റീന : കമ്പിളി എടുത്തോളൂ…
രാജു അവളെ നോക്കി….
രാജു : വേണ്ട…
വണ്ടി ചുരം കയറി ഒരു ചെറിയ കവലയിലെത്തി നിന്നു…..എന്നിട്ട് വലത്തോട്ട് തിരിച്ചു ഇറങ്ങി…. ഒരു രണ്ട് കിലോമീറ്റർ കഴിഞ്ഞതും ഒരു ചെറിയ പട്ടണം അവർ മുമ്പിൽ കണ്ടു…
വണ്ടി ഓഫ്‌ ചെയ്തു രാജു റീനയെ നോക്കി
രാജു : നമ്മൾ ആദ്യം പോകുന്നത് ബ്രോക്കറിന്റെ അടുത്തേക്കാണ്…അയാളാണ് ആ വീടിന്റെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കുന്നത്…..അയാൾക്ക് നമ്മളെ ബോധ്യമാവണം…
റീന എല്ലാം കേട്ടു മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു…
രാജു : നമ്മൾ ആരാണെന്ന പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതെന്നു അറിയാലോ…
റീന തലയാട്ടി…. അവളുടെ ഉള്ളിലെ സങ്കടം രാജു വായിച്ചറിഞ്ഞു…
രാജു : വിഷമിക്കണ്ട…. വേറെ വഴിയില്ലാത്തതു കൊണ്ടാണ്….
റീന : സാരല്ല…
രാജു : ഭർത്താവാണെന്നു വെച്ചു ഞാൻ റീനയ്ക്ക് ഉദ്രവമുള്ളതൊന്നും ചെയ്യില്ല…
റീന രാജുവിനെ നോക്കി
രാജു : എന്ന വണ്ടിയെടുക്കട്ടെ
റീന സമ്മതം മൂളി….
രാജു പാപ്പിയെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു…ലൗഡ് സ്പീക്കറിൽ ആയിരുന്നു….
രാജു: പാപ്പി…. ഞങ്ങളെത്തി
പാപ്പി : അണ്ണാ ഇവിടെ വണ്ടന്മേട്ടിലുണ്ട്…..ഹോട്ടൽ സിതാര…. അങ്ങോട്ട് പോരെ…. പിന്നെ ഭാര്യ ഭർത്താവാണ്… അത് മറക്കരുത്
രാജു : അയ്യാളെവിടെ…
പാപ്പി : അകത്തുണ്ട്… ഓഹ് മുടിഞ്ഞ തീറ്റയാ…. കയറ്റി കൊണ്ടിരിക്കുവാ
രാജു : മം..
പാപ്പി : പിന്നെ…. ഭാര്യയുടെ പേരെന്താ…..
റീന രാജുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി രാജു റീനയേയും
രാജു : റീന…
പാപ്പി : നിങ്ങളുടെ കൊച്ചിന്റെയോ
രാജുവിന് കുഞ്ഞിന്റെ പേര് ശരിക്ക് അറിയില്ലർന്നു…പാച്ചുവിനെ പേര് വിളിച്ചു ലാളിപ്പിക്കുന്നത് രാജു കേട്ടിട്ടില്ല… രാജു റീനയുടെ മുഖത്തു നോക്കി
പാപ്പി : അണ്ണാ… കൊച്ചിന്റെ പേര്
റീന : പാച്ചു… പാച്ചുവെന്ന അവനെ വിളിക്കുന്നെ…
രാജു : പാച്ചു…..
പാപ്പി : ആഹ് ഓക്കേ…. ഇതൊക്കെ പഠിച്ചു വെച്ചോ… ആ ബ്രോക്കർ ചോദിക്കുമ്പോൾ ബബ്ബബ അടിക്കണ്ട….
രാജു : മം
പാപ്പി : പിന്നെ ഇങ്ങോട്ടു വന്നത് എന്തിനാ…
രാജു റീനയെ നോക്കി റീനയ്ക്കും മനസ്സിലാവാൻ വേണ്ടി ആ കഥയിറക്കി….
