അടുത്ത ദിവസം കിരൺ കടയിൽ വന്നതേ ഒരു കള്ള ചിരിയോടെ ആണ്. കുളിച് സുന്ദരണയാണ് വന്നിരിക്കുന്നത്. ഇടയ്കിടയ്ക്‌ എന്നെ നോക്കും അവന്റെ അച്ഛൻ കടയിൽ ഉള്ളത് ഒക്കെ മറന്ന പോലെയാണ് ചെക്കൻ. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞു ഭാസ്കരേട്ടൻ ഇറങ്ങി കിരൺ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. ഞാൻ എഴുനേറ്റു നിന്നു.
ഇന്ന് സുമയ്യാത്തയ്ക്ക് കുറച്ച് ഭംഗി കുടിയിട്ടുണ്ടോ .
എന്താ ഇപ്പൊ അങ്ങനെ തോന്നാൻ..
ഏയ്‌ ഒന്നുമില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ് എന്റെ പുറകിലൂടെ ചന്തിയിൽ ഉരച്ചു അപ്പുറത്തേക് കടന്നു എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചിട്ട് പോയി. തിരിച്ചു ഇറങ്ങി വരുമ്പോൾ എന്നോട് പറഞ്ഞു ഇത്ത ഇന്നും ഞാൻ കൊണ്ട് വിടാം.
അതൊന്നും വേണ്ട ഞാൻ ബസിൽ തന്നെ പോയ്കോളാം എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു. അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരു കൺഫ്യൂഷൻ ഉണ്ട്. ഞാൻ അവനോട് സഹകരിക്കുകയാണോ അല്ലയോ എന്ന് അവനു ഇപ്പോഴും ഉറപ്പായില്ല.
അതെ എനിക്ക് ഒരു ഫ്രണ്ട്നെ കാണാൻ ഉണ്ട് സുമയാത്തന്റെ വീടിനു അടുത്ത് അവന്റെ വീട്..
എല്ലാ ദിവസവും വൈകി ചെന്നാൽ പിന്നെ എന്നെ ഈ ജോലിക്ക് വിടില്ല അത് വേണോ?
അത് വേണ്ട ഇത്ത സമയത്തിന് ഇറങ്ങിക്കോ..
ഞാൻ കടയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങാറുള്ള സമയത്തിന് മുൻപ് കിരൺ പറഞ്ഞു.
നേരം വൈകിയാൽ അല്ലെ കുഴപ്പം ഉള്ളു ഞാൻ ഇപ്പൊ തന്നെ കട അടയ്ക്കാൻ പോകുവാ ഇനി എന്റെയൊപ്പം സൈക്കിളിൽ വരാലോ..
ഉം ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ ഒക്കെ പറഞ്ഞു.
ചെക്കൻ കൊതിമൂത്ത് നിൽക്കുവാണ് എന്തോ പ്ലാൻ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ആ ആവേശം കണ്ടാൽ അറിയാം എങ്കിൽ ഞാനും രണ്ടും കല്പ്പിച്ചു തന്നെയാണ് മോനെ എന്ന് മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു…
ഞാൻ ടോയ്‌ലെറ്റിൽ പോയി എന്റെ പാന്റി ഊരി മാറ്റി ബാഗിൽ വെച്ചു. എന്നിട്ട് കടയടച്ചു കിരൺ സൈക്കിൾ എടുത്തപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു അത് അവിടെ ഇരുന്നോട്ടേ നമുക്ക് ബസിൽ പോകാം.. നീ വാ.. അല്ല സുമയ്യാത്ത അത് പിന്നെ എനിക്ക് തിരിച്ചു വരാൻ സൈക്കിൾ വേണ്ടേ പിന്നെ കൂട്ടുകാരനെ കാണാനും പോകണം..
