“അയ്യേ. അത് വേണോ..”
“ഇതെന്തായാലും ഒരിടത്തും പോസ് ചെയ്യാൻ പോകുന്നില്ലല്ലോ. ടീച്ചറിന് ഇഷ്ടമില്ലെങ്കിൽ ഡിലീറ്റ് ചെയ്തോളൂ..” “ശരി. ശരി..”
അവൻ പറഞ്ഞത് പോലെ അവൾ ചെയ്തു. സുന്ദരമായ ആ കക്ഷവും പൊക്കിളുമെല്ലാം ആ ക്യാമറാ കണ്ണുകൾ ഒപ്പി എടുത്തു.
“ടീച്ചർ എണീറ്റ് ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നിന്നേ. മുടി മുൻപിലേക്ക് ആക്കി ക്യാമറയിലേക്ക് നോക്ക്. ചിരിച്ചു കൊണ്ട്..”
മാളവിക അത് പോലെ അനുസരിച്ചു. മാളവികയുടെ കഴുത്തിന്റെ പിൻവശം എത്ര സുന്ദരമാണെന്ന് അപ്പോഴാണ് അവൻ പൂർണമായി ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്. ശ്രദ്ധയോടെ അവനത് ഫോട്ടോയിലേക്ക് പകർത്തി.
അത് പോലെ ഓരോ പോസ്സ് ചെയ്യുമ്പോഴും ഡേവിഡ് സന്തോഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കൃത്യമായി അവർക്കിടയിൽ ഒരു സ്പാർക്ക് ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഒരുപാടു പോസുകൾക്ക് ശേഷം അവൻ ഫോട്ടോ എടുക്കുന്നത് നിർത്തി.
ദർശൻ : “ടീച്ചർ സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഒരു മോഡൽ ആവണ്ടതാണ്. എന്തൊരു ലുക്ക് ആണ്..”
മാളവിക : “ഛെ. പോടാ.” അവൾ ചെറുതായൊന്നു നാണിച്ചു.
ദർശൻ : “സത്യം. ഇത്രയും സൗന്ദര്യം ഉള്ള ഒരാളെ ഞാൻ ഫോട്ടോ എടുത്തിട്ടില്ല.”
മാളവിക ചിരിച്ചു കൊണ്ട് തല താഴേക്ക് നോക്കി. ഭാര്യയെ അവൻ മനമറിഞ്ഞു പ്രശംസിക്കുന്നത് കണ്ട് ഡേവിഡിനും സന്തോഷമായി.
മാളവിക : “അതെന്താ നീ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്. കോളേജിൽ തന്നെ ഇല്ലേ എന്നെക്കാളും സുന്ദരിമാർ?”
ദർശൻ : “ഏയ്. മെന്റൽ ആൻഡ് ഫിസിക്കൽ ആസ്പെക്ടിൽ ടീച്ചർ തന്നെയാണ് കിടിലം..”
മാളവിക : “വലിയ ഡയലോഗ്സ് ഒക്കെ ആണല്ലോ. ഒന്ന് തെളിച്ചു പറ ദർശൻ..”
ദർശൻ : “ടീച്ചറിന്റെ കൂടെ ഇരുന്നു സംസാരിക്കാൻ നല്ല രസമാണ്. എല്ലാത്തിനെ പറ്റിയും ചെറിയ ഒരു ബോധം ഉണ്ടാവും. ഇത്രയും സൗന്ദര്യം ഉള്ളതിന്റെ അഹങ്കാരവും ഇല്ല. പിന്നെ ലുക്കിന്റെ കാര്യം പറയുവാണ് എങ്കിൽ കുറെ ഉണ്ട്.. അത് വേണ്ട ടീച്ചർ..”
മാളവിക : “അയ്യോ. അതെന്തു പറ്റിയെടാ?”
ദർശൻ : “ഏയ്. ടീച്ചറിന്റെ ഫീച്ചേഴ്സ് ഒക്കെ നൈസാണ്..” അവനത് പറഞ്ഞു താഴേക്ക് നോക്കി.
മാളവിക ഒന്ന് മൂളി. അവൻ എന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്ന് അവൾക്ക് മനസിലായി. ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ ചെറിയ ഒരു സന്തോഷമുണ്ടായി.
