“ഞാനുംവരാം,”
“ങ്ഹേ?” ആനി അദ്‌ഭുതപ്പെട്ടു.
“എങ്ങോട്ട്? എങ്ങോട്ടാ ച്ചേച്ചി?”
“അയാടെ ഫാംഹൗസിലേക്ക്..”
“അയ്യോ,എന്നത്തിനാ?”
“നീ തനിച്ചു പോകണ്ട.എനിക്ക് ഒരു മനസ്സമാധാനമുണ്ടാവില്ല,”
“അപ്പോൾ…?”
“അത് …അത് നിങ്ങളകത്ത് ആയിരിക്കില്ലേ? ഞാൻ പുറത്തെങ്ങാനും ഇരുന്നോളാം..ഇതുപോലെ ഒരു കാര്യത്തിന് പോകുമ്പം …”
“അതാണോ ചേച്ചി നേരത്തെ തന്നെ ഈ ചുരിദാർ എടുത്തിട്ടത്?”
എമിലി ഒന്നും പറയാതെ ഗൗരവഭാവം തുടർന്നു.
അപ്പോഴേക്കും കാറുമായി കണാരനെത്തി ഗേറ്റിന് വെളിയിൽ നിന്ന് ഹോണടിച്ചു.
“ഇതാ കാറ് തന്നെയാ,” ഗേറ്റിലേക്ക് നോക്കി ആനി പറഞ്ഞു.
വീട് പൂട്ടി ആനിയും എമിലിയുമിറങ്ങി.
“ആഹാ!”
കണാരൻ ശബ്ദമുണ്ടാക്കി ചിരിച്ചു.
“രണ്ടുപേരും ഒണ്ടോ!! അത് പൊളിച്ചു!!”
“പൊളിക്കാനും അടുക്കാനും ഒന്നും ഇല്ല …” ആനി അയാൾ തുറന്ന് കാണിച്ച ഡോറിലൂടെ അകത്തേക്ക് കയറവെ പറഞ്ഞു.
“ചേച്ചി എനിക്ക് ഒരു കൂട്ടിന് വരുന്നെന്നേ ഒള്ളൂ…അല്ലാതെ…”
“അല്ല..അത് കൊഴപ്പവില്ല ..അതിനെന്നാ…” അയാൾ ചിരി നിർത്താതെ പറഞ്ഞു.
“എനിക്കിവന്റെ ഈ കൊണച്ച തൊലി കാണുമ്പഴാ!”
ആനി എമിലിയുടെ കാതിൽ പറഞ്ഞു.
“നീയെവിടെ ബാങ്ക്ലൂരിൽ എന്നതാരുന്നു എമിലി പണി?”
ഇഷ്ടമില്ലാത്ത മുഖഭാവത്തോടെ എമിലി പറഞ്ഞു.
“ഓ! എന്റെ വർത്താനം കേട്ടിട്ടാണോ?”
ആനി എമിലിയുടെ തുടയുടെ മേൽ പതിയെ തഴുകി.
വഴിനീളെ കണാരൻ വാ തോരാതെ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
പറഞ്ഞതത്രയും പരസ്പ്പരബന്ധമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ.
