തെല്ലൊരു ദേഷ്യത്തിൽ രാജു ചായ ഗ്ലാസ്‌ തിരിച്ചേല്പിച്ചു പറഞ്ഞു…. റീനയതോടെ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു….
രാജു : തനിക്കും എനിക്കും നഷ്ടങ്ങളുണ്ട്…… അത് അംഗീകരിച്ച മുന്നോട്ട് പോയാലെ പറ്റൂ….
റീന തലയാട്ടി അകത്തേക്ക് പോയി…..
രാവിലെ രണ്ടു പേരും അവരുടെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ചെയ്തു രാവിലത്തെ ചായയും കുടിച്ചു കുളിച്ചു റെഡി ആയി..
റീനയ്ക്ക് അടുക്കളയിൽ തിരക്കുണ്ടായിരുന്നു….
പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും ചെയ്യാനില്ല…. എന്നാലും ഇനിയെന്ത് എന്ന അവസ്ഥയിൽ രാജു പുറത്തേക്ക് വന്നു കസേര വലിച്ചിട്ടു ഇരുന്നു….
റീന ചായ കുടി കഴിഞ്ഞു കുഞ്ഞിനേയും തന്റെയും ഡ്രെസ്സുകൾ അലക്കാൻ എടുത്തു…..
പാച്ചു കരഞ്ഞതോടെ അവൾ തിരിച്ചെത്തിയെങ്കിലും രാജുവിന്റെ മടിയിലവൻ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടു…..
രാജു : വിശക്കുന്നു എന്നു തോന്നുന്നു….
റീന : പാൽ കൊടുത്തതാ… മെല്ലെ തട്ടിയാൽ മതി… ഉറങ്ങിക്കോളും…
രാജു : ആഹ്…
റീന : പിന്നെ ഡ്രെസ്സുകൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ തരാമോ…
രാജു : വേണ്ട…. ഞാൻ ചെയ്തോളാം….
റീന : സാരല്ല…..
രാജു : വേണ്ട…. അത് ഞാൻ
രാജു പറഞ്ഞു തീരും മുന്നേ റീന ഇടയിൽ കയറി…
റീന : പ്ലീസ്….. ഞാൻ ചെയ്തോളാം….. മാത്രമല്ല ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ അത് മതി….
രാജുവും അതോർത്തു…. ശരിയാണല്ലോ….ഭാര്യയും ഭർത്താവുമല്ലേ….
രാജു പാച്ചുവിനെ ചുമലിൽ കിടത്തി മുറിയിൽ നിന്നു മുഷിഞ്ഞ ഡ്രെസ്സുകൾ റീനയ്ക്ക് കൈമാറി…..
അടിവസ്ത്രങ്ങൾ അവൻ നൽകിയില്ല…..
ഡ്രെസ്സുമായി അവൾ തിരിച്ചു പോയി….
പാച്ചു രാജുവിനെ അച്ഛനായി തന്നെ കണ്ടു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു…. അല്ലെങ്കിൽ ആ രൂപസാദൃശ്യം അങ്ങനെയല്ലേ….
മുറ്റത്ത് നടന്നുകൊണ്ടിരുന്ന രാജുവും പാച്ചുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് വർക്കി ചേട്ടൻ വന്നു….
വർക്കി : ആ രാവിലെ തന്നെ അച്ഛനും മോനും നടത്തമാണല്ലോ….
രാജു : അവൻ എണീറ്റെ ഉള്ളൂ
വർക്കി : കഴിച്ചായിരുന്നോ…
രാജു : ആ…ഇവിടെ എന്ത് മുടിഞ്ഞ തണുപ്പാ….
വർക്കി : അതൊക്കെ ഉണ്ട്…. പോകെ പോകെ ശീലമായിക്കോളും….
രാജു : ചേട്ടൻ കഴിച്ചോ
വർക്കി : ആ… കഴിച്ചു…. പിന്നെ നമ്മുടെ ചങ്ങാതി പാപ്പി പറഞ്ഞു നിങ്ങൾ മെക്കാനിക് ആണെന്ന്….
