രേണുകയും മക്കളും
Renukayum Makkalum
സമയം ഏതാണ്ട് അഞ്ചു മണിയാകാന്‍ പോവുകയായിരുന്നു. നടക്കാവിലെ ശ്രീരാഗം വീട്ടില്‍ അത്താഴം ഒരുക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു രേണുക.
സുന്ദരി. വയസ്സ് നാല്‍പ്പത്തി രണ്ട്. കൊഴുത്ത് വെളുത്ത മാദക മദാലസ. നല്ല ഉയരം. കാന്തത്തിന്‍റെ ശകിതിയുള്ള നീള്‍മിഴികള്‍. ചന്തി വരെയെത്തുന്ന മുടി. ഉയര്‍ന്ന പൊങ്ങി നില്‍ക്കുന്ന വലിയ മുലകള്‍. പിമ്പോട്ടു തള്ളി നില്‍ക്കുന്ന ഉരുണ്ട വലിയ നിതംബം.
ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ട്. ആലില വയറൊന്നുമല്ല. എങ്കിലും അധികം വയറില്ല. ഉള്ളതോ കണ്ടാല്‍ ആണായി പിറന്ന ആരും അന്നുറങ്ങില്ല. അടുക്കളയില്‍ അരിഞ്ഞും ചെത്തിയുമൊക്കെ മകള്‍ മാളവികയുമുണ്ട്. അമ്മയേക്കാള്‍ സുന്ദരി എന്നൊക്കെ ചിലപ്പോള്‍ തോന്നുമായിരിക്കും. ഇരുപത്തിമൂന്ന്‍ വയസ്സാണ് പ്രായം. പി ജി കഴിഞ്ഞ് ഇപ്പോള്‍ റിസേര്‍ച്ച് സ്കോളര്‍ ആണ് കക്ഷി.
രേണുകയുടെ ഭര്‍ത്താവ് മരിച്ചത് മൂന്ന്‍ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പാണ്. ഖത്തറില്‍ ബിസിനെസ്സ് ചെയ്യുകയായിരുന്നു അയാള്‍. രേണുകയുടെ അഭിപ്രായത്തില്‍ താന്‍ കണ്ടിട്ടുള്ള ഏറ്റവും മാന്യനായ പുരുഷന്‍. രണ്ടാമത് കല്യാണം കഴിക്കാന്‍ മക്കളടക്കം പലരും നിര്‍ബന്ധിച്ചുവെങ്കിലും അവള്‍ വഴങ്ങിയില്ല.
“ഇനി മക്കള്‍ മതി എനിക്ക്…”
മക്കളോടും മറ്റുള്ളവരോടും അവള്‍ അങ്ങനെയാണ് പറഞ്ഞത്.
നഗരത്തില്‍ നിന്നും വിട്ട് മുക്കത്തിനടുത്ത് അവര്‍ക്കൊരു ദ്വീപുണ്ട്. ഭര്‍ത്താവിന്‍റെ വീട്ടുകാരുടെയായിരുന്നു. അദേഹത്തിന്റെ അച്ഛന്റെ വില്‍പ്പത്രപ്രകാരം അതിന്‍റെ ഉടമസ്ഥാവകാശം രേണുകയുടെ ഭര്‍ത്താവിന് വന്നു ചേര്‍ന്നു.
അതില്‍ നിറയെ പഴകൃഷിയായിരുന്നു. പലയിനത്തില്‍ പെട്ട പഴങ്ങള്‍. അവിടെ ഒരു വീടും ജോലിക്കാര്‍ക്ക് താമസിക്കാന്‍ ലയങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്നു. വര്‍ഷത്തില്‍ ഒന്നോ രണ്ടോ മാസമൊഴിച്ച് ജോലിക്കാരായിരിക്കും അവിടെ താമസിച്ച് പണിയെടുക്കുന്നത്. ആഴ്ച്ചയില്‍ രണ്ടോ മൂന്നോ തവണ രേണുക അവിടെപ്പോയി പണികളൊക്കെ നോക്കി നടത്തും. മക്കളായ വിനായകനും മാളവികയും അമ്മ രേണുകയോടൊപ്പം വര്‍ഷത്തില്‍ ഏറ്റവും കുറഞ്ഞത് ഒരു മാസമെങ്കിലും ദ്വീപിലെ ആ വീട്ടിലായിരിക്കും താമസം. ദീപിനകത്ത് തന്നെ ഒരു ചെറിയ തടാകവുമുണ്ട്. ചുറ്റും മേദിനിയും ഇരുവഴഞ്ഞിപ്പുഴയും.
“അമ്മെ , അവര് അകത്ത് ഇപ്പം എന്നാ ചെയ്യുവാരിക്കും?”
