അവന്‍റെ കൈകള്‍ അവളുടെ കൊച്ചു ചന്തിയില്‍ ആഞ്ഞമര്‍ത്താന്‍ തുടങ്ങി. അതവളിലെ കാമത്തെ വല്ലാതെ ഉയര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ അവള്‍ ഊബലിന്റെ ശക്തിയും വേഗവും കൂട്ടി. റിയാസിന്റെ കൈകള്‍ അവളുടെ പാവാട പൊക്കികൊണ്ട് അവളുടെ പാന്റീസ്സിനിടയിലേക്ക് നുഴഞ്ഞുകയറ്റം നടത്തി. അവളുടെ ചന്തി ചാലിലൂടെ അവന്‍റെ വിരല്‍ സഞ്ചരിച്ച് അവളുടെ അരുമയായ കൂതിക്ക് ചുറ്റും വൃത്തം വരച്ചു. സുഖത്താല്‍ പുളഞ്ഞുകൊണ്ടാവള്‍ അരക്കെട്ടിനെ വിടര്‍ത്തി. അവന്‍റെ വിരലുകള്‍ വ്യാസമുള്ള ആ വൃത്തത്തിനകത്തേക്ക് ഊളയിട്ടു. അതിനുള്ളില്‍ വിരലിട്ട് ഇളക്കുബോള്‍ അവള്‍ എന്തൊക്കെയോ വികാരത്താല്‍ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
വികാരത്തില്‍ പുളയുന്ന നന്ദിനി അവന്‍റെ വിരല്‍ അവളുടെ കൂതിയില്‍ നിന്ന് തട്ടി മാറ്റികൊണ്ട് നിവര്‍ന്നു. അവന്‍റെ തോളില്‍ ഇരു കൈകളും വച്ചശേഷം കാലുകള്‍ പരസ്പരം അകത്തികൊണ്ട് മുട്ടുകാലില്‍ നിന്നു.
“…റിയാസ്സേട്ടാ …സഹിക്കാന്‍ വയ്യ…..എനിക്ക് എന്‍റെ ഉള്ളില്‍ കേറ്റണം…..”.
“…അതിന് അവിടെ കയറുകയില്ലല്ലോ നന്ദിനി….”.
“…ഉമ്മറത്ത് കയറിയില്ലെങ്കിലും …പിന്നാപ്പുറമില്ലേ…..”.
ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നന്ദിനി അവന്‍റെ കുണ്ണയെ അവളുടെ കൂതിക്ക് മുകളില്‍ ഉരച്ചുകൊണ്ട് പതിയെ അതിനുള്ളിലേക്ക് തള്ളി കേറ്റാനായി അവന്‍റെ മടിയില്‍ ഇരുന്നു. ആ കുണ്ണ അവളുടെ കൂതിക്കുള്ളിലേക്ക് അധികം ബുദ്ധിമുട്ടില്ലാതെ നുഴഞ്ഞ് കയറി. അവള്‍ എന്‍റെ കണ്ണിലേക്ക് തീക്ഷ്ണതയോടെ നോക്കികൊണ്ട് അരകെട്ടിനെ പതിയെ ചലിപ്പിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ഇരുവരിലും സുഖം പതഞ്ഞു കയറാന്‍ തുടങ്ങി. പരിസ്സരം മറന്നുകൊണ്ട് ഇരുവരും മുരളുകയും ചുണ്ടുകള്‍ കോര്‍ത്ത് ചപ്പി വലിക്കുകയും ചെയ്തു. നന്ദിനി അവളുടെ അരക്കെട്ട് അവനിലേക്ക് ആഞ്ഞടിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. റിയാസ്സ് സുഖങ്ങളുടെ പൂരത്തിന്റെ പതിനൊന്നു നിലയുള്ള വെടികെട്ടിന്റെ വര്‍ണ്ണകാഴ്ച്ചയുടെ ലോകത്തെത്തി. ഏത് നിമിഷവും അവന്‍റെ വെടി പൊട്ടാം എന്ന അവസ്ഥയില്‍ എത്തി. അന്നേരം അവള്‍ അവളുടെ കൂതിയെ ഇറുക്കികൊണ്ട് മൂന്നാല്ല് അടികൂടെ അടിച്ചപ്പോള്‍ അവന്‍റെ കുണ്ണ ആ പൂറ്റില്‍ കനത്തില്‍ ചീറ്റി.
റിയാസ്സ് നന്നായി കിതച്ചു. നന്ദിനി പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് വേച്ച് വേച്ച് പതുക്കെ പാറയുടെ അടിയിലേക്ക് ശ്രദ്ധയോടെ നടന്നു.
“…നന്ദിനി… നീ എവിടെ പോവ്വാ …”.
“…ഒരു മിനിറ്റ് റിയാസ്സേട്ടാ …ഞാനൊന്ന് കഴുകീട്ടു വരാം….”.
“…വേഗം വാ ….ഞാന്‍ കാറില്‍ ഉണ്ടാകും…”.
റിയാസ്സ് പതുക്കെ നടന്നു കാറിനരുകിലേക്ക് നടന്നു. ടവല്‍ എടുത്ത് തല തുവര്ത്തിയ ശേഷം വണ്ടിയുടെ ഹീറ്റര്‍ ഓണ്‍ ചെയ്തു. സുഖകരമായ ചൂട് ആ തണുത്ത ശരീരത്തിലെത്തുന്നത് ആശ്വാസമായി. സമയം കുറച്ചായീട്ടും നന്ദിനിയെ കാണുന്നില്ലല്ലോ എന്നോര്‍ത്ത് അവന്‍ കാറില്‍നിന്നിറങ്ങി. മഞ്ഞിന്റെ ആവരണങ്ങള്‍ക്കിടയിലൂടെ ഒരു മാലാഖയെ പോലെ അവള്‍ നടന്നടുക്കുന്നത് അവന്‍ കണ്ടു.
