“എങ്ങനേം പ്രേമിക്കണ്ട നീ…”
“ശരി…പ്രേമിക്കുന്നില്ല…പക്ഷേ ഇവിടെ എനിക്ക് കൂട്ടിനിരിക്കണം…” അവൻ പറഞ്ഞു.
“ഇനി മുതൽ എൻ്റെ പട്ടി കൂട്ടിനിരിക്കും…ഹും…” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ശാലിനി മുഖം തിരിച്ചു.
“പട്ടിയൊന്നും വന്നാൽ പറ്റില്ല ചേച്ചി തന്നെ വരണം…” ആര്യൻ വീണ്ടും അവളെ കളിയാക്കി.
ശാലിനി അവനെ ദഹിപ്പിച്ചു നോക്കി. ആര്യൻ പിന്നെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു.
“അവൻ്റെയൊരു കൊച്ച്…” ശാലിനി കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം പിറുപിറുത്തു.
“ശെടാ ചേച്ചിയല്ലേ അവൾടെ കാര്യം എടുത്തിട്ടത് ഞാനല്ലല്ലോ…” ആര്യൻ നിരപരാധിയാണെന്ന രീതിയിൽ പറഞ്ഞു.
“അത് നീ എനിക്ക് വട്ടാണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടല്ലേ…”
“അതൊക്കെ തമാശക്ക് പറയുന്നതല്ലേ…”
“എന്നാൽ ഞാനും തമാശക്ക് പറഞ്ഞതാ…”
“ഓഹോ…അല്ലാതെ കുശുമ്പ് കുത്തിയിട്ടല്ല…” ആര്യൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.
“പിന്നേ കുശുമ്പ്…എന്തിന്…?” ശാലിനി ചമ്മൽ പുറത്ത് കാണിക്കാതെ ചോദിച്ചു.
“ചേച്ചിക്ക് ഒട്ടും കുശുമ്പില്ലാ…?”
“പോടാ അവിടുന്ന്…” ശാലിനി മറുപടി പറയാൻ തയ്യാറായില്ല.
“അതേ…ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ…?” ആര്യൻ അവളോട് ചോദിച്ചു.
“മ്മ് എന്താ?”
“ചേച്ചി പാത്രം കൊണ്ടുവരാൻ വേണ്ടി മാത്രം ആണോ വന്നത്…?”
“പിന്നല്ലാതെ എന്തോയിനാ ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് വരേണ്ടത്…?”
“എന്നെ കാണാൻ അല്ലേ അപ്പോ…?”
“പാത്രം കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ പിന്നെ നിന്നെ കാണാതെ ഇരിക്കില്ലല്ലോ…!”
“എന്നെ കാണാൻ വേണ്ടി പാത്രം കൊണ്ടുവന്നതായിക്കൂടെ…” ആര്യൻ അവളുടെ കണ്ണിൽ നോക്കി ചോദിച്ചു.
“പിന്നേ…നിന്നെ കണ്ടില്ലേൽ ഞാനങ്ങു ചത്ത് പോകും…” ശാലിനി ചിരിച്ചു.
“എങ്കിൽ പിന്നെ പാത്രം നാളെ തന്നാൽ പോരായിരുന്നോ…?”
“എങ്കിൽ ഞാനൊരു സത്യം പറയട്ടെ…?”
“മ്മ് എന്താ പറ…?”
“ഞാൻ വന്നത് ഉച്ചയ്ക്കത്തെ കറി ബാക്കിയുണ്ടെങ്കിൽ കുറച്ച് കഴിക്കാനാ…” ശാലിനി ചിരിച്ചു.
“അയ്യടാ…തമാശ…”
“എന്താ നിനക്ക് മാത്രമേ തമാശിക്കാൻ പറ്റത്തുള്ളോ…?”
“മ്മ്…തമാശിച്ചോ…എന്തായാലും വാ പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് ചോറ് കഴിച്ചിട്ട് പോകാം…”
