എങ്കിലുമത് പുറമേകാണിയ്ക്കാതെ മൂളിപ്പാട്ടുംപാടി ഈറനണിഞ്ഞകൂന്തലുകൾ ഇരുതോളിലൂടെയിട്ട് മുലകൾ മറയ്ക്കാനായൊരു ശ്രെമംനടത്തിക്കൊണ്ട് കസേരയിൽവന്നിരുന്നു…
“”…വൗച്ചിങ് സ്റ്റാർട്ട്ചെയ്തോ..??”””_ ആന്റികൊണ്ടുവെച്ച ചപ്പാത്തിയെടുത്ത് പ്ളേറ്റിലേയ്ക്കിട്ടുകൊണ്ടവൾ ചോദിച്ചതിന് ഞാനൊന്നു മൂളിയെന്നുവരുത്തി…
“”…എന്തേലും ഡൗട്ടുണ്ടേൽചോദിയ്ക്കണം..!!”””_ ആ പറഞ്ഞതിനും ഒരു മൂളലായ്രുന്നൂ എന്റെമറുപടി…
പക്ഷേ അത് ചോദിയ്ക്കുമ്പോളൊന്നും അവളുടെമുഖത്ത് രാവിലേകണ്ട കടിച്ചുകീറുന്ന ഭാവമില്ലായ്രുന്നുവെന്നത് എന്നെ ചെറുതായൊന്നമ്പരപ്പിച്ചു…
തലയിൽ വെള്ളംവീണപ്പോൾ സ്വഭാവംമാറിയോ..??
അപ്പോഴേയ്ക്കും ആന്റിയുംവന്നിരുന്നു… പിന്നമ്മയുംമോളും തമ്മിലെന്തൊക്കെയോ സംസാരിയ്ക്കുമ്പോൾ ഞാൻ കഴിപ്പിൽമാത്രമാക്കി ശ്രെദ്ധ…
…എന്നാലും ഉച്ചയ്ക്ക് ഓഫീസിൽവെച്ച് കണ്ടപ്പോൾ ഇവളിത്രയ്ക്കു ചരക്കാണെന്നറിയാതെ പോയല്ലോ…
എന്തുമുഴുപ്പാ രണ്ടുമുലകൾക്കും…
വെള്ളംനിറച്ച ബലൂൺപോലെ ഒരനുസരണയുമില്ലാതെ കുലുങ്ങിയങ്ങു മറിയുകയല്ലായ്രുന്നോ.!
…ഉഫ്.! ആ രണ്ടു മുലകൾടേം വിടവിലേയ്ക്കു മുഖമമർത്തിക്കിടക്കാൻ പറ്റിയാൽ അവിടെയാവുംസ്വർഗ്ഗം.!
…ആം.! ഇവളെയൊക്കെ കെട്ടുന്നവന്റെ യോഗംതന്നെ.!
…പക്ഷെയാ സ്വഭാവം.!
അതോർക്കുമ്പോഴാണ്… സുഖമൊരിച്ചിരി കുറഞ്ഞാലും സാരമില്ല, ഈ പൂറീടെയൊന്നും കുന്തളിപ്പ് കാണണ്ടല്ലോ.!
അങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിച്ചുകൂട്ടി നെടുവീർപ്പിട്ടുമരിയ്ക്കുമ്പോൾ കഴിച്ചുകഴിഞ്ഞ് ചാന്ദ്നിയെഴുന്നേറ്റിരുന്നു…
എന്നാലെഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ തെല്ലുനനഞ്ഞ വെള്ളടീഷർട്ടിനുള്ളിൽ നിറഞ്ഞിരുന്ന മുലമുഴുപ്പും തെറിയ്ക്കാനായി പതിയിരുന്ന മുലക്കണ്ണും നിമിഷാർദ്ധത്തിനുള്ളിൽ ഞാനൊപ്പിയെടുത്തിരുന്നു…
അവളുമതിൽ ബോധവതിയായതിനാലാവണം പിന്നെ കൂടുതൽനേരം അവിടെനിന്നുതിരിയാതെ മുറിയിലേയ്ക്കുപോയത്…
പിന്നെ ഞാനുമെന്റെ കിടക്കയെപ്പുല്കാൻ അധികംവൈകിച്ചില്ല…
എപ്പോഴാണുറങ്ങിയതെന്നൊന്നും ഒരുധാരണയുമില്ല… പക്ഷെ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ ഒൻപതുമണിയായ്രുന്നു…
എന്നാലതറിയാൻ ഫോണിലോവാച്ചിലോ നോക്കേണ്ട കാര്യവുമുണ്ടായില്ല…
“”…മണിയൊൻപതായി… ഇതുവരെ അവനെഴുന്നേറ്റോന്നു നോക്കിയേ… ഇങ്ങനൊരു റെസ്പോൺസിബിലിറ്റീമില്ലാത്തൊരുത്തൻ ഇവിടെയെങ്ങനെ ശെരിയാവൂന്നാണ് മമ്മിപറയുന്നേ..?? പത്തുമണിവരെ നോക്കും… വന്നില്ലേല് ബാഗുംപാക്ക്ചെയ്ത് പൊക്കോളാമ്പറഞ്ഞേക്ക്… ഇതുപോലുള്ള വയ്യാവേലികളെ ഗുണദോഷിച്ച് നേരേയാക്കാനൊന്നുവല്ല ഞാനീഫേം തുടങ്ങിയേക്കുന്നേ..!!”””_ അലാറംപോലെ ചെവിയിലടിച്ച ഈ ഡയലോഗുംകേട്ട് കണ്ണുചിമ്മിത്തുറന്ന ഞാൻ എന്തുവേണമെന്നറിയാതെ കുറച്ചുനേരമങ്ങനെയിരുന്നു…
…രാത്രിയൊരു സ്വഭാവം… പകല് വേറൊരുസ്വഭാവം.! ഇങ്ങനെയുള്ള ശവത്തിനൊപ്പമിവടെ എങ്ങനെപിടിച്ചുനിൽക്കാനാണ്..??
…എന്നാലീ മൊതലുകളെയൊക്കെക്കളഞ്ഞിട്ട് തിരിച്ചുപോവാനും തോന്നുന്നില്ല…
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കുമ്പോഴാണ് വാട്സ്ആപ്പ് നോട്ടികേൾക്കുന്നത്…
എടുത്തുനോക്കുമ്പോൾ വിപിന്റെമെസേജ്… ഞാനിങ്ങോട്ടു പോരാൻനേരം അവനിട്ടമെസ്സേജിനുള്ള റിപ്ലെയായ്രുന്നത്…
“”…എടാ… സംഭവംനൈസാടാ… ഒരു പണിയുമില്ലാതെ വെറുതേനിൽക്കുന്നേക്കാൾ ഇതുതന്നെയാ നല്ലത്… സംഗതി വർക്കുംപഠിയ്ക്കാം… പോരാത്തേന് പുള്ളിക്കാരിയുടെയൊരു എക്സ്പീരിയെൻസ് സെർട്ടിഫിക്കേറ്റുണ്ടേൽ നിനക്കത്യാവശ്യന്നല്ലൊരു ജോബും റെഡിയാക്കാം..!!”””_ ഫ്രണ്ട്സിന്റെകൂട്ടത്തിൽ കുറച്ചെന്തേലും കിളിയുള്ളതവനായതുകൊണ്ട് ഒരു തമ്പ്സപ്പും റിപ്ലൈയായ്ക്കൊടുത്തിട്ട് ഞാനെഴുന്നേറ്റു ബാത്റൂമിലേയ്ക്കു കേറി…
ശേഷം കുളിച്ചുറെഡിയായി ഒരോഫ് വൈറ്റ് ഷർട്ടും കടുംനീല കോട്ടൻപാന്റ്സൊക്കെയിട്ട് ഇൻസെർട്ടുംചെയ്ത് പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങി…
ബുദ്ധീമില്ല… വിവരോമില്ല… പണീമില്ലൊരു പറീമില്ല… പിന്നെക്കുറച്ച് വൃത്തിയായ്ട്ടെങ്കിലും പോയേക്കാമെന്നുകരുതി മുടിയും താടിയുമൊക്കെയൊതുക്കിയാണ് ഞാനോഫീസിലേയ്ക്കു ചെന്നത്…
