അല്പം കഴിഞ്ഞു ഞങ്ങൾ കുടി നിർത്തി കിടന്നപ്പോഴാണ് എനിക്കൊരാശ്വാസം തോന്നിയത്. ആകെ ഞെട്ടിപ്പോയിരുന്നു അവൻ്റെ ധൈര്യം കണ്ടിട്ട്. അന്ന് കുഞ്ഞ എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചായിരുന്നു ഉറങ്ങിയത്.
ഉറങ്ങി അൽപനേരം കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ഒരു വല്ലായ്ക തോന്നി കണ്ണ് തുറന്നു. കുഞ്ഞയുടെ ശ്വാസോശ്വാസത്തിൻ്റെ ഗതി കൂടിയിരിക്കുന്നു. അത് എൻ്റെ മുഖത്തു വീണതുകൊണ്ടാവും എനിക്ക് ഒരു വല്ലായ്ക തോന്നിയത്. ഒപ്പം കുഞ്ഞയുടെ ശരീരം മെല്ലെ അനങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ തലതിരിച്ചു കുഞ്ഞയുടെ മുഖത്തേക്ക് മെല്ലെ നോക്കിയതും കുഞ്ഞ എൻ്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു വിരൽ വച്ചു… ശബ്ദിക്കല്ലേ എന്ന മട്ടിൽ. അപ്പൊ എന്തോ പന്തികേടുണ്ടെന്നു തോന്നിയ ഞാൻ എന്താ എന്ന മട്ടിൽ കുഞ്ഞയോട് കണ്ണ് കാട്ടി. കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചിട്ട് പുറകിലൊട്ടെന്ന മട്ടിൽ കണ്ണുകാട്ടി.
അപ്പോഴാണ് അശ്വിൻ പുറകിലുണ്ടല്ലോ എന്ന് മനസിലായത്. ഈശ്വരാ അവൻ പാല് കറക്കുവാനോ? കുഞ്ഞ അതറിഞ്ഞല്ലോ. നാണക്കേടായി. എൻ്റെ ചിന്തകൾ അങ്ങനെ പലതായിരുന്നു.
അന്ന് എങ്ങനെയോ പേടിച്ചു പേടിച്ചു എപ്പോഴോ അങ്ങുറങ്ങി. അടുത്ത ദിവസം എൻ്റെ ആർത്തവത്തിൻ്റെ അവസാന ദിവസമായിരുന്നു. അന്ന് വൈകിട്ട് അശ്വിൻ ഫുട്ബോൾ കളിയ്ക്കാൻ പോയപ്പോൾ ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്കു ചെന്നിട്ടു കുഞ്ഞയോട് ചോദിച്ചു. “ഞാൻ ചോദിച്ചാൽ സത്യം പറയുമല്ലോ അല്ലെ കുഞ്ഞേ?”
“നിന്നോടെപ്പോഴാടി ഞാൻ കള്ളം പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്?” വെണ്ടയ്ക്ക അരിഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന കുഞ്ഞ എന്നോട് ചോദിച്ചു.
“ഇന്നലെ രാത്രി എന്താ നടന്നേ? കുഞ്ഞ എന്തിനാ എന്നോട് മിണ്ടരുതെന്നു പറഞ്ഞത്?” അവൻ വാണമടിച്ചതു കുഞ്ഞ കണ്ടുപിടിച്ചല്ലോ എന്ന് കുഞ്ഞയുടെ വായിൽ നിന്നും നേരിട്ട് കേൾക്കാൻവേണ്ടിയായിരുന്നു ചോദിച്ചത്.
“ഇന്നലെ നിൻ്റെ കൂടപ്പിറപ്പിൻ്റെ വിളയാട്ടമായിരുന്നു. പിന്നെ പാവം അവനെ ശല്യം ചെയ്യണ്ടാന്ന് കരുതിയാ നിന്നോട് ഒച്ചയുണ്ടാക്കല്ലേ എന്ന് പറഞ്ഞത്?” കുഞ്ഞ അരിയുന്നതിൽ തന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“അവനെന്താ ചെയ്തേ?” ഒന്നും അറിയാത്ത മട്ടിൽ ഞാൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു.
“ഇന്നലെ ഒരുപക്ഷെ അവൻ്റെ കടിഞ്ഞാൺ വിട്ടുപോയിക്കാണും. അവനു കൈ പരിപാടി ചെയ്തിട്ട് പോയിക്കാണില്ല. അവൻ അത് എൻ്റെ പുറകെ വച്ചു കളഞ്ഞു.” അവിടെയും ഇവിടെയും തൊടാതെ കുഞ്ഞ പറഞ്ഞു.
“നീയിതു അവനോടു ചോദിക്കാനൊന്നും നിക്കരുത്.” കുഞ്ഞ അതോടൊപ്പം ചേർത്തു.
