“ ഇനി അടുത്തതെന്താ പാർവ്വതീ?…” രമേശന്റെ ചോദ്യം.
“ നമുക്ക് തൊട്ടിലിൽ കേറാം അങ്കിളേ… നല്ല രസമാണ് അതിൽ ഇരിക്കാൻ…” ആർക്കും പറയാൻ അവസരം കൊടുക്കാതെ കുട്ടൻ ചാടിക്കേറി പറഞ്ഞു.
“ ഓഹോ… തൊട്ടിലൊക്കെയുണ്ടോ ഇവിടെ… എന്നാൽ ഒന്നു കേറിക്കളയാം…” ചെറിയ തൊട്ടിലിൽ പണ്ട് കേറിയ ഓർമയിൽ രമേശൻ അവരുടെ ഒപ്പം തൊട്ടിലിന്റെ അടുത്തേക്കു പോയി…. ഏറ്റവും മുകളിലായി ആ പരിസരം മുഴുവൻ കാണാൻ കഴിയുന്ന വിധമാണ് തൊട്ടിൽ രൂപകൽപ്പന ചെയ്തിരിക്കുന്നത്ത്… പാർവ്വതിയെ നോക്കിയപ്പോൾ അവൾ കളിയാക്കി ചിരിക്കുന്നതു പോലെ തോന്നി രമേശന്… തൊട്ടിലിന്റെ അടുത്തെത്തി മുകളിലേക്കു നോക്കിയപ്പോൾ രമേശൻ വാ പൊളിച്ചു നിന്നു പോയി… ഏതാണ്ട് 30 അടി പൊക്കത്തിൽ കറങ്ങുന്ന അമ്പതോളം തൊട്ടിലുകൾ… അതിൽ കേറുന്ന കാര്യം ആലോചിച്ചപ്പോൾ തന്നെ രമേശനു തല കറങ്ങി.
“ ഇതാണോ തൊട്ടിൽ… കൊള്ളാം… ഞാനെങ്ങും ഇല്ല… നിങ്ങൾ കേറിയിട്ട് വന്നാൽ മതി… ” തൊട്ടിലിൽ കേറാനുള്ള പദ്ധതി ഉപേക്ഷിച്ച് രമേശൻ അവിടെ നിന്നു.
“ പിന്നെ ചേട്ടൻ എന്താ വിചാരിച്ചെ കുട്ടികളെ താരാട്ടുന്ന തൊട്ടിലാണെന്നോ….” രമേശനെ കളിയാക്കിക്കൊണ്ട് പാർവ്വതി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
“ ടാ നിങ്ങൾ വാ…. ചേട്ടൻ അവിടെയിരുന്നോളും….” ടിക്കറ്റെടുത്ത ശേഷം അവർ തൊട്ടിലിൽ കയറാൻ ക്യൂ നിന്നു… ഒരു സീറ്റ് ഒഴിവു വന്നപ്പോൾ സന്ദീപ് കേറിയിരുന്നു… പിന്നെ കുട്ടനും പാർവ്വതിയും മാത്രമായി ക്യൂവിൽ…. ഒരു ഫാമിലി അടുത്ത തൊട്ടിൽ ഒഴിഞ്ഞു പോയപ്പോൾ കുട്ടനും പാർവ്വതിയും ആ ഒഴിവിൽ കേറി… സേഫ്റ്റിക്കായി തൊട്ടിലിന്റെ ഡോർ അവർ ലോക്ക് ചെയ്തു… ഇപ്പോൾ പുറത്തു നിന്നുള്ളവർക്ക് അവരുടെ നെഞ്ചിനു മുകളിലേക്കുള്ള ഭാഗമേ കാണാൻ കഴിയുമായിരുന്നുള്ളൂ…
