“ഇല്ല ആന്റി… അവന്റെ ജീൻസിൽ മാത്രം!!”
“ആഹ് വെരി ഗുഡ്! ശെരി വാ പോകാം…അവനിവിടെ കിടന്നോട്ടെ…”
ഞാൻ ആന്റിയുടെ ഒപ്പം നടന്നു, എന്റെ കാറിലേക്ക് ആന്റി കയറി ഒപ്പമിരുന്നു. ആന്റിയുടെ ഹാൻഡ്ബാഗിൽ നിന്നുമൊരു സിഗരറ്റ് എടുത്തു ചുണ്ടിൽ വെച്ചുകൊണ്ട് എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
“പോകാം നിന്റെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക്..”ആന്റി ലൈറ്റർ കൊണ്ട് പയ്യെ ചുണ്ടിലെ കറുത്ത സിഗററ്റിനെ കത്തിച്ചെടുത്തു. പുകയൂതിക്കൊണ്ട് സീറ്റിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു.
“നീ പേടിച്ചോ അശ്വിൻ…” ആന്റിയത് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചുണ്ടത്തു സിഗരറ്റും വെച്ച് ആർക്കോ മെസ്സേജ് ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു.
“പിന്നെ പേടിക്കാതെ.. ആന്റി ഒരു പൂച്ചയെ കൊല്ലുന്ന പോലെയല്ലേ.. അവനെ. അത് പോട്ടെ ആരാണിവൻ, ആന്റിയും ഇവനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം എന്താണ്.”
“നീയിപ്പൊ ഒന്നുമെന്നോട് ചോദിക്കണ്ട, എന്നെ നീ ബസ്റ്റാന്ഡിലേക്ക് തന്നെ വിടാമോ..”
“അയ്യോ അങ്കിൾ പറഞ്ഞത്, ആന്റീടെ ക്ലയന്റ് മീറ്റിംഗ് നാളെയാണ് എന്നാണ്. ഇന്നത്തെ മീറ്റിംഗ് നാളത്തേക്ക് മാറ്റിയെന്ന് പറഞ്ഞു പോലും, അപ്പൊ ആന്റി ഇന്നു തിരികെ പോയാൽ…”
“ഷിറ്റ്, അങ്ങനെയും ഒരു കാര്യം ഉണ്ടല്ലോ…ല്ലേ. പിന്നെ…അശ്വിൻ, മോനിഷ ഫ്ലാറ്റിൽ ഇല്ലാലോ…?!” ആന്റി സിഗരറ്റ് കുറ്റി പുറത്തേക്കെറിഞ്ഞുകൊണ്ട്, മുടി മുന്നിലേക്കിട്ടു.
“ഇല്ല ആന്റി, അവൾ രണ്ടൂസം മുന്നേ പോയി.”
“ആഹ് Okay അശ്വിൻ!”
ഞാൻ വേഗം കാർ കലൂർ സിഗ്നലിൽ നിന്നും റൈറ്റ് എടുത്തു കൊണ്ട് നേരെ എന്റെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് തന്നെ ഓടിച്ചു. ആന്റിയെപ്പറ്റിയുള്ള ആലോചനയിൽ എന്റെ മനസ് ചുഴിപോലെ കറങ്ങി, ആന്റി ചെയ്ത ഈ കൊലപാതകം കണ്ട ഏക സാക്ഷി ഞാനാണ്, ആന്റി വേണമെങ്കിൽ എന്നെ കൊല്ലാൻ പോലും മടിക്കില്ല, അതുറപ്പാണ്…. ആന്റിയുടെ മനസ്സിൽ അതായിരിക്കാനുള്ള ചാൻസ് വളരെ കൂടുതലാണ്. പക്ഷെ ആന്റിയെ ഞാനിപ്പോ വിചാരിച്ചാൽ കുടുക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ അതാന്റിക്കും അറിയാം താനും, ഇനി എന്താണൊരു വഴിയെന്ന് ഞാൻ ഡ്രൈവ് ചെയ്യുമ്പോ തീവ്രമായ ആലോചനയിൽ മുഴുകി.
“എത്ര കിലൊമീറ്റാറുണ്ട് അശ്വിൻ…”
“എന്താ…”
“ഇനിയെത്ര ദൂരം കൂടെയുണ്ടെന്ന്…?!”
“മൂന്നു കിലോമീറ്റര് കാണും ആന്റി.”
“ആന്റിക്ക് വിശക്കുന്നുണ്ടോ?! ബ്രെക്ഫാസ്റ്റ് കഴിക്കണ്ടേ…?!!”
“വേണം, നമുക്ക് സ്വിഗ്ഗി ന്ന് ഓർഡർ ചെയ്യാം. പോരെ..”
“മതി ആന്റി.”
ആന്റിയുടെ മുഖത്ത് പക്ഷെ ഭാവ വ്യത്യാസം ഒന്നും കാണാനില്ല. വെള്ള
