പ്രകാശ്: ശോ.. ഞാൻ എന്നാൽ ഫ്യൂസ് ചെക്ക് ചെയ്യാൻ മറന്നെടാ.. താങ്ക്സ് കിച്ചു.
ഞാൻ: ഇതിനൊക്കെ എന്ത് താങ്ക്സ്.. അല്ല പുതിയ താമസം ആയിട്ട് ചിലവൊന്നും ഇല്ലേ..??
പ്രകാശ്: ഇന്ന് എല്ലാം അടുക്കി വയ്ക്കാൻ തന്നെ സമയം എടുക്കും. ഒരു കാര്യം ചെയ്യ് നാളെ ഉച്ചയ്ക്ക് നീ ഇങ്ങു പോരെ.. ആഹാരം ഇവിടെ നിന്നും ആകാം. അല്ലെടി..
പാർവതി: അത് തന്നെ.. നാളെ ഉച്ചയ്ക്ക് പോരെ കിച്ചു..
ഞാൻ: അയ്യോ നാളെ ഉച്ചയ്ക്ക് പറ്റില്ല.. നാളെ ഒരു കല്യാണം ഉണ്ട്.. നമുക്ക് ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം അടുത്ത ഞായറാഴ്ച്ച ആക്കാം.
പ്രകാശ്: തിങ്കളാഴ്ച്ച ഞാൻ പോകും. പിന്നെ ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞിട്ടേ വരൂ. അത് കുഴപ്പമില്ല, നീ അടുത്ത ആഴ്ച്ച വാ.. ഇവൾക്കും കൊച്ചിനും ഒരു കമ്പനി ആവും.
പാർവതി: അത് തന്നെ. ചേട്ടൻ പോയാൽ പിന്നെ ഞാൻ ഇവിടെ ബോർ അടിച്ചിരിക്കണം..
ഞാൻ: ഒരു കാര്യം ചെയ്യ് ചേച്ചി, ചേച്ചിക്ക് ബോർ അടിക്കുമ്പോഴൊക്കെ എന്റെ വീട്ടിൽ വന്നാൽ മതി. അവിടെ അമ്മയുണ്ട്, പുള്ളികാരിയും ബോർ അടിച്ചു ഇരുപ്പാണ്.. നിങ്ങൾക്ക് രണ്ടു പേർക്കും സമയം പോകുകയും ചെയ്യും. ഞാൻ എന്തായാലും വൈകിട്ട് വരുമ്പോൾ ഏഴു മണി കഴിയും, അത് വരെ അമ്മയ്ക്കും ഒരു കമ്പനി ആവും.
പ്രകാശ്: അതും ശെരിയാണ്.
പാർവതി: നോക്കട്ടെടാ.. പിന്നെ അടുത്ത ഞായറാഴ്ച്ച ഇവിടുന്ന് ഊണ്. അത് മറക്കരുത്…ഓക്കേ..
ഞാൻ: ആഹാരകാര്യങ്ങൾ ഞാൻ ഒരിക്കലും മറക്കാറില്ല.. 😀😀.. എന്നാൽ ഞാൻ പോട്ടെ.. ഊണും കഴിഞ്ഞു ഒരു കറക്കം ഉണ്ട് ഇന്ന്. നിങ്ങൾക്ക് ഊണ് വേണ്ടേ??
പ്രകാശ്: വേണ്ടെടാ, ഇന്ന് ഞങ്ങൾ പാർസൽ വാങ്ങി വന്നു..
ഞാൻ: അപ്പോൾ ശെരി.. പിന്നെ കാണാം..
അവരോട് യാത്ര പറഞ്ഞു ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. വീട്ടിലെത്തിയ ഞാൻ നേരെ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. അമ്മ ജോലി തിരക്കിലാണ്.
