അവളുടെ വിഷമം കാരണം ഞങ്ങൾ തിരിച്ചു കോളേജിലേക്ക് തന്നെ പോയി. അവൾ ഇരിക്കുന്ന അവിടെയെല്ലാം തപ്പി നോക്കിയിട്ടും അച്ഛന്റെ ഫോട്ടോ അവിടെ ഒന്നും ഞങ്ങൾക്ക് കണ്ടു കിട്ടിയില്ല..
‘നിന്റെ അങ്ങ് വീട്ടിൽ വേറെ ഫോട്ടോ ഇല്ലേ.. നീ വിഷമിക്കാതെ..?
ഞാൻ അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു
‘അവിടെ ഉണ്ട്. പക്ഷെ ഇതെന്റെ കയ്യിൽ ഇരുന്നതാ. അത് കൊണ്ടോയി കളയുക എന്ന് വച്ചാൽ… ശോ…’
ഇഷാനി വിഷമം കൊണ്ട് തലയിൽ കൈ വച്ചു. അവളുടെ വിഷമം കണ്ടു അത് എനിക്ക് ശരിക്കും വിഷമവും കുറ്റബോധവും വന്നു. കാരണം അത് അടിച്ചു മാറ്റിയ ആൾ ഞാൻ ആണല്ലോ…!
രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞു കടയിൽ പോകാൻ പോയ അവളെ ഞാൻ നിർബന്ധിച്ചു ഞാൻ ബീച്ചിൽ കൊണ്ട് പോയി.. കടയിൽ താമസിക്കും എന്ന് ഒരുപാട് പറഞ്ഞിട്ടും എന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി ഒടുവിൽ അവൾ വന്നു.. ബീച്ചിൽ സാധാരണ കപ്പിൾസ് ചെയുന്നത് പോലെ ഒരു മൂലയിൽ പോയി കടലയും കൊറിച്ചു തിരകൾ എണ്ണാതെ വെറുതെ കടലിലേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു.
‘ടാ പാലക്കാട്‌ ആണേലും കടൽ ഞാൻ കണ്ടിട്ടൊക്കെ ഉണ്ട്. നീ ഇപ്പോൾ ഈ സമയം ഇല്ലാത്ത സമയത്തു എന്നെ എന്തിനാ ഇങ്ങോട്ട് വിളിച്ചോണ്ട് വന്നത്..?
സഹികെട്ടു ഇഷാനി എന്നോട് ചോദിച്ചു
‘ഇത് നമ്മൾ ഇത് വരെ വരാത്ത സ്‌ഥലം ആണ്. അതാ ഇവിടെ വന്നത്..’
‘നീ എന്താ എന്റെ ടൂറിസ്റ്റ് ഗെയ്ഡ് ആണോ..? എനിക്ക് ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ടേ..’
‘നിന്നോട് ഒരു കാര്യം പറയാൻ ആണ് ഞാൻ വന്നത്. അതിനീ ആഴക്കടൽ സാക്ഷി ആവണം..’
‘ഇതെന്ത് നാടക ഡയലോഗ് ഒക്കെ. നിനക്ക് എന്താ പറ്റിയെ..?
അവൾ എന്റെ പെരുമാറ്റത്തിൽ എന്തോ ആസ്വാഭാവികത കണ്ടു ചോദിച്ചു
‘ഞാനീ പറയുന്നത് നിനക്ക് വലിയ താല്പര്യം ഉള്ള കാര്യം ആവില്ല എന്നെനിക്കറിയാം.. പക്ഷെ ഇന്നിത് പറയാതെ ഇരിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല..’
‘എന്തുവാട..’
ഇഷാനി കാര്യം അറിയാതെ കണ്ണ് മിഴിച്ചു
