അവൾ പറഞ്ഞു.
“രാധികേ”
ഞാൻ വീണ്ടും വിളിച്ചു.
“പറയൂ,”
“അന്ന് അയാളെപ്പോലെ ഒരു ലോക സുന്ദരൻ നിന്നെ ഇൻവൈറ്റ് ചെയ്തതാ. നീ അയാൾക്ക് മുഖമടച്ച് റിപ്ലൈ കൊടുത്തു….”
ഞാൻ വീണ്ടും ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി. നക്ഷത്രങ്ങൾ എന്താണ് മന്ത്രിക്കുന്നത്?
“അതേ നീ ഇപ്പോൾ….നീയെന്താ റോയി അങ്കിളിലും വേണുഗോപാലിലും ഹബീബിലും കണ്ടത്? മനുഷ്യൻ കുരങ്ങിൽ നിന്ന് പരിണമിച്ച് ഉണ്ടായതാണ് എന്ന് ഡാർവിൻ തിയറിയെഴുതിയത് ആ മൂന്ന് പേരേം കണ്ടിട്ടാ….എന്നിട്ട് അവരോട് നിനക്ക് അട്ട്രാക്ഷൻ!”
ഞാൻ വീണ്ടും അദ്‌ഭുതപ്പെട്ടു.
“പറ മോളൂ. നീ എന്താ അവന്മാരിൽ ഇത്ര ആകർഷകയായത്?”
അപ്പോൾ പുറത്ത് വാഹനം വന്നു നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു.
ആരാണ് ഈ അസമയത്ത്?
ഞാൻ എഴുന്നേൽക്കാൻ തുടങ്ങി.
രാധികയും എന്നോടൊപ്പം എഴുന്നേറ്റു. അവളുടെ മുഖത്ത് പക്ഷെ ഒരു വിധ ആകാംക്ഷയോ പരിഭ്രമമോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
കതക് തുറന്ന് ഞാൻ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. ഹാൾ കഴിഞ്ഞ് സിറ്റൗട്ടിലേക്കുള്ള വാതിൽ തുറന്നു.
പുറത്ത് ഒരു ബ്ളാക്ക് ഓഡി പാർക്ക് ചെയ്ത് നിൽക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.
അതിൽനിന്നും ദീര്ഘകായരായ, അരോഗദൃഢഗാത്രരായ മൂന്ന് പേർ ഇറങ്ങി.
സിറ്റൗട്ടിലേക്ക്, ഞങ്ങളുടെ നേരെ നടന്നു.
“ആരാ ഇവരൊക്കെ?”
ചുറുചുറുക്കുള്ള ചലനങ്ങളോടെ ഞങ്ങളെ സമീപിക്കുന്ന ആ മൂന്ന് യുവാക്കളെ നോക്കി ഞാൻ മന്ത്രിച്ചു.
അവർ ഞങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ നിന്നു.
അറ്റൻഷനിൽ നിന്ന് രാധികയെ നോക്കി.
പിന്നെ ബലിഷ്ഠമായ കൈകൾ ഉയർത്തി അവർ അവളെ സല്യൂട്ട് ചെയ്തു.
“ഏജന്റ് മുഖേഷ് വ്യാസ് റിപ്പോർട്ടിങ് മാഡം,”
“ഏജന്റ് എസ് വി ഖുറേഷി റിപ്പോർട്ടിങ് മാഡം,”
“ഏജന്റ് രാമ നാരായണയ്യർ റിപ്പോർട്ടിങ് മാഡം,”
രാധിക കയ്യുയർത്തി നെറ്റിയിൽ ചേർത്തു
“ഏജന്റ് എസ് വി പി…”
അവൾ പറഞ്ഞു.
[വിത്ത് ലക്ക് അടുത്ത ലക്കത്തോടെ അവസാനിക്കും: വി കെ എന്നിനോട് കടപ്പാട്]
