‘ഇതെന്താടാ ഫോട്ടോ വല്ലോം ആണോ..?
ഗിഫ്റ്റ് പേപ്പർ പൊട്ടിക്കുന്നതിന് ഇടയിൽ അവൾ ചോദിച്ചു. അത് മുഴുവൻ ആയി പൊട്ടിച്ചു മാറ്റിയപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണിൽ ആശ്ചര്യത്തിന്റെ ഒരു വസന്തം പൂക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു..
സാരി ഉടുത്തു നിൽക്കുന്ന ഇഷാനിയുടെ ഒരു ചിത്രം.. അവൾക്കൊപ്പം അരികിലായ് മറ്റൊരാൾ കൂടിയുണ്ട്. അവളുടെ അച്ഛൻ.. അതും നല്ല ക്ലാരിറ്റി ഉള്ള ഒർജിനൽ എന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ചിത്രം.
‘ഇത് .. ഇതെങ്ങനെ…?
അവൾ അത്ഭുതത്തോടെയും സന്തോഷത്തോടെയും ഒക്കെ ചോദിച്ചു
‘ഇതൊക്കെ ഇപ്പോൾ എളുപ്പം അല്ലേ.. നിന്റെ ആൽബം അന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ ഇത് പോലൊരു ചിത്രം ഞാൻ മിസ്സ്‌ ചെയ്തിരുന്നു. അതാണ് ഇങ്ങനെ ഒരു ഗിഫ്റ്റ് തരാമെന്ന് വച്ചത്..’
‘ആഷി വരച്ചതാണോ.. പറയടാ..?
‘അല്ലടി. പക്ഷേ ഇത് എന്റെ വേറെ ഒരു ഫ്രണ്ട് ചെയ്തു തന്നതാ..’
ഇഷാനി ആ ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോക്കി കണ്ണ് നനച്ചു. ഒരിക്കലും നടക്കാത്ത ഒന്നിനെ നടന്നത് പോലെ ചിത്രത്തിൽ കണ്ടതിലുള്ള സന്തോഷം അവളുടെ മുഖത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു
‘അച്ഛന് ഏജ് ആയിട്ടില്ലലോ ഇതിൽ. ഇപ്പോൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ കുറച്ചു ഏജ് ഒക്കെ കാണില്ലേ..’
അവൾ എന്നോട് ചോദിച്ചു
‘അത് അറിയാം. പക്ഷെ വലിയ മാറ്റം വേണ്ട എന്ന് ഞാനാണ് പറഞ്ഞത്. നിന്റെ രവിയച്ഛന് ഏജ് പറയില്ലല്ലോ. അപ്പോൾ നിന്റെ അച്ഛനും ഇപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിൽ ചെറുപ്പം ആയേനെ..’
ഞാനത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഇഷാനി കൃതാർത്ഥതയോടെ എന്നെ നോക്കി..
‘പിന്നെ ഒരു കാര്യം കൂടി ഉണ്ട്. ഇതിന് നീ എന്നോട് ദേഷ്യപ്പെടരുത്..’
ഞാൻ ബാഗിൽ നിന്നും അവളുടെ അച്ഛന്റെ കാണാതെ പോയ ഫോട്ടോ എടുത്തു അവളുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു
‘എടാ ദുഷ്ടാ നിന്റെ കയ്യിൽ ഉണ്ടായിട്ട് ആണോ എന്നെ അന്ന് അത്രയും വിഷമിപ്പിച്ചത്..?
‘മനഃപൂർവം അല്ലല്ലോ.. അത് ഉണ്ടെങ്കിൽ അല്ലേ എനിക്ക് ഈ പിക് ഉണ്ടാക്കാൻ പറ്റുള്ളൂ. നിന്നെ വിഷമിപ്പിക്കാൻ ചെയ്തത് അല്ല..’
‘അതെനിക്കറിയാം..’
അവളെന്റെ കൈ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു
