നേരെ വരാന്തയിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നുകൊണ്ട് വല്യമ്മ പറഞ്ഞു. ഞാനവരെ മനസ്സില്‍ പ്രാകി എങ്കിലും പുറമേ ചിരിച്ചു.
“ഇതാരാ ഈ പെങ്കൊച്ച്” തലമുടി മൂടി പുറത്തേക്ക് വന്ന അഞ്ജനയെ നോക്കി അവര്‍ സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“ഇതെന്റെ ബോംബേല്‍ ഉള്ള മാമന്റെ എളേ മോളാ..അവള്‍ക്ക് ഈ വീടൊന്നു കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞതിന് കൂട്ടികൊണ്ട് വന്നതാ” ഞാന്‍ തട്ടിവിട്ടു.
“ബോംബെലെ ഏതു മാമന്‍..”
“ഉമ്മയ്ക്ക് അറിയില്ല..എന്റെ വാപ്പേന്റെ അമ്മേടെ മോന്‍ അബുബക്കര്‍ മാമന്‍..മാമന്റെ മോളാ..”
“എന്താ മോള്‍ടെ പേര്”
“അ…”
“ആബിദ..” അഞ്ജനയെ പറയാന്‍ അനുവദിക്കാതെ ഞാന്‍ ചാടിക്കയറി പറഞ്ഞു.
അഞ്ജന മുഖം തിരിച്ച് ചിരിയടക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു.
“ആബിദ..നമുക്ക് പോകാം..മാമന്‍ തിരക്കും..ഇന്നാ ഉമ്മാ..മരുന്നു വാങ്ങാന്‍ പണം” അഞ്ഞൂറിന്റെ ഒരു നോട്ടെടുത്ത് തള്ളയ്ക്ക് കൊടുത്തുകൊണ്ട് ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. വെളുക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവരത് വാങ്ങിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ചെന്ന് വീട് പൂട്ടി പുറത്തിറങ്ങി.
“ആബിദ..എത്ര പെട്ടെന്നാ കള്ളന്‍ എനിക്ക് പേരിട്ടത്..ഏതാ ആ തള്ള”
പോകുന്ന വഴിക്ക് അഞ്ജന ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“അയലത്ത് ഉള്ളതാ..ഉമ്മയെ അറിയും..വന്നാല്‍ പിന്നെ ഞാന്‍ പോകുന്നത് വരെ പോകത്തില്ല..നാശം പിടിക്കാന്‍ അവര്‍ക്ക് വരാന്‍ കണ്ട നേരം” അഞ്ജനയുടെ കൊഴുത്ത തുടയില്‍ അമര്‍ത്തിക്കൊണ്ട് ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.
“നേരെ നോക്കി വണ്ടി ഓടിക്ക്” എന്റെ കൈ പിടിച്ചു മാറ്റി അവള്‍ പറഞ്ഞു.
“എന്റെ പെണ്ണെ..ചെറുക്കന്‍ മൂത്ത് ഒലക്ക പോലെ ആയപ്പഴാ തള്ള വന്നത്”
“എന്റേതും വലുതായി വെളിയിലേക്ക് ചാടി” അവള്‍ നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“എന്ത്..കന്തോ” ഞാന്‍ ആക്രാന്തത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“ഉം”
“പടച്ചോനെ..ഒത്തിരി വലുതാണോ മോളെ അത്”
