വർക്കി : ഓഹ് ശെരി കൊച്ചമ്മേ!!!
സൂസമ്മ : ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ടുപോകാൻ പണമുണ്ടോ കയ്യിൽ???
വർക്കി : സർക്കാർ ആശുപത്രിയിൽ അല്ലേ പോകുന്നെ, അവിടെ കാശിന്റെ ആവശ്യം വരില്ല…
സൂസമ്മ : വർക്കിച്ചൻ ഒരു മിനിട്ട് നിൽക്ക്, ഞാൻ ഇപ്പോ വരാം
എന്നും പറഞ്ഞു സൂസമ്മ അകത്തേക്ക് കേറിപ്പോയി. തിരികെ വന്നവൾ ഒരു 100 രൂപ നോട്ട് അയാളുടെ നേരെ നീട്ടി
സൂസമ്മ : ഇന്നാ…ഇതിരിക്കട്ടെ അവനെന്തെങ്കിലും വാങ്ങി കൊടുക്ക്‌.. പനി മാറിയിട്ട് അവനെ പണിക്കു വിട്ടാൽ മതി കേട്ടോ???
വർക്കി : ഓ ശരി കൊച്ചമ്മേ..
സൂസമ്മയുടെ നല്ല മനസിനെ പുകഴ്ത്തി വർക്കി ഇറങ്ങി വീട്ടിലേക്കു നടന്നു. സൂസമ്മയ്ക്ക് വല്ലാത്ത വിഷമം തോന്നി.. പാവം മോനാച്ചൻ അവന് പനി വരാൻ ഞാനാണല്ലോ കാരണം. മോനാച്ചനെ കാണാത്തതിലും അവൾക്കു വല്ലാത്ത നിരാശ ഉണ്ടായി . പ്രിയപ്പെട്ട എന്തോ നഷ്ട്ടപെട്ടപോലെ സൂസമ്മ വിഷാദയായി നിന്നു.
വീട്ടിലെത്തിയ വർക്കി മോനാച്ചന്റെ റൂമിലെത്തി…മോനാച്ചൻ നല്ല ഉറക്കമാണെന്ന് കണ്ടു അയാൾ പുറത്തിറങ്ങി ഭാര്യയുടെ അടുത്തെത്തി
ടീ…സിസിലി ഞാൻ പാല് കൊടുക്കാൻ നമ്മുടെ സൂസമ്മ കൊച്ചമ്മേടെ അടുത്തു ചെന്നപ്പോൾ അവര് ദേ ഈ കാശു തന്നേച്ചും ചെറുക്കനെ ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ടു പോയി കാണിക്കാൻ പറഞ്ഞു
സിസിലി : സൂസമ്മ കൊച്ചമ്മയ്ക്ക് മോനാച്ചനെ വല്യ കാര്യമാ…
വർക്കി : അവര് കുറച്ചു മനുഷ്യപറ്റുള്ള സ്ത്രീയാണ്…അവറാൻ മുതലാളിടെ തള്ള മേരികുട്ടി ആയിരിന്നിരിക്കണം പത്തു പൈസ തരുല്ല
സിസിലി : സത്യം അറുത്ത കൈക്കു ഉപ്പു തേക്കാത്തവരാ അവര്
വർക്കി : നിന്നോട് മോനാച്ചന് കുറവുണ്ടെങ്കിൽ ചെന്നാൽ മതീന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. നീ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു അവനെക്കൊണ്ട് ആശുപത്രിയിൽ പോ…
സിസിലി : മ്മ് ശരി
കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മോനാച്ചൻ ഉറക്കം ഉണർന്നു. ചെറിയ മാറ്റം ഉണ്ടെങ്കിലും, മോനാച്ചന് ഒട്ടും വയ്യാരുന്നു.
ആ.. എഴുന്നേറ്റോ…എഴുന്നേറ്റു പല്ലൊക്കെ തേച്ചു കുറച്ചു ചൂട് കഞ്ഞി കുടിക്കാം. ക്ഷീണം മാറും. എന്നിട്ട് നമ്മുക്ക് ആശുപത്രിയിൽ പോകാം
