സിസിലി മോനാച്ചന്റെ അടുത്തു കട്ടിലിൽ ഇരുന്നോണ്ട് പറഞ്ഞു
മോനാച്ചൻ :ആശുപത്രിൽ ഒന്നും പോകേണ്ടമ്മച്ചി. എനിക്കിപ്പോൾ ഭേദമുണ്ട്. കുറച്ചു കഴിയുമ്പോൾ ശരിയാകും.
സിസിലി : അതൊന്നും പറഞ്ഞാൽ പറ്റില്ല. സൂസമ്മ കൊച്ചമ്മ അപ്പന്റെ കയ്യിൽ കാശും കൊടുത്തു വിട്ടിട്ടുണ്ട്. നിന്നെ ആശുപത്രിൽ കൊണ്ടുപോയി കാണിക്കാൻ
സൂസമ്മയുടെ പേര് കേട്ടതും അവന്റെ മുഖം വിടർന്നു. എനിക്ക് പനിയാണെന്നു അറിഞ്ഞപ്പോൾ കാശും കൊടുത്തു വിട്ടെങ്കിൽ അവർക്കെന്നോട് എന്തോ ഇഷ്ട്ടം ഉണ്ടെന്നു മോനാച്ചന് തോന്നി. അവൻ സിസിലിയെ നോക്കി തലയാട്ടി പറഞ്ഞു
മ്മ് പോകാം…..
മോനാച്ചൻ പല്ല് തേപ്പും കഞ്ഞി കുടിയുമെല്ലാം കഴിഞ്ഞു.. ആശുപത്രിയിൽ പോകാൻ റെഡിയായി.. പാലത്തിന്റെ അക്കരെ പോയാൽ ബസ് കിട്ടും അല്ലെങ്കിൽ ട്രിപ്പ്‌ ജീപ്പ് ഉണ്ടാകും. മോനാച്ചനും അമ്മച്ചിയും കൂടി ആശുപത്രിയിൽ പോകാൻ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി നടന്നു.
ചാക്കൊച്ഛന്റെ വീടിനു മുൻപിലൂടെയാണ് അവര് പോയത്. മോനാച്ചൻ ത്രേസ്സ്യാമ്മ അവിടെ ഉണ്ടോന്നു അറിയാൻ എത്തി നോക്കിയെങ്കിലും നിരാശ ആയിരുന്നു ഫലം.
അവർ നടന്നു ഷാപ്പ് കഴിഞ്ഞു മുൻപോട്ടു നടന്നപ്പോൾ പുറകിൽ നിന്നും ഒരു വിളികേട്ടു
എടീ …സിസിലി എവിടെ പോകുവാടി….
സിസിലി തിരിഞ്ഞു നോക്കി ത്രേസ്യാമ്മ ആയിരുന്നു അതു. മോനാച്ചന്റെ മുഖത്ത് ട്യൂബ് ലൈറ്റ് കത്തിച്ചപോലെ വെളിച്ചം നിറഞ്ഞു. അവൻ ത്രേസ്സ്യമ്മയെ നോക്കി ചിരിച്ചു
ഓഹ് ഇന്നാ പറയാനാടി ചെറുക്കന് പനി പിടിച്ചു…ആശുപത്രിൽ കൊണ്ടു പോയി കാണിക്കാൻ പോകുവാ. ഇപ്പോളത്തെ പനിയല്ലേ വെച്ചോണ്ടിരിക്കേണ്ടന്നു വെച്ചു
അതു നേരാ…
എന്നും പറഞ്ഞു ത്രേസ്യാമ്മ മോനാച്ചനെ നോക്കി ചിരിച്ചോണ്ട് കുണുഞ്ഞി കുണുഞ്ഞി അവരുടെ അടുത്തെത്തി
സിസിലി: നീയങ്ങു തടിച്ചലോടി ത്രേസ്യാമ്മേ
ത്രേസ്യമ്മ : അതു നീ ചുള്ളികമ്പു പോലേ ഇരിക്കുന്നോണ്ട് തോന്നുന്നതാ
സിസിലി : ഓ ഇനി അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ മതി. എന്റെ കൂടെ പഠിച്ചതാ എന്നു ആരോടേലും പറഞ്ഞാൽ വിശ്വസിക്കുമോ??? ഇപ്പോളും ചെറുപ്പമായി ഇരിക്കുന്നു സുന്ദരി കോത…
