“രണ്ടും വാ ഇനി ഫുഡ് കഴിച്ചേച്ചും അടികൂടാം”.. നിലീൻ പറഞ്ഞു.
എനിക്ക് വിശന്നിട്ട് വയർ തള്ളക്ക് വിളി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഞാൻ പാഞ്ഞു ചെന്ന് ഒരു ചെയറിൽ ഇരുന്നു.
“ഓഹ് എന്നാ ആക്രാന്തവാടാ… ആ കൊച്ചിനെയും കൂടെ വിളിക്കരുതോ”..?
ഞാൻ കലിപ്പിച്ചൊന്ന് നിലൂനെ നോക്കി.
“അവളും ഞാനും ഒരേ കൗച്ചിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ അവക്കടെ ചെവിയിലോട്ട് മാത്രം അത്താഴം വിളി കേൾക്കത്തില്ലേ”..?
ഹോ ഇങ്ങനെ ഒരു മരക്കഴുവേറി എന്ന മട്ടിൽ നിലൂ എന്നെ നോക്കി.
“അങ്ങനെ അല്ല കുഞ്ഞേ… നമ്മൾ ഒരാളെ കൂടെ ഒരുമിച്ച് ഇരിക്കുമ്പോൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വിളിച്ചാൽ കൂടെ ഇരിക്കുന്ന ആളോട് ‘എന്നാ കഴിക്കാം.. വരൂ..’ എന്ന് പറയുന്നത് ഒരു ഔപചാരികതയുടെ ഭാഗമാണ്. അതാണ് ചേച്ചി ഉദ്ദേശിച്ചത്”
ആന്റി നീലൂനെ എന്റെ ചേച്ചി എന്ന് സംബോധന ചെയ്തപ്പോൾ നിലീന്റെ മുഖം നൈസായിട്ട് ഒന്ന് ചളിഞ്ഞു.
“എന്നാലെ.. ‘ഔപചാരികതയുടെ ഭാഗം’ എന്ന് ചേച്ചീ ഒന്ന് പറഞ്ഞെ” ഞാൻ നീലൂനെ ഒന്ന് വെല്ലുവിളിച്ചു.
“ഓഹ് അതിനിപ്പോ എന്നാ.. ഔഫ.. ചാരുതയോടെ ഫാഗം… അല്ല.. എന്നാർന്നു..? എന്നാ ആന്റി അത്”..?
അപ്പോഴേക്ക് ആന്റി ചിരി തുടങ്ങി ഞാനും… പക്ഷെ മാളു ചിരിച്ചില്ല. നിലൂന്റെ ബ്രെയിൻ വാഷിങ്ങിൽ തലയും കുത്തി വീണ മാളൂട്ടി ഇപ്പോൾ നിലൂന്റെ ഫാൻ ആയ മട്ടാണ്. നിലീൻ വീണ്ടും ഒന്ന് നൈസായിട്ട് തേഞ്ഞു. “ഹും” എന്ന് മുഖം കൊണ്ടൊരു പുച്ഛ ഭാവം ഇട്ട് നിലീൻ കഴിക്കാൻ ഇരുന്നു.
“വാ മാളൂട്ടി നമ്മക്ക് കഴിക്കാം”.. നിലീൻ മാളുവിനെ അങ്ങ് സ്നേഹിക്കുകയാണ്.
“നിങ്ങൾ കഴിച്ചോ ചേച്ചി. ഞാൻ പിന്നെ ഇരുന്നോളാം”.. മാളു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷണം നിരസിച്ചു.
“അതെന്നാ പരുവാടിയാ..? അതെന്നാ ഞങ്ങടെ കൂടെ ഇരിക്കാത്തെ”..? നിലീന് അത് വലിയ ആശങ്കയായി.
“അവളെ വിളിക്കണ്ട. വരില്ല. അവിടിരുന്നോട്ടെ” ഞാൻ നിലൂനോട് പറഞ്ഞു.
“നീ ഒന്ന് മിണ്ടാതിരുന്നെടെർക്കാ.. വാ മാളൂട്ടി ചേച്ചിടെ കൂടെ ഇരുന്നോ ഇവനെ മൈൻഡ് ആക്കേണ്ട”..
“അവളെ വിളിക്കേണ്ട മോളെ. അവൾ പിന്നെ കഴിച്ചോളും അവൾക്കും എനിക്കും നോൺ വെജ് പറ്റുകില്ല. മേശപ്പുറത്ത് കണ്ടാൽ തന്നെ അവൾക്ക് ഓക്കാനം വരും. പ്രത്യേകിച്ച് മട്ടന്റെ ചൂര്. പക്ഷെ എനിക്ക് ആ പ്രശ്നം ഇല്ല കേട്ടോ. ഞാൻ കഴിക്കില്ല എന്നെ ഉള്ളൂ. മേശപ്പുറത്ത് കണ്ടാലോ ആരെങ്കിലും കഴിക്കുന്ന കണ്ടാലോ എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ല”..
