ഞങ്ങളെ പുളകമണിയിച്ചു ഒഴുകുന്ന ഈ വറ്റാതെ അരുവിപൊലെ
എന്റെ ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പ്രിയതമന്റെ പൗരുഷത്തെ ഞാൻ പൂർതേൻ കൊണ്ട് പുളകമണിയിച്ചു.
എന്റെ കിതപ്പും അവന്റെ ശ്വാസവും ഒന്നായി മാറ്റിക്കൊണ്ട് ഞങ്ങളുടെ പൂമേനി ഒരേ താളത്തിൽ ആ അരുവിയുടെ മേലെ ഒഴുകുന്ന ഇളം തിരപോലെ ഞങ്ങളുടെ തുടിപ്പ് ഞങ്ങൾ ക്രമീകരിച്ചു.
എന്റെ തേൻകുടം മുഴുവനും പൊട്ടുന്ന നിമിഷത്തിൽ അവന്റെ അരക്കെട്ടിനെ ഞാൻ അമർത്തി എന്നിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു.
“ആ…………………………………………………………….”
എന്റെ കാമദേവൻ ആ നിമിഷത്തിൽ എന്നിൽ അവന്റെ ഭാരം മുഴുവനും ഇറക്കിവെച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ നനഞ്ഞു പിടയുന്ന മാറിലേക്ക് തളർന്നു വീണു.
ഞങ്ങളുടെ പാലും തേനും ആ തെളിനീരിൽ അലിഞ്ഞു ഇല്ലാതാകുമ്പോളും അവൻ അവന്റെ അവസാനത്തെ വിറയൽ എന്റെ അരക്കെട്ടിൽ അമർന്നു കൊണ്ട് അവസാനിപ്പിച്ചിരുന്നില്ല.
കണ്ണടച്ചുകൊണ്ട് ഇത്രനേരം പ്രാണനാഥൻ തന്ന പരമാനന്ദസുഖത്തിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് ഞാൻ കണ്ണ് തുറന്നു അവനെ നോക്കി, ആ തിളങ്ങുന്ന നീലക്കണ്ണുകളിലേക്ക്.!
അവന്റെ ഊർജം ഞാൻ പിഴിഞ്ഞെടുത്തിട്ടും അതിന്റെ തിളക്കത്തിന് യാതൊരു മങ്ങലുമില്ല. ഞാൻ അവന്റെ തന്നെ കണ്ണിൽ നോക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ വിടർന്നു വരുന്നത് എന്തിനു വേണ്ടിയാണു എന്നെനിക്ക് ഊഹിക്കാമായിരുന്നു.
എന്റെ ചുണ്ടുകൾ ഞാൻ വിടർത്തിയതും അവൻ അവന്റെ ചുണ്ടുകളെ എന്റെ ചുവന്നു തുടുത്ത ചോര ചുണ്ടുകളിൽ ചേർത്ത് കടിച്ചു.
പെട്ടന്ന് നദിയിലെ വെള്ളം പൊങ്ങുന്ന പോലെ ഞങ്ങൾക്ക് രണ്ടുപേർക്കും തോന്നി. ഞാൻ പേടിച്ചുകൊണ്ട് അവനെ ശക്തിയായി പുണർന്നു. അവനും എന്നെ പുണര്ന്നുകൊണ്ട് എണീക്കാൻ ശ്രമിച്ചു വിഫലമായില്ല.
