“അയ്യടാ അങ്ങനെയിപ്പോ ഭംഗി നോക്കിയിരിക്കണ്ട, വാ വന്നു എന്റെ കൂടെ കിടക്ക്…”
“ഞാൻ വെക്കേഷന് മാത്രം വരുമ്പോ, എത്ര വട്ടം നീയുറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിട്ട് ഞാനീ മുറിയിൽ വന്നിരുന്നിട്ടുണ്ടെന്നറിയാമോ…ഈ ഫാനിന്റെ കാറ്റുകൊണ്ട് നിന്റെ മുടിയിങ്ങനെ ചെറുതായിട്ട് ഇളകും, അത് ഞാനിടക്ക് കസോൾ ലു ഡ്യൂട്ടിക്ക് പോയപ്പോ ഏതാണ്ട് പുലരുമ്പോഴോക്കെ ചൂട് കട്ടൻ ചായ കുടിച്ചുകൊണ്ട് ഓർത്തിരുന്നു, ആ തണുപ്പിൽ ചെറിയ കാറ്റിൽ പുല്ലുകൾ ഇങ്ങനെ ഇളകും, അന്നേരമെനിക്ക് നിന്റെ മുടിയുടെ കാര്യം ഓർമ്മവരും…..”
അത്രയും ഫീൽ ചെയ്തു ആദ്യമായിട്ടാണ് ഏട്ടൻ എന്തേലുമെന്റെയടുത്തു പറയുന്നത്, അതിനാലാകണം എന്റെ ഉള്ളു പിടയുന്നപോലെ എനിക്കുതോന്നിയതും….
“നീയെന്തിനാ മുടിയുടെ അറ്റതൊക്കെ ഇങ്ങനെ ബ്ലു കളർ ചെയ്തേക്കുന്നെ….”
“ക്യൂട്ട് അല്ലെ…”
“ഉം…”
“ഞാൻ എന്റെ ഈ മേക്കോവർ ചേഞ്ച് വാട്സാപ്പ് ചെയ്തിരുന്നതല്ലേ, അന്നേരം നന്നായിട്ടുണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട്….”
“അയ്യോ സത്യായിട്ടും, ക്യൂട്ട് ആണ് പ്രാർത്ഥന…”
“ഞാൻ ഏട്ടന്റെ അത്രേം നിറമൊന്നും ഇല്ലലോ….”
“ദേ, തുടങ്ങി… നിനക്കിപ്പോഴും ഈ ഫീലിംഗ് ഉണ്ടോ… എന്നെക്കാളും അതില്ല ഇതില്ല എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട്, അമ്മയോട് വാശിപിടിക്കുമ്പോ, അമ്മ എന്നെ നിന്നിൽ നിന്ന് അകറ്റാൻ ആണ് നോക്കുക… നിനക്കിതിനിയും മനസിലായില്ലേ… പിന്നെ ഞാനൊരിക്കലും നമ്മടെ അമ്മയെ കുറ്റം പറയില്ല, അമ്മ നിന്റെ നല്ലതിനു വേണ്ടിയല്ലെ…”
“ഏട്ടനെ എന്നിൽ നിന്നും അകറ്റിയിട്ട് കിട്ടുന്ന, നല്ലതൊന്നുമെനിക്ക് വേണ്ട…വേണ്ടാ…” ഞാൻ നീട്ടിയൊന്നു പറഞ്ഞവസാനിപ്പിക്കുന്നതിന്റെയൊപ്പം കണ്ണിറുക്കുന്നതും പതിവാണ്. എട്ടനത് പണ്ടേ ഇഷ്ടവുമാണ്.
“ശ്രുതി ചേച്ചിക്ക് സുഖാണോ…”
“നീ അവളെ വിളിക്കാറൊന്നുമില്ലേ അപ്പൊ.”
അത് കേട്ടപ്പോ ഞാൻ ശെരിക്കുമോന്നു ചമ്മി, അങ്കമാലിയിലേക്ക് അധികം ദൂരമൊന്നുമില്ലെങ്കിലും ഞാനങ്ങോട്ടക്കധികം പോകാറില്ല, പെട്ടന്നെന്തേട്ടനോട് പറയണമെന്നറിയാതെ ഞാൻ ഏട്ടനെ തന്നെ ഒന്നുടെ നോക്കി.
“ഞാൻ വന്നിട്ട് 3 ദിവസമായിട്ടും, നീയൊന്നു വന്നു കാണാത്തത് കൊണ്ടല്ലേ,
