നന്ദുവിന്റെ ഓർമ്മകൾ
Nanduvinte Ormakal
ആഹ്… ആഹ്… ആ… പതുക്കെ മോനേ ആരെങ്കിലും കേൾക്കും..
ആരോ തൻ്റെ മുകളിൽ കയറിയിരുന്നു തുള്ളുന്നതായി സ്വപ്നം കണ്ടും ഈ ശബ്ദവും കേട്ടാണ് മാസങ്ങളായി രാവിലെ നന്ദു ഞെട്ടി ഉണരുന്നത്.കണ്ണ് തുറന്നു ചുറ്റും നോക്കുമ്പോൾ സ്ഥിരം കാണുന്ന തൻ്റെ റൂമും ഷെൽഫും ടേബിളും നാലു ചുവരുകളും അല്ലാതെ വേറെ ഒന്നും ഇല്ല.
നന്ദുവിന് ഇപ്പൊൾ 18 വയസ്സ് തികയുന്നു. സ്വകാര്യ കോളജിൽ ഒന്നാം വർഷ BCOM സ്റ്റുഡൻ്റ് ആണ് ഇരുനിറം.ആവശ്യത്തിന് തടിയും ഉയരം കൂടിയ പ്രകൃതം. ഇരുനിറം.
നന്ദുവിൻ്റെ അമ്മ രശ്മി. 39 വയസ്സ്. 163cm ഉയരം. സിനിമാ താരം നിവേദ തോമസിൻ്റെ പോലുള്ള ശരീര പ്രകൃതി. നാട്ടിലെ ഒരു electricals ഷോപ്പിൽ sales ഇൽ ജോലി ചെയ്യുന്നു.
ദിവസവും ഈ സ്വപനം കാണുന്ന കാര്യം നന്ദു അമ്മയോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. അപ്പോൾ അവനോട് അമ്മ പറയും
രശ്മി : നീ കിടക്കുമ്പോൾ രാമനാമം ജപിച്ച് കിടക്ക് എല്ലാം ശരിയാകും എന്ന്.
അവൻ അതും ശ്രമിച്ചു നോക്കി. എന്തു ഫലം.
ഒരു പരിഹാരവും ഇല്ലാതെ വന്നപ്പോൾ രശ്മി ഒരു ദിവസം നാണ്ടുവിനെയും കൂട്ടി തൻ്റെ സഹപാഠിയും ചങ്ങാതിയുമായ ശരണ്യയെ കാണാൻ പോകുന്നത്.
ശരണ്യ ഒരു psychologist ആണ്. 39 വയസ്സ്. ടൗണിൽ സ്വന്തമായി ഒരു ഫ്ലാറ്റ് വാങ്ങി അവിടെ തന്നെ treatment ചെയ്യുന്നു. മെലിഞ്ഞ ശരീരം ശരാശരി ഉയരം. വെളുത്ത നിറം. വെയില് കൊണ്ടാൽ ചുവന്നു പോകുന്ന കവിളുകൾ.
അങ്ങനെ ഒരു ഞായറാഴ്ച 11 മണിക്ക് അവർ രണ്ടുപേരും ശരണ്യയുടെ ഫ്ളാറ്റിൽ ചെന്നു. അപ്പോൾ ശരണ്യ നിലം തുടയ്കുകയായിരുന്നൂ.
ടിങ് ടോങ്…
കോളിംഗ് ബെൽ കേട്ട് നെറ്റിയിലെ വിയർപ്പ് തുടച്ചു കളഞ്ഞു അവള് വാതിൽ തുറന്നു.
ശരണ്യ: അല്ല ഇതാരാ നമ്മളെ ഒക്കെ ഓർമയുണ്ടോ… വാ വാ കയറി വാ.
