“ഈ അമ്മക്ക് വട്ടാണ് …വാടീ…ഞാൻ ഇവിടെ ഉണ്ട് “ റൂമിന്റെ കതക് തുറന്ന് രമ്യ പറഞ്ഞു.
“നീ ഞാൻ വിളിച്ചിട്ട് എന്താ ഫോൺ എടുക്കാത്തത് : … എനിക്ക് ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ട് “ റൂമിൽ കയറി കതകടച്ച ശേഷം ഫർസാന ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“നീ വിളിച്ചിരുന്നോ? ഞാൻ ഫോൺ ഒരു മനസമാധാനത്തിന് സൈലന്റ് ആക്കി വെച്ചത്താ, ആ അയാൾ വിളിച്ചിട്ട് ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചു. നീ നോക്ക് ഇപ്പോൾ തന്നെ 36 മിസ്ഡ് കോൾ ആയി … ദേ പിന്നേം വിളിക്കുന്നു..” രമ്യ കട്ടിലിൽ ചെന്നിരുന്നു.
“ താ… ഞാൻ എടുത്ത് സംസാരിക്കാം … എടുത്തില്ലേൽ പിന്നേം വിളിക്കും…” ഫർസാന രമ്യയുടെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നു call എടുത്തു.
“ഹലോ”
“നിങ്ങൾ ഇത് എവിടെ പോയി കിടക്കാണ് …. ഫോൺ എന്താണ് എടുക്കാത്തത് ?
“ അത് ചേട്ടാ … കുറച്ച് തിരക്ക് ആയപ്പോ …”
“എന്തേലും ആവട്ടേ … പൈസ ഫുൾ റെഡി അല്ലേ ?”
“ആ… അതെ അതെ റെഡി ആണ് “
“ ഉറപ്പല്ലേ?”
“ഉറപ്പ് “
“എങ്കിൽ നാളെ വൈകീട്ട് 6 മണിക്ക് സ്റ്റേഡിയത്തിന്റെ അവിടെ കാണാം “
“ ശെരി ചേട്ടാ..”
“അത് , ഇനി വിളിക്കുമ്പോൾ ഫോൺ എടുക്ക് പ്ലീസ് … ശെരി എന്നാ…”
ഫോൺ വെച്ച ശേഷം രമ്യ ഫർസാനയെ ഒന്ന് നോക്കി ചിരിച്ചു.“ ബാക്കി പൈസക്ക് എന്താ ചെയ്യാ? “ ഫർസാന ചോദിച്ചു.
“ ഒരു വഴി ഉണ്ട്. പക്ഷേ ചൂടാവരുത് “
“എന്താടി?”
“ നീ നാസർക്കാടും തസ്നിയോടും കാര്യം പറഞ്ഞാൽ നടക്കും….. പറ്റുമെങ്കിൽ ചോദിക്ക് … “
“ നല്ല കാര്യം, നിനക്ക് അറിഞ്ഞൂടെ ഇക്കാക്ക് ഈയിടെ ആയി എന്നെ കാണുമ്പോൾ സ്വഭാവം മോശമാണ്. ഇപ്പോൾ സഹായിക്കാൻ പറഞ്ഞ് ചെന്ന് ഇക്ക സഹായിച്ചാൽ പിന്നെ എനിക്ക് ബാധ്യത ആവും “ ഫർസാനയുടെ വാക്കുകളിൽ നിരാശയും സങ്കടവും നിറഞ്ഞ് നിന്നു.
“ ഹും..പക്ഷേ നീ പറയും പോലെ നാസർക്ക ഒരു കോഴിയാണെന് എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടില്ല…. അത് വിട്ട് … നമുക്ക് ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം… അയാൾക്ക് പൈസക്ക് അത്യാവശ്യം ഉള്ളത് കൊണ്ടല്ലേ ഇങ്ങനെ നിർത്താതെ വിളിക്കുന്നത് … നമ്മുടെ കൈയ്യിൽ ഉള്ളതും എന്റെ വളയും കൂടെ കൊടുത്ത് … ബാക്കി ഉള്ളതിന് അവധി പറയാം … “
