വിമല തന്ന ഫോണ്‍ വാങ്ങി ചെവിയില്‍ വെച്ചുകൊണ്ട് വിജയന്‍: ങാ നിങ്ങള് വരണം.
ഭാരതി: വിജയാ എനിക്ക് നാട്ടിലെ ആഘോഷത്തിന് തന്നെ പോവാന്‍ വയ്യ. പിന്നെയല്ലേ അവിടേക്ക്
വിജയന്‍: അപ്പോള്‍ ആരെങ്കിലും നിങ്ങളെ അവിടുന്ന് വരണം.
ഭാരതി: അതിനെന്താ.. ഞാന്‍ മാധവേട്ടന്റെ കൂടെ അഷിതയുടെ അങ്ങോട്ട് അയക്കാം.
മാധവന് എന്ന പേര് കേട്ടപ്പോള്‍ തന്നെ അഷിതയില്‍ ഒരു തരിപ്പുണ്ടായി. മാധവേട്ടന്റെ കൂടെ അമ്മ തന്നെ അങ്ങോട്ടയക്കുന്നത്. ഭര്‍ത്താവിന്റെ കൂടെ ഭാര്യയെ അയക്കുന്ന പോലെയാണല്ലോ പറയുന്നത്. അല്ലെങ്കിലും അയാള്‍ എന്റെ ഭര്‍ത്താവല്ലേ.. എന്റെ കഴുത്തില്‍ താലി കെട്ടിയ രണ്ടാം ഭര്‍ത്താവ്. എന്നു വിചാരിച്ചു അഷിത തന്റെ കഴുത്തിലെ താലിമലയെടുത്ത് കയ്യില്‍ പിടിച്ചു തിരിക്കുന്നു.
വിജയന്‍: ങാ അത് മതി. മാധവേട്ടനെ ഞാന്‍ വിളിക്കാന്‍ നില്‍ക്കായിരുന്നു.
ഭാരതി: ഏട്ടന്‍ ഊട്ടിയില്‍ പോയതാ. കൂടെ ഗള്‍ഫില്‍ ജോലി ചെയ്ത ചങ്ങാതിയെ കാണാന്‍. നാളെ വരുമെന്ന് ജയ പറഞ്ഞു.
വിജയന്‍: ശരി, എന്നാല്‍ മാധവേട്ടനോട് മറ്റന്നാള്‍ അവളെ കൂട്ടി വരാന്‍ പറയണം. വെക്കട്ടെ.
ഭാരതി: ശരി.
എന്നു പറഞ്ഞു ഫോണ്‍ അഷിതയ്ക്കുകൊടുക്കുന്നു. കട്ടായ ഫോണ്‍ കയ്യില്‍ വാങ്ങുന്ന അഷിതയെ നോക്കി. ഭാരതി: മാധവേട്ടന്‍ വന്നാല്‍ നാളെ തന്നെ മോള് വീട്ടില്‍ പൊയ്‌ക്കോ. അമ്മ താഴോട്ട് ചെല്ലട്ടെ.
എന്നു പറഞ്ഞു പോവുന്ന ഭാരതി. അഷിതയ്ക്ക് ചിന്തകള്‍ കാടുകയറി. അമ്മാവന്റെ കൂടെ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് അതും അമ്മയുടെയും അച്ഛന്റെയും വിവാഹ വാര്‍ഷികത്തിന്. സന്തോഷം അടക്കം കഴിയുന്നില്ല. മഹേഷേട്ടന്‍ വരേണ്ട സ്ഥാനത്ത് അച്ഛന്‍ ഇപ്പോള്‍ അമ്മാവനെ വിളിക്കുന്നു. അതെ തന്റെ ഭര്‍ത്താവ് അമ്മാവനാണ്. എത്രയും പെട്ടെന്ന് സമയം നീങ്ങാന്‍ അവള്‍ ആഗ്രഹിച്ചു. ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്തു ബെഡ്ഡിലേക്ക് കിടന്നു.
———————————————————————————————————
അര്‍ദ്ധരാത്രി ഊട്ടിയില്‍നിന്ന് നാട്ടിലേക്കുള്ള ബസ്സിന്റെ മദ്ധ്യഭാഗത്ത് മാധവനും രേണുകയും ഇരുന്നു യാത്രചെയ്യുകയാണ്. ബസ്സിലെല്ലാവരും ഉറക്കത്തിലാണ്. രേണുക ആകെ ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്നു. കുറച്ചു ദിവസം കൊണ്ട് പാണ്ഡ്യന്‍ അവളെ നന്നായി ഭോഗിച്ചു. തന്റെ കണ്‍ മുമ്പിലിട്ട് എത്ര തവണ പണിതു ഇവളെ. എന്നിട്ടും തനിക്ക് ഇവളോട് കാമമില്ല. കാരണം മനസില്‍ അഷിതയാണ്. പെട്ടെന്ന് ഫോണ്‍ റിംഗ് ചെയ്തു. നോക്കിയപ്പോള്‍ വിജയന്‍ നായര്‍. ഫോണ്‍ അറ്റന്റ് ചെയ്തു.
മാധവന്: ഹലോ വിജയാ..
വിജയന്‍: മാധവേട്ടന്‍ എവിടെയാ..?
മാധവന്: ഞാന്‍ ഊട്ടീന്ന് വരുന്ന വഴിയാ.. നാളെ രാവിലെ നാട്ടിലെത്തൂ..
വിജയന്‍: മാധവേട്ടാ മറ്റന്നാള്‍ ഞങ്ങളുടെ വിവാഹ വാര്‍ഷികമാണ്. മാധവേട്ടന്‍ വരണം.
മാധവന്: അതിന് ഞാന്‍ ആകെ ക്ഷീണിച്ചിരിക്കയാണ്. നാട്ടില്‍ വന്നിട്ട് ഒന്ന് രണ്ട് സ്ഥലത്ത് പോവാനുംണ്ട്.
വിജയന്‍: അത് പറഞ്ഞാല്‍ പറ്റില്ല. അഷിതെയെ കൂട്ടി വേണം വരാന്‍
ഇതുകേട്ട മാധവന് ഞെട്ടലും സന്തോഷവും ഒരുമിച്ചുണ്ടായി. ചിരിച്ചു സന്തോഷത്തോടെ മാധവന്: ഹോ നിങ്ങള്‍ക്ക് ഞാന്‍ വരണമെന്ന് ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കില്‍ തീര്‍ച്ചയായിട്ടും വരാം. എന്ത് തിരക്കുണ്ടെങ്കിലും ഞാന്‍ വരും.
The Author
