“എന്താ ചേട്ടാ ഇങ്ങനെ പറയുന്നത്… ഞങ്ങളെ വീട്ടിൽ കൊണ്ട് വിട്ട് …”ഫർസാന പൊട്ടികരയുവാൻ തുടങ്ങി.
“എടീ നിർത്ത് … നമ്മൾ ഇവനെ വിശ്വാസിച്ചല്ലേ ഇവിടെ വരെ വന്നത് … ഞാനാണ് പറയുന്നത് , നമ്മുക്ക് ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല. വാ, ഇറങ്ങ്… “
“ രമ്യേ …നീ നമ്മുടെ ജീവിതം വച്ചാണ് കളിക്കുന്നത് … “
“നിനക്ക് എന്നെ വിശ്വാസം ഇല്ലേ ..:. ഞാൻ തന്നിയേ പോയേക്കാം.. നീ മടങ്ങി പോയേക്ക് … “ ഇത് പറഞ്ഞ് രമ്യ കാറിൽ നിന്ന് പുറത്ത് ഇറങ്ങി. പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയ രമ്യ ജോണിനെ വിളിച്ച് മാറ്റി നിർത്തി എന്തോ സ്വകാരത്തിൽ പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.
കുറച്ച് നേരം ചിന്തിച്ച് ഇരുന്ന നേരം ഫർസാനയും വിറക്കുന്ന ശരീരവുമായി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. മൂന്ന് പേരും പയ്യെ നടന്ന് വാതിലിനരിക്കിൽ എത്തി. ഫർസാന രമ്യയുടെ കൈകളിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു രണ്ട് പേരുടേയും ഹൃദയം പരമാവധി വേഗത്തിൽ ഇടിച്ച് കൊണ്ടിരുന്നു. ജോണിന്റെ വിരൽ കോണിങ്ങ് ബെല്ലിൽ അമർന്നു. രമ്യയുടെ കൈയിലെ ഫർസാനയുടെ പിടുത്തതിന് മുറുക്കം കൂടി .
വല കെട്ടി ഇരയെ കാത്തിരിക്കുന്ന ഒരു വലിയ ചിലന്തിയുടെ കൂട്ടിനകത്തേക്കാണ് അവർ കാലെടുക്ക് വെക്കാൻ പോവുന്നത് എന്ന് അവർക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. വലയിൽ പെട്ട് പോകുന്ന ഇരകൾക്ക് പിന്നെ ഒരു രക്ഷപെടലും ഇല്ല … പക്ഷേ ചിലന്തിക്ക് അറിയില്ലല്ലോ ഏറ്റവും ദുർമലമായ കൂടാണ് അതിന്റെ കൂടെന്ന് …
(തുടരും)
