ചതികുഴികൾ

Chathikuzhikal

ബ്രേക്ക് ടൈം അല്ലാത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ കോളേജ് കാന്റീനിൽ തിരക്ക് വളരെ കുറവായിരുന്നു. ജോലിക്കാർ എല്ലാം തന്നെ ഉച്ചയ്ക്ക് മീൽസ് തയ്യാറാക്കുവാൻ ഉള്ള തിരക്കിലാണ്.

“എടീ, നീ ഈ മൊബൈലും തോണ്ടി കൊണ്ട് ഇരിക്കാതെ ഞാൻ പറയുന്നത് ഒന്ന് ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്ക് “ ചുറ്റും നോക്കി ആരും തന്നെ താൻ പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല എന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തി പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ ഫർസാന രമ്യയോട് പറഞ്ഞു.

“ഉം.. പറ “ ഇത് പറയുമ്പോഴും രമ്യയുടെ ശ്രദ്ധ മൊബൈൽ സ്ക്രീനിൽ ആയിരുന്നു.

“നീ ഇത് അവിടെ വെച്ചേ …ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്ക് “ ഫർസാന രമ്യയുടെ ഫോൺ തട്ടി പറിച്ച് വാങ്ങി അവളുടെ ബാഗിൽ വെച്ചു.

“ ടീ … ടീ … താ… …. പ്ലീസ് താ… “

“പറ്റില്ല , നിനക്ക് റീൽസ് കാണാൻ വേണ്ടി അല്ല ക്ലാസും കട്ട് ചെയ്തു ഇവിടെ വന്നത്, എനക്ക് ഒരു കാര്യം പറയാൻ ഉണ്ട് “ ഫർസാന കടുപ്പിച്ച് പറഞ്ഞു.

“ പറഞ്ഞ് തൊലക്ക് …. എനിക്ക് വിശക്കുന്നു……” രമ്യ മെനു കാർഡ് കയ്യിൽ എടുത്ത് വായിക്കാൻ തുടങ്ങി.

“ഹും… ഞാൻ പറയാം…” ഇത് പറഞ്ഞ് ഫർസാന ചുറ്റും നോക്കി ആരും അരികിൽ ഇല്ല എന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തി സംസാരം തുടർന്നു. “ ടീ … കുറച്ച് നേരം മുൻപ് എനിക്ക് ഒരു വാട്ട്സ് ആപ്പ് മെസേജ് വന്നിരുന്നു…. “

“എന്ത് മെസേജ് ?? ആര് അയച്ചു..??” രമ്യയുടെ മുഖഭാവം പെട്ടെന്ന് തന്നെ മാറുവാൻ തുടങ്ങി

“ അത്…. ആ രാഹുൽ …. എനിക്ക് ആകെ പേടിയാവുന്നു ….” ഫർസാനയുടെ വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞു പോയി.

“എന്ത് മെസേജ് പാച്ചി ?? നീ നിന്റെ ഫോൺ ഇങ്ങോട്ട് താ…. ആരെങ്കിലും കളിപ്പിക്കുന്നതാവും” മനസ്സിലെ ഭയം പുറത്ത് കാണിക്കാതെ രമ്യ കൈ നീട്ടി.