട്ട് തന്നെ…അതിയാന് കുറച്ച് അപ്പുറെ ഉള്ള ഒരു പട്ടാളക്കാരൻ ചെക്കൻ ഒരു കുപ്പി കൊണ്ട് കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്…അതുകൊണ്ട് അതും കുടിച്ച് ഇന്ന് ബോധം ഇല്ലാതെ ഉറക്കം ആയിരിക്കും രാത്രി…നിനക്ക് വരാമോ?”
“അതിന് ചേച്ചിക്ക് പുള്ളി ഇന്ന് തന്നെ കുടിച്ച് ബോധം കെടും എന്ന് എന്താ ഇത്ര ഉറപ്പ്?”
“അങ്ങേര് എൻ്റെ ഭർത്താവ് ആയോണ്ടൊള്ള ഉറപ്പ്…എവിടുന്നേലും കുപ്പി കിട്ടിയാൽ അങ്ങേര് അന്ന് തന്നെ അത് കുടിച്ച് തീർക്കും…അല്ലെങ്കിൽ അതിൻ്റെ പകുതി കുടിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഓഫ് ആകും…അതാ പതിവ്…അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് പറ്റിയ അവസരമാ നീ വാ.”
