അവളുടെ ബെഞ്ച്, അവളുടെ സ്പോട്ട്.. ഞാൻ പയ്യെ പുറകിലെ ബെഞ്ചിലേക്ക് പോയ് ഇരുന്നു. ഡെസ്‌ക് മുഴുവനും അവൾ ഡൂഡിൽ ചെയ്ത് വെച്ചിട്ടുണ്ട്. അതവളുടെ ഒരു സ്വഭാവം ആണ്. ഡെസ്ക്കിൽ എഴുതുക. അവളുടെ ബെഞ്ചിൽ അവളുടെ ഡെസ്ക്കിൽ അവളുടെ കൈയക്ഷരം കണ്ട് ഇങ്ങനെ ഇരുന്നപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു ചൂടും സുഖവും ശരീരത്തിലേക്ക് പ്രവഹിച്ചു… അവളുടെ തങ്കക്കുടം കുണ്ടികൾ പതിഞ്ഞ ബെഞ്ചിൽ ആണ് ഞാൻ ഇരിക്കുന്നത് എന്ന ചിന്ത എന്റെ പാന്റിന്റെ മുൻവശത്ത് ഒരു കുളിരനുഭവം ഉളവാക്കി. പെട്ടന്നാണ് ഞാൻ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയത് ആരെങ്കിലും ഈ സമയം ക്ലാസ്സിലേക്ക് കയറി വന്നാൽ ഇവളുടെ ബഞ്ചിൽ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടാൽ മോശമാണ്. ഞാൻ എണീച്ച് ക്ലാസിനു പുറത്തേക്ക് നടന്നു…
ഗ്രൗണ്ടിന്റെ തലക്കൽ സ്‌കൂളിലേക്കുള്ള ഗേറ്റ് കാണാം. ഗ്രൗണ്ടിന്റെ അത്രയും തന്നെ നീളത്തിൽ സൈഡിലൂടെ നടന്നു വേണം ക്ലാസുകളിലേക്ക് കുട്ടികൾക്ക് കയറാൻ. അതൊരു അനുഗ്രഹമായി എനിക്ക് തോന്നി. അത്രയും നേരം നടന്നു വരുന്ന ഏതെങ്കിലും ലലനാമനികളെ വായിനോക്കാമല്ലോ… പറഞ്ഞു തീർന്നില്ല ഏതോ ഒരുവൾ ഗേറ്റിങ്കൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ദൂര കാഴ്ചയിൽ തന്നെ ഇടിവെട്ട് ചരക്കാണ്..! ആരിവൾ ഇത്ര നേരത്തെ എന്ന് ആലോചിച്ചു മുഴുമിപ്പിക്കും മുൻപ് എന്റെ തലയിൽ കൊള്ളിയാൻ മിന്നി…
രജിത..!! അതെ.. അവൾ തന്നെയാണ് വരുന്നത്… ഒറ്റക്ക് !? കൂടെ ഷംന ഇല്ല. ഇവൾ ഇത്രയും നേരത്തെ ആണോ സ്‌കൂളിൽ വരാറ്..? അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ ഇനി തൊട്ട് എന്നും ഈ നേരത്ത് വരണമല്ലോ…
എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂട്ടിക്കൊണ്ട് അവൾ നടന്നു ഗ്രൗണ്ടിന്റെ പകുതി എത്തിയിരിക്കുന്നു. ‘പെണ്ണിന് ഒന്ന് അനങ്ങി നടന്നൂടെ അവളുടെ ഒരു അന്നനട’ എനിക്ക് ധൃതിയായി. ഇതുവരെ അവളെന്നെ കണ്ടില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.. ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം ക്ലാസ്സിൽ കയറി ഇരിക്കണമോ അതോ പുറത്ത് നിന്നാൽ മതിയോ? ആകെ കൺഫിയൂഷൻ ആയി. പുറത്ത് നിൽക്കാം അവൾ ക്ലാസ്സിൽ കയറാൻ നേരം ഒരു ഗുഡ് മോർണിംഗ് അങ്ങ് കാച്ചാം. അപ്പൊ അവൾ കുറച്ചു നേരം എന്നോട് സംസാരിക്കും… എനിക്ക് വികാര തള്ളിച്ച കൊണ്ട് വീർപ്പ് മുട്ടി. അവൾ നടന്നു ക്ലാസ്സിലേക്കുള്ള കോറിഡോറിന്റെ അറ്റത്ത് എത്തി. ഞാൻ മനസ്സിൽ പലവുരു പ്രാക്ടീസ് ചെയ്തു. അവൾ നടന്നു അടുത്ത് എത്തുമ്പോൾ എന്നെ നോക്കും, അപ്പൊ ഞാൻ ചിരിക്കും, അവൾ തിരിച്ചു ചിരിക്കും, ആ സ്പോട്ടിൽ “ഗുഡ് മോർണിംഗ് രജിത” എന്ന് പറയാം.. ഒക്കെ എല്ലാം സെറ്റ്. ഞാൻ ഗ്രൗണ്ടിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു ഏതാണ്ട് അടുത്തെത്തുമ്പോൾ നോക്കി ചിരിക്കാൻ വേണ്ടി…
