“പക്ഷെ?”
“കഴിഞ്ഞ രണ്ടു പ്രാവശ്യം നമ്മള് മിണ്ടിയ കാര്യങ്ങള്‍ ഒക്കെ ലോകത്ത് ഒരമ്മേടെം മോന്റെം എടേല്‍ നടക്കുന്നതല്ല. ആണോ? അല്ലല്ലോ…അതുകൊണ്ട്…”
“അതുകൊണ്ട്?”
അവന്‍റെ സ്വരത്തില്‍ ആകാംക്ഷയുണ്ടായിരുന്നു.
“അതുകൊണ്ട് അത്തരം വര്‍ത്താനം ഒക്കെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന തരം വാക്കൊന്നും ഇനി മമ്മീടെ ഭാഗത്ത് നിന്നും ഉണ്ടാകില്ല ..നമ്മള് അങ്ങനെ ഒന്നും ഇനീം സംസാരിക്കില്ല…”
അല്‍പ്പ നിമിഷങ്ങള്‍ മൌനമായി കടന്നുപോയി. അവന്‍ മിണ്ടാത്തത് എന്താണ് എന്നോര്‍ത്ത് സാറ വിഷമിച്ചു.
“ബെന്നീ? മോനെ? നീ കേക്കുന്നുണ്ടോ?”
“ഉണ്ട് മമ്മീ, ഞാന്‍ കേക്കുന്നുണ്ട്,”
അവന്‍ പറഞ്ഞു.
“മമ്മി പറഞ്ഞത് ഞാന്‍ കേട്ടു..ഇനി ഞാന്‍ പറയാന്‍ പോകുന്നത് മമ്മീം കേക്ക്…എന്‍റെ മമ്മീ..ഈ ദിവസങ്ങളായി ഞാന്‍ അറിയുന്ന സുഖം എന്താണ് എന്നതിനെപ്പറ്റി മമ്മിയ്ക്ക് എന്തേലും അറിയാമോ? ഓരോ തവണയും മമ്മീടെ ഷഡ്ഢിയും പിടിച്ച് വാണം അടിക്കുമ്പം എന്തോരെയാ പോകുന്നേന്ന് മമ്മിയ്ക്ക് അറിയാമോ?” കരുതിവെച്ച സകല നിയന്ത്രണവും ഒറ്റയടിക്ക് നഷ്ട്ടപ്പെടുന്നതായി സാറയ്ക്ക് തോന്നി.
“കുട്ടാ മമ്മി അതല്ല പറഞ്ഞെ…”
ദുര്‍ബലമായ സ്വരത്തില്‍ സാറ പറഞ്ഞു.
“ഞാന്‍ ലൈഫില്‍ ഏറ്റവും ഫ്രാങ്കായി ഇടപഴകിയിട്ടുള്ള ആള്‍ മമ്മിയാണ്…” അവന്‍ പറഞ്ഞു.
“എന്‍റെ മൊത്തം വേള്‍ഡ് എന്ന് പറയുന്നത് മമ്മിയാണ്…ഈ ഹോസ്റ്റലില്‍ വന്നപ്പഴാ ഞാന്‍ അത് തിരിച്ചറിയുന്നെ… പപ്പയെ കണ്ട ഓര്‍മ്മ മാത്രമേ എനിക്കുള്ളൂ… ഞാന്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ മിണ്ടിയിട്ടുള്ളത്, തൊട്ടിട്ടുള്ളത്, കണ്ടിട്ടുള്ളത് …. ഈ ഹോസ്റ്റലില്‍ വരുന്നേനു മുമ്പ് ഞാന്‍ എപ്പഴേലും മമ്മീടെ പിറകീന്ന് മാറീട്ട് ഉണ്ടോ….അതുകൊണ്ട് ….ഞാന്‍ പറയുന്നത് മമ്മിയ്ക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടോ?”
അവന്‍റെ വാക്കുകള്‍ സാറയെ ഭയപ്പെടുത്തി.
താന്‍ കരുതുന്നത് പോലെ വെറുമൊരു ചാപല്യമല്ലേ ബെന്നിയ്ക്ക് ഇത്?
അവള്‍ ശരിക്കും ഭയന്നു.
