എണീറ്റു റീനയുടെ റൂമിലേക്ക് നോക്കി…. പിന്നെ അടുക്കളയിലേക്കും…..
അടുക്കളയിൽ ആരുമില്ല…. അപ്പോ ഉറക്കമായിരിക്കും….
ഡോറിൽ ചെന്നു തൊട്ട് നോക്കി… അകത്തു നിന്നു കുട്ടിയിട്ടിട്ടുണ്ട് …..
രാജു പുതപ്പു മൂടി തന്നെ ഡോർ തുറന്നു ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്നു….. നല്ല കോടയുണ്ട്….. നേരം പുലർന്നെങ്കിലും ഇരുട്ട് പടർന്ന പോലെ തന്നെ….. പിന്നെ വർക്കി ചേട്ടന്റെ വീട് കൃത്യമായി കാണാനാകുന്നില്ല….
രാജു ഇത്രയും കരുതിയില്ല ഈ സ്ഥലത്തിനെ പറ്റി…..
മുറ്റത്തിറങ്ങി നടന്നു കുറച്ചു…. മുണ്ട് പറ്റില്ല….. കാലൊക്കെ തണുത്തു മരവിക്കും…..
റീനയും എണീറ്റു……മൊബൈൽ നോക്കി….. സമയം 6.30 ആവുന്നു….. നേരത്തേ എണീക്കാറുള്ളതാ….. പക്ഷെ പുതിയ സ്ഥലവും ക്ഷീണവും തണുപ്പും പ്രശ്നമായി
പാച്ചു മൂടി പുതച്ചു സുഖായി ഉറങ്ങുന്നു…..രണ്ടു വട്ടമാണ് ഡയപ്പർ മാറ്റിയത്… രാജുവിന്റെ മുറി തുറന്നു കിടക്കുന്നതുകൊണ്ട് ആളില്ല എന്നു മനസ്സിലായി ..
നേരെ അടുക്കളയിൽ ചെന്നു ചായ ഇടാൻ വെള്ളം തെളപ്പിച്ചു….
മുറ്റത് നടന്നു കൊണ്ടിരുന്ന രാജുവിന്റെ അടുത്ത് റീന ചായയുമായി വന്നു…
രാജു : എന്തിനാ നേരത്തേ എണീറ്റത്… നല്ല തണുപ്പാണ് കിടക്കായിരുന്നില്ലേ
റീന ചായ ഗ്ലാസ്‌ നീട്ടി
റീന : നേരം വൈകി… പക്ഷെ തണുപ്പ് കാരണം അറിഞ്ഞില്ല….
രാജു : പാച്ചു
റീന : ഉറക്കമാണ്….
രാജു : ഇവിടെ മുടിഞ്ഞ തണുപ്പാണ്…..
റീനയും ചായ കുടിച്ചോണ്ട് ഉമ്മറത്തു വന്നിരുന്നു….
രാജു : ഇവിടെ എത്ര നാൾ വേണ്ടി വരും എന്നറിയില്ല…. പക്ഷെ താൻ സുരക്ഷിതയാണ്
റീന : പക്ഷെ നിങ്ങൾക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടായില്ലേ… അവരെ ഒക്കെ പിരിഞ്ഞിരിക്കേണ്ടി വന്നില്ലേ
രാജു : എന്നു വെച്ചു….. നിങ്ങളെ ഒറ്റയ്ക്കാക്കാൻ പറ്റുമോ
റീനയുടെ മുഖം വാടി
രാജു : അതൊന്നും ഓർത്തു വിഷമിക്കണ്ട….. ഇതൊക്കെ അവസാനിക്കും….
റീന : എന്നെ കിട്ടാതെ ഇതവസാനിക്കില്ല…എന്നെ കൊല്ലാതെ എന്റെ അപ്പനും കൂട്ടരും അടങ്ങില്ല….എനിക്ക് വേണ്ടിയാണു അമ്മയും ശ്രീയേട്ടനും….
അത് പറഞ്ഞു റീന കരഞ്ഞു…
രാജു : തെ…. ഒന്നാമത് വേറെ നാട്….. വെറുതെ ഇങ്ങനെ കരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നാൽ ഇവിടത്തുകാർക്ക് വല്ല സംശയം തോന്നും…. ഇനി കരയണമെങ്കിൽ റൂമിലേക്ക് പോ…
