പത്തു പേരുമായി ഒരേസമയം വിജയ യുദ്ധം ചെയ്തപ്പോൾ ഭാരമേറിയ തന്‌റെ മുലകൾ കൊണ്ടു രതി മൂന്നോളം മറവരെ അടി്ച്ചു താഴെയി്ട്ടു. എന്നിട്ട് അവരുടെ കഴുത്തിലേക്കു വാൾ കുത്തിക്കയറ്റി.മുറ്റത്തു നിന്ന ഒരു തേക്കുമരം മൂടോടെ പിഴുതു മറവപ്പടയുടെ മേലേക്കിട്ട വിജയ പത്തുപേരെ ഒറ്റയടിക്കു കാലപുരിക്കയച്ചു. ഓടി രക്ഷ്‌പ്പെടാ്ൻ ശ്രമിച്ച എട്ടോളം മറവരെ കത്തിയെറിഞ്ഞു തമ്പുരാട്ടിമാർ കൊന്നു.തറവാ്ട്ടിലേക്കു കടക്കാൻ ശ്രമിച്ച മൂന്നുപേരുടെ കാര്യം സോമനും ചന്ദ്രനും തീരുമാനമാക്കി.പേരുകേട്ട കൊട്ടൂർ തമ്പുരാട്ടിമാരുടെ യുദ്ധവീര്യം നേരിട്ടുകാണുകയായിരുന്നു ചോന്നാടനും വന്നയൂർക്കുളവും അരമണിക്കൂർ പിന്നിട്ടപ്പോളേക്കും മറവസൈന്യത്തിന്‌റെ പൊടിപോലുമില്ല. വിജയശ്രീലാളിതരായി തമ്പുരാട്ടിമാർ തറവാട്ടുകുളത്തിലേക്കു നടന്നു. അവിടെ ചെറിയൊരു കുളികഴി്ച്ചു സുഗന്ധതൈലവും പൂശി വാളും പരിചയും പിടിച്ചു ,കിരീടവും ചൂടി മത്തഗജങ്ങളെപ്പോലെ തങ്ങളുടെ നിതംബങ്ങൾ കുലുക്കി അവർ ഉമ്മറത്തേക്കെത്തി. വസ്ത്രങ്ങളൊന്നും അവർ ധരിച്ചിരുന്നില്ല. അപ്പോളേക്കും മറവൻമാരുടെ ശവങ്ങൾ രാമൻ നീക്കം ചെയ്തിരുന്നു. ഇരുവരും ഉമ്മറത്തേക്കു നടന്നുകയറിയപ്പോഴേക്കും വന്നയൂർക്കുളവും ചോന്നാടനും അവരുടെ കാൽക്കൽ വീണു നമസ്‌കരിച്ചു.
‘ഭഗവതിമാർ ഞങ്ങളെ അനുഗ്രഹിക്കണം’ അവർ പറഞ്ഞു. രണ്ടുപേരുടെയും തലയി്ൽ തൊട്ട് അനുഗ്രഹിച്ചതിനുശേഷം അവർ താളാത്മകമായി നിതംബങ്ങൾ ചലിപ്പിച്ചു യുദ്ധവിജയനൃത്തം തുടങ്ങി.മുലകൾ കഥകള്‍.കോം അന്യോന്യം മു്ട്ടിച്ചും നിതംബങ്ങൾ കുലുക്കിയുമുളള നൃത്തം തൊഴുകൈകളോടെ എല്ലാവരും കണ്ടുനിന്നു.’കൊ്ട്ടൂർ തമ്പുരാട്ടിമാർ വിജയിക്ക്‌ട്ടെ’ സോമനും ചന്ദ്രനും ആർത്തുവിളിച്ചു. എ്ല്ലാവരും അതേറ്റുചൊല്ലി. ‘ഗജനിതംബിനിമാർ, പൊൻമുല ഉടയോത്തികൾ, രതിപ്രവീണമാർ, കൊട്ടൂർ ഭഗവതിമാർ വിജയി്ക്കട്ടെ’ സോമനും ചന്ദ്രനും വീണ്ടും ആർത്തുവിളിച്ചു(അന്നത്തെക്കാലത്തു റാണിമാരുടെയും രാജാക്കൻമാരുടെയും ശരീരം വർണി്ച്ചുള്ള മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ പതിവായിരുന്നു).യുദ്ധവിജയത്തിന്‌റെ സന്തോഷമായി സോമനും ചന്ദ്രനുമുള്ള ശിക്ഷ തമ്പുരാട്ടിമാർ ഒഴിവാക്കി.അവർ ചോന്നാടനിൽ നിന്നു രക്ഷനേടി.
അപ്പോളേക്കും ഒരു കാട്ടുചാരൻ അവർക്കരികിലെത്തി’തമ്പ്രാ്ട്ടിമാരേ, മറവപ്പക തീർന്നിട്ടില്ല, പതിനായിരം പേരടങ്ങുന്ന സൈന്യം വടക്കൻ കാടു ഭേദിച്ചു കടന്നിട്ടുണ്ട്. അവർ രാവിലെ ഇവിടെയെത്തും’ പറ്ഞ്ഞിട്ട് അയാൾ ഓടിമറഞ്ഞു.
വിജയ പറഞ്ഞു’ അപകടം, നമ്മൾ രക്ഷപ്പെട്ടേ മതിയാകൂ’
രതിത്തമ്പുരാട്ടി ഉടനടി കൽപന പുറപ്പെടുവിച്ചു’ ഞ്ങ്ങൾ കോലത്തുനാട്ടിലേക്കു പോകുന്നു, ചോന്നാടനെയും വന്നയൂർക്കുളത്തിനും ഞങ്ങൾക്കൊപ്പം പോരാം.കൊച്ചിയിൽ നിങ്ങളെ സുരക്ഷിതമായി എത്തിക്കും, രാമൻ നാളെത്തന്നെ ഒരു ചാരനെ ഏർപ്പാടാക്കി തിരുവിതാംകൂറിലേക്കു വിടണം. അച്ഛനോട് വിവരം പറഞ്ഞ് അവിടെത്തന്നെ കൂടാൻ ശട്ടം കെട്ടണം’
The Author
