അവൾ ആദിയുടെ മുഖത്തു തലോടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു ….
“നമ്മൾ എല്ലാവരും ഒരേ പാതയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരാണ് ………..
നമ്മൾ ഇനിയും കണ്ടുമുട്ടും ….”
“എനിക്ക് ഒന്നും മനസിലാകുന്നില്ല….”
“നിനക്ക് എല്ലാം മനസിലാകുന്ന ഒരു ദിവസം വരും ….
ഞങ്ങൾ അതിനു വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുന്നു ….”
ആദി ഇതെല്ലാം കേട്ടിട്ട് …….ഒന്നും മനസിലാകാതെ ….
അവളെ തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു …
അത് മനസ്സിലാക്കിയതും അവൾ ആദിയോട് …
“ആദിത്യാ……
നിനക്ക് കുറെ സംശയങ്ങൾ ഉണ്ടാവും …
സംശയങ്ങൾ നല്ലതാണ് …..
എല്ലാത്തിനുള്ള ഉത്തരം നീൻ്റെ പക്കിൽ ഉണ്ട് ….
അതിനുള്ള പരിഹാരവും ……,,,,,”””
“” പിന്നെ ഇനി ഞാൻ പറയുന്നത് മനസ്സിൽ എപ്പോഴും ഉണ്ടാവണം ….
നീ നിയായിട്ട് ഇരിക്കുക ….
ആരുടേയും അദീനതയിൽ ആവരുത് …..””
“””നീ എവിടെ നിർത്തിയോ….
അവിടെ നിന്നും തുടങ്ങുക ….””””
ആദി ഇതെല്ലാം …. കേട്ട് ഇരുന്നു …
അവൾ പറയുന്ന ഓരോ വാക്കുകളും …
എവിടെയോ കേട്ടു മറന്ന പോലെ …
അതേപോലെ അവളുടെ മുഖം ….
അതും എവിടെയോ കണ്ടു മറന്നതുപോലെ …..
അവൾ പതുക്കെ നടന്നു നീങ്ങി…
പെട്ടന്നു അവൾ തിരിഞ്ഞു ആദിയെ നോക്കി …
വീണ്ടും ആദിയുടെ അടുത്തൊട്ട് വന്നു ….
എന്നിട്ട് ആദിയോട് …..
