സ്വാതി മണിക്കൂറുകൾ പിന്നിട്ട് അവിടെ എത്തി..സ്വാതി നോക്കുമ്പോൾ വീടിന്റെ ഒത്ത നടക്കു മരം വീണിരിക്കുന്നത്.. ഭൂരിഭാഗം ഓടുകളും പൊട്ടിപോയിരുന്നു…
ദിവാകരൻചേട്ടൻ ഒരു മരം വെട്ടുകാരനെ കൊണ്ടുവന്നു ഉച്ചകഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും മരമെല്ലാം വെട്ടിമാറ്റി…പിന്നീട് ഞാനും ജനുചേച്ചിയുംകൂടി ഉള്ളിൽ കയറി ആവിശ്യമുള്ള സാധനങ്ങൾ എല്ലാം എടുത്തു ചക്കിലാക്കി ജാനുചേച്ചിയുടെ വീട്ടിൽ ആക്കി..
ഉച്ചക്കഴിഞ്ഞു ഞങ്ങൾ ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ.. മനോജേട്ടന്റെ കാര്യങ്ങളും അവിടെ വീടെടുത്ത കാര്യം എല്ലാം പറഞ്ഞു…
“സ്വാതി ഭാഗ്യമുണ്ട് നിനക്കു, ആ സാറിന്റെ സഹായം വേണ്ട സമയത്ത് കിട്ടിയല്ലോ…”
അതെ.. അവൾ ചിരിച്ചു..
ആ ഭാഗ്യം തന്റെ പൂറു പണയം വച്ചു കിട്ടിയതാണെന്ന് ജാനുചേച്ചിക്ക് അറിയില്ലലോ.. സ്വാതി മനസ്സിലോർത്തു…
വൈകിട്ട് സ്കൂൾ വിട്ടു വരുന്ന മോളെയും കണ്ടുമടങ്ങാം എന്നു സ്വാതി തീരുമാനിച്ചു അതിനായി അവൾ അഞ്ചുമണിവരെ അവിടെ നിന്നു.. മോള് വന്ന ശേഷം വിശേഷങ്ങൾ എല്ലാം പറഞ്ഞു സ്വാതി ആറു മണിയായപ്പോൾ ഇറങ്ങി….
അപ്പോഴക്കും മഴ ചാറി തുടങ്ങിയിരുന്നു… അതുകൊണ്ട് അവരോട് യാത്ര പറഞ്ഞു സ്വാതി ബസ്സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് നടന്നു….
സമയം ആറുമണി….
“ഹലോ മോഹനേട്ടാ സ്വാതി എന്താണ് ഇതുവരെ വരാത്തെ… “അടുക്കളയിൽ ചായ കുടിക്കുകയായിരുന്ന ഋഷി ഇതുവരെ സ്വാതിയെ കൊണ്ടുവരാത്തത് എന്താണെന്ന് അറിയാൻ മോഹനനെ വിളിച്ചു..
“അത് സർ സ്വാതി വീടുവരെ പോയതാ.. ഇതുവരെ എത്തിയിട്ടില്ല… കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം മോഹനൻ ഋഷിയോട് പറഞ്ഞു ഞാൻ പോയി അന്യോഷിക്കാം സർ..”
“മ്മ് അവളുടെ വീട് എവിടെയാ..”
“ഇടിക്കി ആണ് സാറെ..”
“രാത്രിയായല്ലോ.. ഇനി ചേട്ടൻ പോകണ്ട ഞാൻ തന്നെ പോകാം… അവളുടെ ഡീറ്റെയിൽ ഇങ്ങു അയക്ക്..”
അതും പറഞ്ഞു ഋഷി വണ്ടി എടുക്കാനായി നടന്നു.. അടുക്കളയുടെ വാതിൽ പടിയിൽ എത്തിയപ്പോളാണ് ഋഷിയുടെ മനസ്സിൽ മറ്റൊരു ചിന്ത വന്നത്..
ഋഷി തിരിഞ്ഞു.. ഷെൽഫിൽ ഇരിക്കുന്ന ഒരു കുപ്പിയെടുത്തു പോക്കറ്റിലിട്ട് വണ്ടി എടുത്തു സ്വാതിയുടെ വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി ഓടിച്ചു….
സമയം ഏഴര… സ്വാതിക്ക് അപ്പോഴും വണ്ടികിട്ടിയിട്ടില്ലായിരുന്നു…
