“ബെന്നീടെ അത്രേം ഇല്ലെടീ…അല്‍പ്പം കൊറവാ…”
“അതിനിപ്പം എന്നാ?”
സാറ മീരയോട്‌ ചോദിച്ചു.
“ബെന്നിയ്ക്ക് ഗേള്‍ഫ്രണ്ട് ഉണ്ടോടീ? നിന്നോട് വല്ലതും പറഞ്ഞോ?”
മീര പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
സാറ അല്‍പ്പം നാണത്തോടെ മീരയെ നോക്കി.
“ഞാന്‍ നെനക്ക് ബോയ് ഫ്രണ്ട് ഉണ്ടോന്നല്ല ചോദിച്ചേ, ഇങ്ങനെ നാണിക്കാന്‍…”
മീര ചിരിച്ചു.
“നിന്‍റെ മോന് ഗേള്‍ ഫ്രണ്ട് ഉണ്ടോന്നാ…”
“ഇല്ലാന്നാ തോന്നുന്നേ മീരാ…എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ല…കോളേജില്‍ എന്തേലും ഉണ്ടേല്‍ എന്നോട് എപ്പഴും പറയുന്നതാ…ഗേള്‍ ഫ്രണ്ട് ഉണ്ടേല്‍ അത് പറയേണ്ടതല്ലേ?”
“എന്ന് നിര്‍ബന്ധം ഒന്നും ഇല്ലടീ,”
മീര പറഞ്ഞു.
“പിള്ളേര് ചെലപ്പം ആ കാര്യം മാത്രം ഒളിച്ചുവെക്കും. ആണായാലും പെണ്ണായാലും… അതിപ്പം നമ്മള് അമ്മമാര് പിള്ളേരോട് എന്തോരെ കമ്പനി ആണെന്ന് പറഞ്ഞാലും ഇക്കാര്യം വരുമ്പം അവമ്മാര് പിമ്പോട്ടു പോകും…”
“പ്രശ്നം ഒന്നും ഇല്ല…”
സാറാ പറഞ്ഞു.
“ബോയ് ഫ്രണ്ടും ഗേള്‍ ഫ്രണ്ടും ഒക്കെ കോളേജില്‍ പഠിക്കുമ്പം ഒന്നും അത്ര വലിയ കാര്യമൊന്നും അല്ലല്ലോ …സീരിയസ് ആകാതിരുന്നാ മതി..ഇനി സീരിയസ് ആയ റിലേഷന്‍ വല്ലതും ആണേല്‍ , കൊള്ളാവുന്ന, നല്ല നേച്ചര്‍ ഉള്ള ഒരു കുട്ടിയായാ മതിയാരുന്നു…”
സാറ ഒന്ന് നിശ്വസിച്ചു. ഹോസ്റ്റലിലാണ് ബെന്നിയും ദീപക്കും. മധ്യവേനലവധിക്കാലത്ത് എപ്പോഴും വീട്ടിലായിരിക്കും ഇരുവരും. ആ സമയമൊക്കെ സാറയും മീരയും എപ്പോഴും മക്കളുടെ കാര്യങ്ങള്‍ നോക്കുന്നതില്‍ അതിരില്ലാത്ത കൃത്യതയും ശുഷ്ക്കന്തിയും കാണിച്ചിരുന്നു. ഇഷ്ടമുള്ള ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കികൊടുക്കുക. ചെറുതും വലുതുമായ ഇഷ്ടങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞു സാധിച്ചുകൊടുക്കുക. അതിലൊന്നും അവരിരുവരും ഒരു വിട്ടുവീഴ്ചയും വരുത്തിയിരുന്നില്ല.
ബെന്നി ഹോസ്റ്റലിലായിരിക്കുമ്പോള്‍ ജോലിക്കിടയിലും യോഗ ചെയ്യാനും വീട്ടിലെ ചെറിയ ജിംനേഷ്യത്തില്‍ എക്സര്‍സൈസ് ചെയ്യാനുമൊക്കെ സാറ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. സ്പൈക് ടമ്മി ട്രിമ്മര്‍, സ്മാര്‍ട്ട്‌ ഇന്‍ഡോര്‍ ഫ്ലെക്സ് ബൈക്ക് തുടങ്ങിയ എക്സര്‍സൈസ് ഉപകരണങ്ങളൊക്കെ അവള്‍ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു, വീട്ടിനുള്ളില്‍.
“നിന്നെ കണ്ടാണ്‌ എന്ന് തോന്നുന്നു ബെന്നിയ്ക്കും ബോഡി ഫിറ്റ്നെസ്സില്‍ ഒക്കെ ഇത്രേം താല്‍പ്പര്യം!”
മീര പറഞ്ഞു.
“അതെന്നാ?”
“ഈ ഏജിലും നല്ല ടിപ്പല്ലേ നീ?”
മീര അവളെ അഭിനന്ദിച്ച് നോക്കി. അവളുടെ മാറില്‍, വയറില്‍, അരക്കെട്ടില്‍, തുടകളുടെ ഭാഗത്ത്….
“ഇപ്പഴും ആളുകളൊക്കെ നിന്നെ നോക്കുന്ന നോട്ടം!”
