അന്നത്തെ സംഭവത്തിന്റെ സത്യാവസ്ഥ അറിയാൻ അവൾ ഉറച്ചു. ആ കുട്ടിയെ കല്ലെടുത്ത് എറിഞ്ഞതിന് സാക്ഷിയായ വേറൊരു കുട്ടിയെ അവൾ മാറ്റിനിര്‍ത്തി പലവട്ടം ചോദിച്ചു.
“ എന്തിനാ കണ്ണൻ ജിബിനെ കല്ലെടുത്തെറിഞ്ഞത്?”
“ അത്… അത്… ടീച്ചറെ…”
“ ധൈര്യമായി പറഞ്ഞോ… ടീച്ചർ ഒന്നും ചെയ്യില്ല.”
ഗത്യന്തരമില്ലാതെ ആ കുട്ടി പറഞ്ഞു.
“ ജിബിൻ അവനെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാൻ ടീച്ചറെ പറ്റി ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് കളിയാക്കി.”
“ അവനെന്താ എന്നെപ്പറ്റി കളിയാക്കി പറഞ്ഞത്?” അവൾ നെറ്റി ചുളിച്ചു.
“ അത്… അവൻ നാട്ടിൽ ഫേമസ് ആയതുകൊണ്ട് ടീച്ചർ അതിന്റെ സുഖം കിട്ടാൻ വേണ്ടിയാണ് അവനെ വൈകുന്നേരം വീട്ടിലേക്ക് വിളിപ്പിക്കുന്നതെന്ന്. വൈകിട്ട് മുതല്‍ രാത്രി വരെ ടീച്ചർ അവന് ടീച്ചറുടെ അമ്മിഞ്ഞ ചപ്പാൻ കൊടുക്കുവാണെന്ന്… പിന്നെ കൈയെടുത്ത്….”
“ മതി.” അംബിക സ്വരമുയർത്തി. ചെക്കൻ പേടിച്ചുപോയി.
“ നീ പൊക്കോ…”
അവനിലെ നന്മ മനസ്സിലാക്കിയതോടെ അവളുടെ മനസ്സിൽ വല്ലാത്ത നൊമ്പരമുണ്ടായി. അന്നവൾ നേരത്തെ ഇറങ്ങി. കണ്ണൻ ബസ്സിറങ്ങി വീടിന് മുന്നിലൂടെ വരുന്നതും കാത്ത് ഗേറ്റിന് മുന്നില്‍ നിന്നു. ടീച്ചറെ കണ്ടിട്ടും കാണാത്ത ഭാവത്തില്‍ പോവുകയായിരുന്ന അവനെ സ്വല്പം ബലം പിടിച്ച് നിർത്തി.
“ ടീച്ചറോട് പെണക്കമാണോടാ…?”
അവൻ മിണ്ടിയില്ല.
“ ശരി, ഞാന്‍ തോറ്റു. ഇനിയെന്താ എന്താ വേണ്ടത്? ഏത്തമിടണോ?”
അവൾ കുനിഞ്ഞ് ഏത്തമിടാൻ നോക്കി.
ങേഹേ, അവന് അനക്കമില്ല. അതോടെ അംബികയ്ക്ക് സമനില തെറ്റി. ഗേറ്റ് തുറന്ന് പൂന്തോട്ടത്തിൽ നിന്നിരുന്ന ചെടിയുടെ കമ്പൊടിച്ച് അവന് മുന്നിൽ പാഞ്ഞുവന്നു. എന്നിട്ട് ഇടതുകൈ നീട്ടി കമ്പുകൊണ്ട് വലതുകൈയിൽ ആഞ്ഞടിക്കാൻ തുടങ്ങി. പൊള്ളുന്ന വേദനയായിരുന്നിട്ടും അവൾ നിർത്തിയില്ല.
കണ്ണനത് അപ്രതീക്ഷിതമായിരുന്നു. അവൻ പെട്ടെന്ന് വടിയിൽ കേറിപ്പിടിച്ചു. അംബിക നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ടു, നിറകണ്ണുകളോടെ തന്നെ നോക്കുന്ന ആ കൗമാരക്കാരനെ. ആ കണ്ണുകളിൽ ആകെയുള്ളത് അവളോടുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെ തിരയിളക്കം മാത്രം. അവളുടെയും കണ്ണുകൾ അറിയാതെ നിറഞ്ഞിരുന്നു.
“ എന്റെ മോനേ…” അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ച് ആ കണ്ണുകളിലും കവിളുകളിലും അവളുടെ വിരലുകൾ തലോടി.
“ അപ്പൊ ആരെങ്കിലും ടീച്ചറെപ്പറ്റി അനാവശ്യം പറഞ്ഞാൽ കണ്ണനവരെ അവരെ ശരിയാക്കുമല്ലേ… തെമ്മാടി.” അവളവന്റെ കവിളിൽ പിച്ചി. പിന്നെ വീണ്ടും അണച്ചുപിടിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
