മരിക്കാൻ പോവണോ… ഒരു പക്ഷേ രക്ഷപെടാൻ ഉള്ള അവസരം ഇനിയും ഉണ്ടാവും… അതിന് കാത്തിരിക്കൂ)
ഈ ചിന്ത അവളിൽ വന്നത് കൊണ്ട് അവൾ ആത്മഹത്യക്ക് മുതർന്നില്ല…. അവൾ പതിയെ കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ മുഖവുമായി ഇപ്പോൾ താമസിക്കുന്ന വീട്ടിലേക്ക് പോയി…
കുറെ നേരം അവിടെ ഇരുന്ന് കരഞ്ഞു ഇനി അയാൾ തന്നേ കണ്ടിട്ടുണ്ടാവുമോ എന്ന ചിന്ത അവളിൽ ഉയർന്നു…
(താൻ ഇപ്പോഴും ഈ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്നത് … അയാൾ ആരാണ് എന്റെ?
എനിക്ക് ഇവിടെ നിന്ന് പോവാൻ ആരുടെയും അനുവാദം വേണ്ടാ…. നാളെ എന്തായാലും ഞാൻ പോകും….)
ഓരോന്നും ചിന്തിച്ചു അവൾ അവിടെ ഇരുന്നു.. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് അയാൾ വന്നതും അവൾ എല്ലാ ദേഷ്യം കൂടി അയാളോട് സംസാരിച്ചു..
” ഞാൻ നിങ്ങളുടെ സുമതി അല്ല എന്റെ പേര് അഭിരാമി എന്ന് ആണ്… നിങ്ങളുടെ ഭാര്യയെ പോലെ കാണാൻ ഉണ്ടെന്ന് വച്ച്…”
അത് പറയാൻ മുഴുപ്പിച്ചില്ല അയാൾ അവളുടെ ചെക്കിട്ടത്തു നോക്കി പൊട്ടിച്ചു..
” നിന്നോട് ഞാനും മുൻപേ പറഞ്ഞിട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു… ഈ ഇങ്ങനെ ഇനിയും പറഞ്ഞാൽ നിനക്ക് അടി കിട്ടും എന്ന്…”
ഇത്രെയും കാലം എന്റെ കൂടെ കഴിഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോൾ എന്തോ ഒരു പെണ്ണിന്റെ പേര് പറഞ്ഞു ഇവിടുന്ന് പോവാൻ ആണോ…,?
ഇനി നിനക്ക് എന്റെ കൂടെ പൊറുത്ത് മതിയായെങ്കിൽ പോയിക്കോ… ഞാൻ തടസം നിൽക്കുന്നില്ല… പക്ഷേ നീ എന്റെ ഭാര്യ അല്ല എന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞു പോവരുത്… ”
എന്ന് പറഞ്ഞ് അയാൾ അവിടെന്ന് കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ഇറങ്ങി പോയി…
അയാൾ അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് പോയപ്പോൾ അവൾക്ക് ഹൃദയത്തിൽ ഒരു വേദന അനുഭവപെട്ടു… അയാളെ അവൾ വേദനിപ്പിച്ചു എന്ന തോന്നൽ അവളിൽ ഉണ്ടായി…. പെട്ടെന്ന് ആണ് അവൾ ഒരു കവർ കിടക്കുന്നത് കണ്ടത്.. അത് എടുത്തു നോക്കിയപ്പോൾ അതിൽ മാലയും കുപ്പിവളയും ഡ്രസ്സും കണ്ടു…
( എത്ര സന്തോഷത്തോടെ ആവും അയാൾ എനിക്ക് ഇതൊക്കെ വാങ്ങി കൊണ്ട് വന്നത്… എന്നിട്ട് ഞാൻ അയാളെ വേദനപ്പിച്ചു വിട്ടു…)
എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ ദേഷ്യം തോന്നി…
( നിന്നെ അയാൾ കൊല്ലാൻ ഒന്നും അയാൾ നോക്കിയില്ലല്ലോ…കുറച്ചു സ്നേഹം മാത്രം അല്ലേ തന്നത്… എന്നിട്ട് നീ അയാൾക്ക് കൊടുത്തതോ മുഴുവൻ വേദന മാത്രം… )
അപ്പോൾ ആണ് അവൾ ഓർത്തത് അയാളുടെ ഷർട്ട്‌ ഇതുവരെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഊരിയിട്ടില്ല എന്ന്… അവൾ പതിയെ അയാളുടെ ഷർട്ട്‌ മണത്തു …. അതിൽ ഇപ്പോഴും അയാളുടെ വിയർപ്പിന്റെ മണം വരുന്നുണ്ടായി.. അവൾ പതിയെ ഷർട്ടോടു കൂടി ശരീരത്തോട് ചേർത്ത് കെട്ടിപിടിച്ചു… ഇപ്പോൾ അയാൾ അവളെ കെട്ടിപിടിക്കുന്നതായിട്ടാണ് തോന്നിയത്….
അവൾ പതിയെ ദേഹം മുഴുവനും അവളുടെ കൈകൾ ഓടിച്ചു… ( അയാളുടെ
