ചര്‍മ്മനിറത്തില്‍ വ്യത്യാസം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും രണ്ടുപേരുടെയും ചുണ്ടുകള്‍ക്ക് ഒരേ നിറമായിരുന്നു; നല്ല ചാമ്പക്കാ ചെമപ്പ്.
“ഇവനെന്താ ഒന്നും പറയാത്തെ” എന്റെ സിരകളില്‍ തീപ്പെട്ടിക്കൊള്ളി ഉരച്ച് മണ്ണെണ്ണ ഒഴിച്ച് കത്തിച്ചുകൊണ്ട് ആന്റി തോളില്‍ കിടന്നിരുന്ന സാരിയെടുത്ത് മുഖം തുടച്ചിട്ട് ചോദിച്ചു. സാരിമാറിയ ആ നിമിഷം ഞാനത് കണ്ടു. ബ്ലൌസിന്റെ ഉള്ളില്‍ തള്ളിനിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന വെണ്മുലകളുടെ അന്യായ ചീന്ത്! എന്റമ്മോ അതൊരു കാഴ്ച്ചതന്നെയായിരുന്നു.
“അവന് വരും. അതിനെന്തിനാ അവന് പറയുന്നേ” തീര്‍പ്പുകല്‍പ്പിച്ചുകൊണ്ട്‌ അമ്മ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ തലയാട്ടി.
ആന്റിയും ജിന്‍സിയും അവരുടെ വിരിഞ്ഞുവികസിച്ച ഭാരിച്ച ചന്തികള്‍ പ്ലക്കോ പ്ലക്കോ എന്ന് തെന്നിച്ച് കുടയുംചൂടി പോകുന്നത് പിന്നില്‍നിന്നുകൊണ്ട് ഞാന്‍ നോക്കി. എന്റെ ദൈവമേ ഈ ചരക്കുകളുടെ കൂടെ അന്തിയുറങ്ങാനാണോ നീയെനിക്ക് അവസരം തന്നിരിക്കുന്നത്! ഇതെന്തായിത്തീരുമോ എന്തോ! ചത്തുപോയ അമ്മാവനെ ഞാന്‍ മറന്നേ പോയിരിക്കുന്നു. ഇത്ര നല്ലൊരു ചരക്കുഭാര്യയെ ഇട്ടിട്ട് അയാള്‍ എന്തിനീ കടുംകൈ ചെയ്തോ ആവോ!
“ഹും, അവള്‍ടെ ഒരു കൂട്ട്. ഇവളൊരുത്തിയാ എന്റെ കൊച്ചനെ കൊലയ്ക്ക് കൊടുത്തത്” ആന്റി കണ്ണില്‍ നിന്നും മറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അമ്മ പകയോടെ പറഞ്ഞു. അതുവരെ അമ്മയുടെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്ന സഹതാപതരംഗം അപ്രത്യക്ഷമായിരിക്കുന്നു.
“അതെങ്ങനാ അമ്മെ?” ഞെട്ടലോടെ ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.
“ഇവളുടെ ധാരാളിത്തം തന്നെ. തള്ളേം മോളും കൂടി സുഖിച്ചു ജീവിച്ചതിന്റെ ഫലമാ അവന് ചാകേണ്ടി വന്നത്. തോന്നുംപടി അല്യോ രണ്ടിന്റേം ജീവിതം” വെറുപ്പോടെ അമ്മ പറഞ്ഞു.
“എന്നാപ്പിനെ ഞാമ്പോണോ?” അന്തിക്കൂട്ടിന് പോകാന്‍ അമ്മ വെറുംവാക്ക് പറഞ്ഞതാകുമോ എന്ന ശങ്കയോടെ ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.
“നീ പോ. ഇല്ലേല്‍ അവള് വേറെ വല്ലോനേം വിളിപ്പിച്ച് കിടത്തും. ഇനി അങ്ങനൊരു നാണക്കേട് കൂടി വയ്യ താങ്ങാന്‍” അമ്മ കോപത്തോടെ ഉള്ളിലേക്ക് പോയി.
ഞാന്‍ വീണ്ടും ഞെട്ടി; പ്രതീക്ഷയ്ക്ക് വളരെ വകയുള്ള വാക്കുകളാണ് അമ്മ തന്നിരിക്കുന്നത്. ആന്റിയും മോളും തോന്നിയപോലെ ജീവിക്കുന്നവരാണോ? വല്ലോനേം വിളിച്ചു കിടത്തും എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാല്‍?
