“അവള്‍ടെ മൊലയ്ക്കും തൊടയ്ക്കും പിടിക്കുവാരുന്നു. നീ പറ! എന്നിട്ട്?” “എന്‍റെ സാറേ അവള്‍ പിശാചാ!”
കന്തിനു കിട്ടുന്ന അസഹ്യമായപ്പോള്‍ ചന്തികള്‍ ഉയര്‍ത്തി മുകളിലേക്ക് തുള്ളിച്ചാടി അവള്‍ പറഞ്ഞു.
“സാര്‍ അവള്‍ടെ മൊലയ്ക്ക് ഞെക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പം അവളുടെ കൈ മേശക്കടീന്ന് പൊങ്ങി വരുന്നത് അച്ചായന് കണ്ടു. അവള്‍ടെ കൈയ്യില്‍ അന്നേരം ഒരു കത്തി ഒണ്ടാരുന്നു! അത് കണ്ടാ അച്ചായന് ഒച്ചയിട്ടെ!”
“എഹ്?”
ഗ്രേസി പറഞ്ഞ വാക്കുകള്‍ കേട്ട് ആ അതിശയിപ്പിക്കുന്ന സുഖനിമിഷത്തില്‍പ്പോലും മേനോന് ഞെട്ടി. നിഷയുടെ കയ്യില്‍ കത്തിയോ? അതവള്‍ തന്‍റെ നേരെ കുത്താന്‍ ഒരുങ്ങിയെന്നോ?
“അത് കണ്ടപ്പോള്‍ അച്ചായന് തോന്നി സാറിന് എന്തോ ആപത്ത് വരാന്‍പോകുവാന്ന്! അച്ചായന് അത് സഹിക്കുവോ? അതുകൊണ്ടാ അച്ചായന് അച്ഛനെ കാണാന്‍ പോയത്. അച്ഛന്‍ ഈ വിഷയം വെച്ച് ധ്യാനിച്ച് പ്രാര്‍ഥിച്ചാ സാറിനു ഒരു കൊഴപ്പോം വരത്തില്ല എന്ന് അച്ചായന് അറിയാം!”
മേനോന് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല.
ഗ്രേസിയുടെ പൂറിനുള്ളില്‍ തിങ്ങി ഞെരുങ്ങിയിരുന്ന അയാളുടെ തടിച്ച കുണ്ണ അവളുടെ വാക്കുകള്‍ കേട്ടപ്പോള്‍ ചുരുങ്ങി ചെറുതായി.
“എന്നാ പറ്റി?”
അയാളില്‍ സംഭവിച്ച മാറ്റവും അയാള്‍ പെട്ടെന്ന് തന്‍റെ ദേഹത്ത് നിന്ന് എഴുന്നേല്‍ക്കുന്നത് കണ്ടതുകൊണ്ടും ഗ്രേസി ചോദിച്ചു.
“ഹ! ഒന്ന് കമ്പ്ലീറ്റ് ചെയ്യ്‌ സാറേ!”
“ഇല്ലടീ! ഒരു വയ്യാഴ്ക!”
അയാള്‍ എഴുന്നേറ്റു മുണ്ടെടുത്ത് ഉടുത്തു. നിഷ ആരാണ്? ഇപ്പോള്‍ തന്നെ അവളെ കാണണം. അവളുടെ കയ്യില്‍ കത്തി ഉണ്ടായിരുന്നോ എന്നും അത് എന്തിനായിരുന്നു എന്നും ഉടനെ അറിയണം.
എന്തുകൊണ്ടോ മേനോന് ഉടനെ തന്നെ മകന്‍ ഋഷിയേ കാണണം എന്ന് തോന്നി. അവനോട് ഈയിടെയായി താന്‍ സംസാരിക്കുന്നു പോലുമില്ല. താന്‍ എപ്പോഴും തന്‍റെ സുഖവും ബിസിനെസ്സും മാത്രമേ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. ആണ്‍കുട്ടിയല്ലേ, അതുകൊണ്ട് ഒരുപാട് വാത്സല്യവും ശ്രദ്ധയും കൊടുത്ത് ഒരു മൃദുല മനസ്ക്കനായി അവന്‍ വളരരുത് എന്നു താന്‍ കരുതി.
പക്ഷെ അവന്‍റെ സ്വഭാവം അവന്‍റെ അമ്മയുടെത് പോലെയായത്കൊണ്ട് സ്വാഭാവികമായി അവന്‍ മൃദുലമനസ്ക്കനായി. സംഗീതയും സാഹിത്യവും പോലെ ചുക്കിനും ചുണ്ണാമ്പിനും കൊള്ളുകേലാത്ത കാര്യങ്ങളുടെ പുറകെ മാത്രമായി അവന്‍റെ ശ്രദ്ധ.
“ഋഷി,”
