“വയ്യാത്തോര് ഇങ്ങനെ പണിയെടുക്കാൻ നിക്ക്വല്ല… മര്യാദക്ക് റെസ്റ്റെടുക്കണം…”
രാജിയുടെ ശബ്ദത്തില്‍ നേരിയ ഒരു ഇടർച്ചയുണ്ടായിരുന്നു. ജ്യോതിക്ക് അത് മനസ്സിലാകുകയും ചെയ്തു. അവൾ പറഞ്ഞു,
“പനി വിട്ടു. ഇപ്പൊ കുഴപ്പല്ല്യ…”
രാജി സാമ്പാർ ഇളക്കുന്നത് നിർത്തി ജ്യോതിയെ നോക്കി. പിന്നെ അവളുടെ നെറ്റിയില്‍ കൈ വച്ചു. രാജിയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു നനവിന്റെ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. അടുപ്പത്ത് ചായക്ക് വച്ച വെള്ളത്തില്‍ തിള പൊന്തി. നെറ്റിയില്‍ വച്ച രാജിയുടെ കൈ ജ്യോതിയുടെ ശിരസ്സില്‍ ഒന്ന് തലോടിമാറി. അവളുടെ മുഖത്ത് ജ്യോതി വീണ്ടും വാത്സല്യം കണ്ടു.
“സാരല്ല്യ… ഇതൊക്കെ ഞാന്‍ ചെയ്തോളാം. നീ അവിടെ പോയിരുന്നോ. ഞാന്‍ കട്ടൻ കൊണ്ടന്നെരാം.”
ജ്യോതിക്ക് തന്റെ ആത്മാവ് തിരിച്ച് വന്നതുപോലെ തോന്നി. ശ്വാസഗതികൾക്ക് ശരിയായ താളം കിട്ടിയിരിക്കുന്നു! രാജിയെ ഒന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കരയണമെന്ന് അന്നേരം ജ്യോതിക്ക് തോന്നി. പിന്നെ അവൾ മനസ്സിനെ പിടിച്ചുനിർത്തി. പാടില്ല… അവളുടെ അനുവാദമില്ലാതെ ഇനി ഒരിക്കലും അവളുടെ മേൽ തൊടാൻ പാടില്ല…
ജ്യോതി അടുക്കളയില്‍ നിന്ന് നടുമുറിയിലേക്ക് വന്നു. പുറത്ത് മഴ തോർന്ന മാനത്തിന്റെ തണുത്ത നിറം തുറന്നിട്ട വാതിലിനപ്പുറം കണ്ടപ്പോള്‍ ജ്യോതി വെറുതെ ആ കട്ടിളപ്പടിയിൽ വന്നിരുന്നു. മുറ്റം നനഞ്ഞ് കുതിർന്ന് കിടക്കുകയാണ്. മരച്ചില്ലകളിൽ നിന്ന് ഇടക്ക് ജലകണങ്ങളെ കാറ്റ് കുലുക്കിയിട്ടു. അവിടെ അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ ജ്യോതിക്ക് ഒരുപാട് ആശ്വാസം തോന്നി.
കാല്‍പാദങ്ങള്‍ അടുത്തു വരുന്ന ശബ്ദം…
“ദാ…!”
നീട്ടിയ ചായഗ്ലാസുമായി രാജി.
ജ്യോതി അത് വാങ്ങി. ചില്ലുഗ്ലാസ്സിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചപ്പോൾ വിരലുകള്‍ ഒന്ന് പൊള്ളി. ഗ്ലാസിന്റെ വക്കിലും താഴെയുമായി പിടിച്ച് ജ്യോതി വിരലുകളിലേക്ക് ഊതി. രാജി ജ്യോതിയുടെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നു. അവളുടെ കയ്യിലും ഒരു ഗ്ലാസ് കട്ടനുണ്ടായിരുന്നു.
“കട്ടിളേമെയിരിക്കല്ലെ. ഇറങ്ങിയിരി.”
രാജിയുടെ ശാസനം.
ജ്യോതി പിടിയിലേക്ക് ഇറങ്ങിയിരുന്നു. രണ്ടുപേരും ഒന്നും മിണ്ടാതെ കട്ടൻചായ ഊതിയൂതി കുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ചൂടുചായയിൽ നിന്നുയരുന്ന ആവി തണുപ്പിലേക്ക് അലിഞ്ഞുചേർന്നു.
“കുഞ്ഞാ…”
ആ വിളിയിൽ ജ്യോതിയുടെ കണ്ണുകൾ ഒന്നുകൂടി നിറഞ്ഞെന്ന് തോന്നുന്നു. ഹൃദയം ഒരു നിമിഷം മിടിപ്പ് തെറ്റിയത് പോലെ…
ജ്യോതി രാജിയെ നോക്കി. കണ്ണുകൾ മുറ്റത്തെ ചെളിപ്പടർപ്പിൽ നട്ടുകൊണ്ട് രാജി തുടര്‍ന്നു,
