‘കാപ്പി ആറിയല്ലോ.. നീ ഇത് വരെ അത് മുഴുവൻ കുടിച്ചില്ലേ..?
ഞാൻ അവൾക്കരികിലേക്ക് കുറച്ചു കൂടി അടുത്തിരുന്നു അവളുടെ ഗ്ലാസ്‌ ചുണ്ടോട് അടുപ്പിച്ചു കൊടുത്തു. എന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ഗ്ലാസ്‌ വാങ്ങി അവൾ തന്നെ മിച്ചം ഇരുന്ന കാപ്പി കുടിച്ചു. നേരം സന്ധ്യ ആകാറായത് പോലെ തോന്നി. സമയം നോക്കിയപ്പോൾ ശരിയാണ്. അവളുടെ ഓണർ അമ്മൂമ്മ ഇപ്പോൾ വരും. ഞാൻ അപ്പോൾ ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത് അവർക്ക് അത്ര സുഖിക്കില്ല. അത് കൊണ്ട് ഇഷാനിയോട് യാത്ര പറഞ്ഞു ഞാൻ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി
ഞാൻ പടവുകൾ ഇറങ്ങുമ്പോൾ ആയിരുന്നു ഇഷാനി എന്നെ പിന്നിൽ നിന്നും വിളിച്ചത്..
‘അർജുൻ… സോറി..’
ആ സോറി എന്തിനാണ് എന്ന് എനിക്ക് മനസിലായില്ല
‘അന്ന് ആ ചുരിദാറിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞു ഞാൻ നിന്നോട് വെറുതെ വഴക്കിട്ടു.. അത് ചിലപ്പോൾ അവർ തന്നെ കൊണ്ട് വച്ചതാകും.. സോറി..’
ഇഷാനി ക്വിസ് മത്സരം ജയിച്ചപ്പോൾ ആരോ ഇവിടെ സമ്മാനം ആയി വച്ചിട്ട് പോയ ചുരിദാർ ഞാനാണ് വാങ്ങിയത് എന്ന് പറഞ്ഞു അവൾ വഴക്ക് കൂടിയത് എന്റെ മനസിലേക്ക് ഓടിയെത്തി. അവളുടെ കുട്ടിക്കാലത്തെ പേര് അതിൽ എഴുതിയത് ആയിരുന്നു അവൾക്ക് ദേഷ്യം തോന്നാൻ കാരണം. അപ്പോൾ അതെഴുതി ഇവിടെ സമ്മാനം വയ്ക്കാൻ സാധ്യത അവളുടെ അമ്മ തന്നെ ആയിരിക്കും.. ഇഷാനിയുടെ ക്ഷമ പറച്ചിലിന് അതിന്റെ ഒന്നും ആവശ്യമില്ല എന്ന മട്ടിൽ ഒരു ചിരി കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു
അവിടെ നിന്ന് പോന്നപ്പോളും എന്റെ മനസ്സ് നിറയെ അവൾ ആയിരുന്നു. അവളെന്നോട് ചേർന്നു നിന്ന ആ നിമിഷം വീണ്ടും വീണ്ടും മനസ്സിൽ കണ്ട് ഞാൻ പുളകം കൊണ്ടു. അന്ന് രാത്രി ഞാൻ ശരിക്കും ഉറങ്ങിയില്ല. വെറുതെ അവളെ ആലോചിച്ചു കൊണ്ട് കിടന്നു. ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ കണ്ടു മുട്ടിയ ഓരോ നിമിഷങ്ങളും എന്റെ മനസ്സിൽ ഓരോന്ന് ഓരോന്നായി തെളിഞ്ഞു വന്നു. പിറ്റേന്ന് ക്ലാസ്സിൽ വന്നപ്പോൾ ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തത് പോലെ അവളെന്നോട് പെരുമാറി. ഒന്നും ഓർമിപ്പിക്കരുത് എന്ന് അവളെന്നോട് പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് ഞാനും അവളോട് നോർമൽ ആയി പെരുമാറി.
