“എന്നൊന്നെടുക്കോ….?” പൂച്ചയെ പോലെ പതുങ്ങി. നഖം കടിച്ചു കൊണ്ട്.സ്വന്തം മോനോട് ചോദിക്കുന്നതിലുള്ള എല്ല നാണവും കാട്ടി അമ്മയെന്‍റെ മുന്നിൽ നിന്നു. ചെറുതായി പേടിയുമുണ്ടത്തിന്. എനിക്കെന്തോ സങ്കടാ വന്നത്. എന്തൊക്കെ ആഗ്രഹങ്ങളാ അതിനുള്ളത്.അതൊക്കെ ഉള്ളിൽ വെച്ചല്ലേ എത്രകാലം അത് ജീവിച്ചത്.
“എന്താടാ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നെ? …”നോക്കിയങ്ങനെ നിന്നു പോയമ്മയെ. ഒന്ന് പ്രേമയ്ക്കാൻ തോന്നുന്ന വിധത്തിൽ എന്തോരാകർഷണം തോന്നി പോയി.
“ന്ത്‌ സുന്ദരി ആടീ നീ…” ചിരി പിടിച്ചുവെച്ചു.ചുണ്ട് മടക്കി ഞാൻ സോപ്പിട്ടു.പറഞ്ഞത് ഇഷ്ട്ടപെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഡീ ന്ന് വിളിച്ചതിന് ദേഷ്യം പിടിക്കണല്ലോ.അമ്മയല്ലേ?? കണ്ണുരുട്ടി ഇത്തിരി നേരം നോക്കി.പിന്നെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ചിരിപോലും വിട്ടുതരാതെ ഗൗരവം കാണിച്ചപ്പോ തൊടിയിൽ നിന്ന് മുറ്റത്തേക്ക് അമ്മയെയും പിടിച്ചു കയറി.
മിണ്ടാതെ നിൽക്കാണ്.നേരെത്തെ എടുക്കോന്ന് ചോദിച്ചപ്പോ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ. അതിന്‍റെ പിണക്കം ഉണ്ടായിരിക്കണം. ഒന്ന് എടുത്ത് കളയാം.എന്‍റെ കാമുകിയാവാൻ നടന്നയാളല്ലേ!! എന്നാലും ഞാൻ ആലോചിക്കുന്നതതല്ല. എന്‍റെ ശെരിക്കും കാമുകിയായാലുള്ള അവസ്ഥ എന്താവും?? അതോലോചിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ലല്ലോ!! മുറ്റത്തേക്ക് കയറി ഞാൻ അനങ്ങാതെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് അമ്മയോന്ന് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.
“എന്‍റെ അമ്മയുടെ ഒരാഗ്രഹമല്ലേ…വാ…” കൈ നീട്ടി ഞാൻ അമ്മയോട് പറഞ്ഞു. മനസ്സിലാവാതെ അമ്മയുടെ കണ്ണ് നീണ്ടു. എടുക്കുമെന്ന് ഒട്ടും കരുതിയിട്ടുണ്ടാവില്ല. വെളിവില്ലാത്ത പോലെ നിൽക്കുന്നത് നോക്കാൻ ഒന്നും സമയമില്ല. ഞാൻ അമ്മയുടെ കൈ ക്ക് താഴെക്കൂടെയും തുടയും ചേർത്ത് പിടിച്ചു കുനിഞ്ഞിരുന്നു.
“അമ്മേ… അഭീ അഭീ… വീഴും.ഡാ ..”എടുക്കുന്നതിനല്ല വീഴുമെന്ന പേഡിയാന്ന്..
“അതൊന്നുമില്ലമ്മേ….ഈ….യ്യോ….” മുറുക്കെയമ്മയെ ഞാനെന്‍റെ കയ്യിൽ കോരിയെടുത്തു. വിചാരിച്ച പോലെ വല്ല്യ കനമൊന്നുമില്ല!!എടുത്തെന്‍റെ നെഞ്ചത്തേക്ക് വലിച്ചിട്ടപ്പോ അമ്മ കുടു കൂടാന്ന് ചിരിച്ചു.
കഴുത്തിൽ കൈ ചുറ്റി മറ്റേ കൈകൊണ്ട് കണ്ണിലേക്ക് തൂങ്ങിയെന്‍റെ മുടിയമ്മ വാരി വെച്ചു തന്നു.നിലക്കാത്ത ആ നോട്ടം ഉണ്ടല്ലോ നെഞ്ച് കൊള്ളയടിച്ചു കൊണ്ട് പോവുന്നൊരു ശക്തിയുണ്ടതിന്.
“കനമുണ്ടോ….” കൊഞ്ചുന്ന ചോദ്യം
“ഏയ്….”
“എടാ… എന്‍റെ…” അമ്മയെന്തോ വിഷമിച്ചു. പറയാനും മടി. വീടിന്‍റെ മുന്നിലേക്ക് വരാന്തയിലേക്ക് നടക്കുമ്പോ ഞാൻ ആരേലും കാണുന്നുണ്ടോന്നാണ് നോക്കിയത്.സാരി ഉടുത്തത് കൊണ്ട് വഴുതി പോവുന്നയമ്മയെ ഒന്നുകൂടെ ഞാൻ മെത്തേക്ക് വലിയച്ചിട്ടു.
