അവളെ ചുംബിച്ച്, കവിളില്‍ തലോടി അയാള്‍ പറഞ്ഞു.
“എപ്പഴായാലും ഈ വേദന നീ അറിയണല്ലോ അനീ..അതിപ്പം തന്നെ അറിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ രക്ഷപ്പെട്ടില്ലേ…”
“വേദനയോ!”
അവള്‍ ഭയത്തോടെ വീണ്ടും രവി ശങ്കറെ നോക്കി.
“രവിയെട്ടാ ഹോസ്പ്പിറ്റളില്‍ ഇന്‍ജക്ഷന്‍ എടുക്കുമ്പം പോലും കരയണ ആളാ ഞാനിപ്പഴും..വേദന ന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാല്…”
“മോള് പേടിക്കാതെടാ…”
അയാള്‍ വീണ്ടും അവളെ ചുംബിച്ചു.
തലമുടിയിഴകളില്‍ വീണ്ടും തലോടി.
അയാള്‍ അരക്കെട്ട് അവളുടെ യോനിയുടെ നേരെ താഴ്ത്തി.
മകുടം യോനിപ്പിളര്‍പ്പില്‍ തൊട്ടു.
ആ നിമിഷം അവളൊന്നു ഉയര്‍ന്നു പൊങ്ങി.
“എന്‍റെ രവിയേട്ടാ…”
സുഖലഹരിയില്‍ അവളയാളെ കെട്ടിപ്പുണര്‍ന്നു.
“മോളെ പതിയെ അകത്ത് വെക്കുവാണ് കേട്ടോ…”
അവള്‍ തലകുലുക്കി.
ഈശ്വരന് തുല്യനായ തന്‍റെ ഭര്‍ത്താവിന്‍റെ സന്തോഷത്തിനു വേണ്ടി ഏത് വേദനയും സഹിക്കാന്‍ ഈയുള്ളവള്‍ എപ്പോഴേ തയ്യാറാണ്!
എന്ത് വേദനയും!
ലിംഗമകുടം യോനിപ്പിളര്‍പ്പിലേക്ക് കയറി.
“രവിയേട്ടാ…പതുക്കെ..മുറി..മുറിയുണു….”
അയാള്‍ അല്‍പ്പ നേരം പിളര്‍പ്പിന്‍റെ കവാടത്തില്‍ മുട്ടിച്ചു വെച്ചു.
“മോള് കാല്‍ അല്‍പ്പം കൂടി ഒന്ന് വിടര്‍ത്തിക്കേ…”
അയാള്‍ പറഞ്ഞു.
അനിത തുടകള്‍ അല്‍പ്പം കൂടി അകത്തി.
രവിശങ്കര്‍ ലിംഗം അകത്തേക്ക് പതിയെ അനക്കി.
“വേണ്ട ഏട്ടാ…വേദനിയ്ക്കുണു…ആഹ്!”
“സാരമില്ല..അല്‍പ്പം വേദന ഉണ്ടാവും ..ഇപ്പം സഹിച്ചാല്‍ പിന്നെ വേദനിയ്ക്കണ്ടല്ലോ അനി…”
“ഹ്മം..പതിയെ…”
അയാള്‍ അല്‍പ്പം കൂടി തള്ളി.
