വിജയന്‍: ഹോ അതുമതി മാധവേട്ടാ. നാളെ നാട്ടിലെത്തിയിട്ട് വിളിക്കാം.
മാധവന്: ഉം ശരി.
എന്നു പറഞ്ഞു ഫോണ്‍ കട്ടാക്കുന്ന മാധവന് ഏറെ സന്തോഷമുളവാക്കി. അഷിത, ആ പേര് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ കോരിത്തരിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു താന്‍. അവളെ താന്‍ അനുഭവിച്ചു. പക്ഷെ, മടുപ്പുവരാത്ത ശരീരത്തോടുകൂടിയ സ്ത്രീയാണ് അവള്‍. എത്ര നാളായി താന്‍ അവളെ ഒന്ന് കണ്ടിട്ട്. ഊട്ടിയിലേക്ക് വരേണ്ടില്ലായിരുന്നു. പക്ഷെ വന്നതുകൊണ്ട് രേണുകയ്ക്ക് കാര്യമായി. അവളുടെ കടം മുക്കാല്‍ ഭാഗവും പാണ്ഡ്യന്‍ തന്ന കാശുകൊണ്ട് അവള്‍ക്ക് വീട്ടാം. പക്ഷെ അഷിതയെ താന്‍ മിസ്സ് ചെയ്തു. കണ്ടാല്‍ തന്റെ നിയന്ത്രണം വിടും. പിന്നെ എങ്ങനെയാണ് അവളുടെ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും വിവാഹ വാര്‍ഷികത്തിന് പോവാന്‍ കഴിയുക. അപ്പോളേക്കും മാധവന്റെ ആയുധം ഉയര്‍ന്ന് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ജനലില്‍നിന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് അടിക്കുന്ന തണുത്ത കാറ്റ് മാധവനെ ഉറങ്ങാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചു. അപ്പോളും എത്രയുംവേഗം നാട്ടിലെത്താനുള്ള ദൃതി മാധവന്റെ മനസിനുണ്ടായിരുന്നു.
The Author
