‘കൃഷ്ണ വരുന്നുണ്ട്..’
ഞങ്ങൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ ദൂരെ നിന്നും കൃഷ്ണ നടന്നു വരുന്നതാണ് കണ്ടത്. കൃഷ്ണ എന്നെ തപ്പി ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നത് കണ്ട ഇഷാനി ഞാനിവിടെ ലക്ഷ്മിയുടെ ഒപ്പം ഉണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞു അത് പറയാൻ ഓടി വന്നതാണ്. പറയുന്നതിന് മുന്നേ കൃഷ്ണ അവിടേക്ക് വന്നത് കണ്ടു അവൾ പെട്ടന്ന് ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ കയറി ഇരുന്നു. ഇപ്പൊ കൃഷ്ണയുടെ നോട്ടത്തിൽ ഞാനും ഇഷാനിയും ഒരുമിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നെ തോന്നൂ. ലക്ഷ്മി ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് കുറച്ചു മാറി നിൽക്കുകയാണ്. കൃഷ്ണയ്ക്ക് സംശയം ഒന്നും ഉണ്ടാകുകയും ഇല്ല..
ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു സഹായത്തിനു ആണ് ഇഷാനി പെട്ടന്ന് ഓടി വന്നു എന്റെ അടുത്ത് ഇരുന്നതെങ്കിലും ഒരുപാട് നാളുകൾക്ക് ശേഷം അവളെന്റെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നപ്പോൾ അടക്കി വച്ച എന്റെ പല വികാരങ്ങളും പരന്നൊഴുകാൻ തുടങ്ങി.. ഏറെ നാൾക്ക് ശേഷം അവളെന്റെ കയ്യിൽ സ്പർശിച്ചപ്പോൾ ഒരു തരം രോമാഞ്ചം എന്നിലൂടെ കടന്നു പോയത് ഞാൻ വ്യക്തമായി അറിഞ്ഞു.. പലപ്പോഴും ലച്ചുവിന്റെ കൊഴുത്ത കയ്യിൽ ഞാൻ പിടിച്ചോണ്ട് ഇരിക്കാറുണ്ട്. അതും മണിക്കൂറുകൾ.. പക്ഷെ ഈ ഒരു മാജിക് ഫീൽ എനിക്ക് തരാൻ ഇഷാനിക്ക് മാത്രമേ കഴിയുന്നുള്ളു.. അവളുടെ കൈയ്ക്ക് മാത്രം എന്തോ മന്ത്രികത ഉള്ളത് പോലെ…
‘നീ എന്താ ഇവിടെ നിക്കുന്നെ..?
ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത് ലച്ചു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു കൃഷ്ണ ചോദിച്ചു.
‘ഞാൻ നിന്നെ നോക്കി വന്നതാ.. അപ്പൊ റോക്കി ഭായി ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നെ കണ്ടു. നീ എവിടെ ഉണ്ടെന്ന് ഇവനോട് ചോദിക്കുവായിരുന്നു..’
ലച്ചു മറുപടി കൊടുത്തു..
‘ഞാൻ ക്ലാസ്സിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ..’
കൃഷ്ണ മറുപടി കൊടുക്കന്നതിനിടയിൽ ഇഷാനിയെ ശ്രദ്ധിച്ചു. കുറച്ചു നാളായി ഇഷാനി എന്റെ അടുത്ത് വരാറില്ല എന്നത് അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. ഇപ്പൊ പെട്ടന്ന് എന്റെ അടുത്ത് അവൾ വന്നത് കൃഷ്ണയുടെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചു പറ്റി. അതൊരു വിധത്തിൽ നന്നായി. ലച്ചുവിനെയും എന്നെയും പറ്റി അവൾക്ക് അത് കൊണ്ട് യാതൊരു സംശയവും ഉണ്ടായില്ല. കോളേജിലെ ലാസ്റ്റ് ഡേ ആയിരിക്കും എന്നത് കൊണ്ടാവും ഇഷാനി അർജുന്റെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നത് എന്ന് കൃഷ്ണ കരുതി..
